Skip to content

Τράπεζες και ανάπτυξη: Μέρος Β

Posted by (Regular StockWatch Contributor) on March 12th, 2012 - 28 Comments
avatar

Το ενδιαφέρον των ερευνητών για τη σχέση μεταξύ του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της ανάπτυξης αναζωπυρώθηκε από ένα ερευνητικό πρόγραμμα το οποίο χρηματοδότησε η Διεθνής Τράπεζα κατά τη δεκαετία του 1990.

Το ποιο σημαντικό ίσως άρθρο αυτής της περιόδου ήταν αυτό που συνέγραψαν οι ερευνητές Robert King και Ross Levine με τίτλο ¨Finance and Growth: Schumpeter Might be Right” που δημοσιεύθηκε το 1993 στο Quarterly Journal of Economics.  Το άρθρο αυτό ανέλυε με απλές οικονομετρικές μεθόδους τη σχέση μεταξύ του μακροπρόθεσμου ρυθμού ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας και του μεγέθους του τραπεζικού συστήματος σε 80 χώρες κατά την περίοδο 1960-1989.  Το κύριο συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι το «βάθος» του τραπεζικού συστήματος το 1960 (δηλαδή το μέγεθος του σε σχέση με το ΑΕΠ) ωθεί την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας για τα επόμενα 30 χρόνια.

 

Η ιδέα ότι το τραπεζικό σύστημα, μέσω ορθολογικής αξιολόγησης επιχειρηματικών σχεδίων και χρηματοδότησης και παρακολούθησης των καλύτερων, έχει τη δυνατότητα να αυξήσει την παραγωγικότητα του βιομηχανικού κεφαλαίου είναι φυσικά λογική.  Η ιδέα όμως ότι μια αύξηση του μεγέθους του τραπεζικού συστήματος έχει τη δυνατότητα να ωθεί την ανάπτυξη για τα επόμενα 30 χρόνια είναι κάπως υπερβολική.  Έτσι αυτό το δυσκολοπίστευτο αποτέλεσμα αντικρούσθηκε από αρκετούς ερευνητές, περιλαμβανομένου και του γράφοντος, οι οποίοι χρησιμοποιώντας πιο κατάλληλες οικονομετρικές μεθόδους για την ανάλυση της σχέσης αιτίας-αιτιατού έδειξαν ότι πολύ συχνά ο χρηματοοικονομικός τομέας ακολουθεί την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας και όχι το αντίθετο (π.χ. το άρθρο μου με τον K.Hussein Journal of Development Economics 1996 με τίτλο «Does Financial Development Cause Economic Growth?»).

Παρά τις κριτικές αντιδράσεις ακαδημαϊκών, το ερευνητικό πρόγραμμα της ΔΤ συνέτεινε σημαντικά στη δημιουργία των θέσεων οικονομικής πολιτικής γνωστών σαν Washington consensus, οι οποίες περιλάμβαναν όχι μόνο τη φιλελευθεροποίηση αλλά και την απορύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα.  Στην ίδια την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, όπως εξηγεί ο καθηγητής του MIT Simon Johnson στο άρθρο του «The Quiet Coup», επεκράτησε μια ακόμη πιο ακραία μορφή του Washington consensus η οποία συνοπτίζεται με την άποψη ότι «whatever is good for American banks is good for America» (ότι είναι καλό για τις [μεγάλες] αμερικανικές τράπεζες είναι καλό και για την Αμερική).  Η ιδέα αυτή, η οποία ταυτίσθηκε και με την πολιτική του Alan Greenspan, αποδείχθηκε καταλυτική για τη δημιουργία συνθηκών και πολιτικών που οδήγησαν στην κρίση του 2008-09.  Μεταξύ άλλων ενθάρρυναν τη λειτουργία του «casino banking» – αυτός είναι ένας γλαφυρός τρόπος με τον οποίο περιγράφει τις επενδυτικές δραστηριότητες τραπεζών πριν την κρίση ο Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Μέρβιν Κίγκ.

Πρόσφατα έχει παρατηρηθεί μια επαναστροφή στη βιβλιογραφία στο θέμα αυτό η οποία δεν έχει να κάνει μόνο με την κρίση του 2008 αλλά και με προηγούμενες κρίσεις.  Το πιο σημαντικό, κατά την άποψή μου, άρθρο στο έχει γραφτεί από τους καθηγητές Peter Rousseau και Paul Wachtel των πανεπιστημών Vanderbilt και Νέας Υόρκης, αντίστοιχα, το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Economic Inquiry το 2009.  Στο αρθρο αυτό, το οποίο χρησιμοποιεί στοιχεία από 80 περίπου χώρες, οι δύο ερευνητές δείχνουν ότι κατά την περίοδο 1990-2004 η σχέση ανάμεσα στο μέγεθος του τραπεζικού συστήματος και της ανάπτυξης, έχει εξαφανισθεί.  Οι ερευνητές παρουσιάζουν αποτελέσματα που αποδίδουν την εξαφάνιση αυτή στις «μεγάλες» χρηματοοικονομικές κρίσεις σε αυτή την περίοδο, οι οποίες αφαιρούν μέχρι και 2.0% από τον ετήσιο μακροπρόθεσμο ρυθμό ανάπτυξης.

Σημειώνω ότι οι ερευνητές χρησιμοποιούν τον ορισμό της Διεθνούς Τράπεζας (Caprio-Klingebiel) σύμφωνα με τον οποίο μια κρίση είναι «μεγάλη» (συστημική) όταν όλο ή το μεγαλύτερο μέρος του τραπεζικού κεφαλαίου έχει εξαντληθεί.  Οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι «[financial] deepening needs to be accompanied by appropriate policies for financial sector reform and regulation».

Σε πιο πρόσφατη και συνεχιζόμενη συνεργασία μεταξύ του γράφοντος και του καθηγητή Rousseau με τίτλο «The Changing face of financial development» αναλύουμε σε μεγαλύτερο βάθος τη σημασία της ρύθμισης και εποπτείας του τραπεζικού συστήματος χρησιμοποιώντας ένα νέο δείκτη χρηματοοικονομικής εποπτείας και ρύθμισης για 91 χώρες που δημοσίευσαν πρόσφατα ερευνητές του ΔΝΤ.  Τα αποτελέσματα εισηγούνται ότι η χρηματοοικονομική ανάπτυξη δεν πρέπει πλέον να ταυτίζεται με το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά με την ποιότητα της ρύθμισης και εποπτείας του.  Όταν το χρηματοπιστωτικό σύστημα τελεί κάτω από αυστηρή εποπτεία, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας μπορεί να είναι μέχρι και 2.0% υψηλότερος το χρόνο σε σύγκριση με ένα καθεστώς χαλαρής εποπτείας.  Στις παλινδρομήσεις μας δείχνουμε επίσης ότι η ποιότητα της εποπτείας καθορίζει κατά πόσον οι χρηματοοικονομικές μεταρρυθμίσεις αυξάνουν η μειώνουν το ρυθμό ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας.  Γιά παράδειγμα, μέτρα που οδηγούν σε αύξηση του ανταγωνισμού στο τραπεζικό σύστημα – τα οποία εκ πρώτης όψεως ακούγονται καλά – μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση του ρυθμού ανάπτυξης μέχρι και 0.4% το χρόνο, όταν η εποπτεία του συστήματος είναι χαλαρή.

Τα διδάγματα που μπορούμε να αντλήσουμε μέσα από μια προσεκτική ανάλυση της βιβλιογραφίας σε αυτό το σημαντικό είναι πιο πλατιά από το ίδιο το θέμα.  Το πιο σημαντικό είναι ίσως ότι πρέπει να αντιληφθούμε ότι τα αποτελέσματα ερευνών που χρηματοδοτούνται και καθοδηγούνται από ισχυρούς διεθνείς οργανισμούς, όπως π.χ. η Διεθνής Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι οποίοι έχουν την δική τους ημερήσια διάταξη σε θέματα οικονομικής πολιτικής, δεν είναι πάντοτε τόσο αξιόπιστα όσο φαίνονται, έστω και αν έχουν δημοσιευθεί στα πιο αξιόλογα ακαδημαϊκά περιοδικά.  Η αξιολόγηση της ερευνας της ΔΤ, η οποία έγινε το 2006 από κορυφαίους ακαδημαϊκούς, διορισμένους από την ίδια την Τράπεζα, επιβεβαιώνει αυτή την άποψη.  Η αξιολόγηση εντόπισε πολλές σημαντικές αδυναμίες, που περιλάμβαναν και την έρευνα για τη σχέση μεταξύ τραπεζικού συστήματος και ανάπτυξης (η κριτική γίνεται στη σελίδα 111 του εγγράφου και εντοπίζει περίπου τα ίδια μεθοδολογικά προβλήματα που είχαμε υποδείξει στο άρθρο που δημοσίευσε το 1996 στο Journal of Development Economics που ανάφερα πιο πάνω). Όμως διερωτούμαι αν το πρόβλημα είναι απλά μεθοδολογικό.  Όπως κάποτε μου ανέφερε ανεπίσημα ένας ανώτερος αξιωματούχος του ΔΝΤ σε μια από τις επισκέψεις μου στην Ουάσιγκτον κατά τη δεκαετία του 1990, η έρευνα που δημοσιεύεται από οικονομολόγους που εργάζονται στο ΔΝΤ η τη ΔΤ δεν μπορεί παρά να συνάδει και να στηρίζει τις θέσεις πολιτικής του οργανισμού στον οποίον εργάζονται.

Πανίκος Δημητριάδης

Καθηγητής Οικονομικών Πανεπιστήμιο του Leicester

Μέλος της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών του Ηνωμένου Βασιλείου

 

Categories → Οικονομία

28 Comments
  1. avatar
    Taylor on March 12, 2012 - (permalink)

    Excellent article, However I would have liked a more explicit link with what happened in Cyprus and we reached multiples of our GDP in bank assets and how the inexistant bank regulation or light touch regulation of the Orphanides years at the CBC led to 4.4 billion record losses for our banks a value equivalent to 26% of our GDP…

    • avatar
      Anonymous on March 12, 2012 - (permalink)

      If the bank regulation was (is) light in Cyprus, as you say, it is so since the very beginning and not during the Orphanides years only. It is just that the problem was revealed – among many other problems – during this period due to the crisis. I am pretty sure that Cypriot banks accumulated assets long before Orphanide’s appointment.

      As for the rest, I agree that this is a nice article and indeed a big challenge for academics (and others) in the field is to understand why banks and other institutions have been so careless during periods of “good times” that preceded the crisis.

    • avatar
      Pavlos Loizou on March 12, 2012 - (permalink)

      Dear Mr Demetriades, this is a very interesting article. Unfortunately though, i have to “deal” with Mr Taylor one sided comments first.

      Taylor, please recall that in 2007 Orphanides reduced the Loan to Value (LTV) ratio that banks could lend against property (70% against buildings and 60% against land). At that point there was uproar that the property market would collapse and that he was against growth (in retrospect of course, he was wise to try to stop the bubble from growing even further). Of course the banks found an easy way to continue lending at higher LTV ratios by including the value/ cost of VAT on property.

      With reference to your repeated comments about the exposure of Cypriot banks to Greek debt etc etc, please note that the role of the central bank is to set the framework and make recommendations, not to make decisions on the bank’s behalf.

      The central bank said to the boards of various banks (see separate interview in Stockwatch by Michalis Sarris) that their exposure was too large and they ignored it. For that “mistake” the banks have seen their share price collapse, salaries capped/ fall and are now facing restructuring their assets/ balance sheets. As for the losses of 26% of our GDP, these are a direct relation to the relative size of the banks to that of our economy (typical for a financial center) rather than the “substantial percentage” which they appear to be.

      The crisis had to do with all of us overindulging, not with the person who was trying to help us to stop doing so.

      • avatar
        Stelios on March 12, 2012 - (permalink)

        Πέστα Χρυσόστομε. Η εμμονή του Τέιλορ έχει αρχίσει να γίνεται κουραστική.

      • avatar
        Taylor on March 12, 2012 - (permalink)

        Dear Mr Pavlos Loizou,

        I respect your point of view and I have read several of your articles in the press that I mostly agree with. This as an introduction to show that I have no intention to argue with you as a person.

        Let me clarify my position, so that there are no misunderstandings. It is true that Dr Orphanides did what he did with the LTV ratio. We need to judge the RESULT of that action though, did this stop the Cypriot property bubble? I guess you, in your profession, can be a much better judge of that than I, what was the RESULT of this measure? Did it indeed succeed in Cyprus overindulging? To put matters straight though, the reason he raised LTV was not for Macroprudential Financial stability reasons (to protect us all as you say) but because he saw inflation building up, i.e. wrong diagnosis but correct medicine (perhaps by accident)!! (As a side note, I hear that your father was against the LTV measure and also criticised Orphanides for it, although I’m not holding that against you personally, just pointing it out for the sake of completeness)

        I also agree with you, that the CBC sets the framework and does not take business decisions that is the remit of the board of each commercial bank, do however spend some time to read the Cypriot Banking Law-especially with regard concentration risk and country risk- that I have repeadetly mentioned here, my mentioning of it and as blog commentators our reading of it, will give you (personally and us generally) a lot of good info on what the CBC could do to “arrest” the expansion of our banks in Greece, not just with regard GGB’s but with respect to opening more branches in Greece in 2010 that occured, if the regulator you say wanted to protect us, did in fact apply this NATIONAL law and not hide behind non-existant EU Laws relating to bank regulation, he would have protected our banks and his ideological free market/laissez faire blinkers would not let the banks expand. However a la Greenspan, Dr Orphanides chose not to apply the law that was there giving him power to protect us all.
        Now with regard our size of banks with respect to our GDP, I will not delve into that as the Professor has covered me with his article. Sufficient is to say that yes our banks have provided employment services to our lawyers accountants valuers etc but bank loans/assets so many times GDP are not sustainable even if you are a Financial centre!
        Friendly regards.

        • avatar
          panayiotis on March 13, 2012 - (permalink)

          Τι σχέση έχουν τα νέα υποκαταστήματα στην Ελλάδα με την αγορά Ελληνικών ομολόγων από τις Κυπριακές τράπεζες; Δηλαδή αν το “κακό” δάνειο γινόταν από υφιστάμενο υποκατάστημα θα ήταν ΟΚ;

          Γιατί έχεις την εντύπωση ότι ο Ορφανίδης είχε ευθύνη να σταματήσει την φούσκα των ακινήτων στην Κύπρο; Η κάθε φούσκα εκ φύσεως της δεν μπορεί παρά να εκραγεί. Η κριτική προς τον Ορφανίδη πρέπει να είναι για το πως προετοιμάστηκε για την έκρηξη και όχι γιατί δεν σταμάτησε τον αέρα να μπαίνει στην φούσκα.

          • avatar
            Taylor on March 14, 2012 - (permalink)

            This is the flawed regulatory philosophy of Greenspan, the role of the good central banker is to “take away the punch bowl as the party gets going” not wait for the bubble to burst and then mop it up.
            The fact that 20 more branches were opened in Greece in 2010 when Greece was already in the doldrums and Dr O did not use the Cyprus Banking law to stop that is negligent to say the least.

    • avatar
      Επιλήσμων on March 12, 2012 - (permalink)

      Dear Taylor, I do sympathise with you and agree on the general idea of your comments during the last few months.
      BUT, I think you are unfair on the Professor .
      Mr Demetriades’ article is on a theory of the relation between the size of a Banking system and the long-term economic growth of the real economy. (If I understood correctly).
      Your above comment should have been addressed to Prof. Alexandros Michaelides’ article “Διορισμός Διοικητή Κεντρικής Τράπεζας”.
      There is a danger now that most of the comments will again revolve around this topic (of the Governor of the CBC).

  2. avatar
    Michael Olympios on March 12, 2012 - (permalink)

    Ο καθηγητής Πανίκος Δημητριάδης με αυτό το εξαίρετο άρθρο συμβάλλει θετικά στη συζήτηση για το τραπεζικό μας σύστημα και το μέλλον του. Στέκομε ιδιαίτερα στο σημείο που ανάφερε ότι “Τα αποτελέσματα εισηγούνται ότι η χρηματοοικονομική ανάπτυξη δεν πρέπει πλέον να ταυτίζεται με το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά με την ποιότητα της ρύθμισης και εποπτείας του.”

    Χωρίς την απαιτούμενη λογοδοσία και διαφάνεια της εποπτικής αρχής δεν μπορεί να καταστεί δυνατή και η αξιολόγιση της ποιότητας της εποτείας. Ιδιαίτερα, όταν ο Αθανάσιος Ορφανίδης αρνούμενος στην έκκληση του διοικητικού συμβουλίου για δημιουργία επιτροπής ελέγχου απάντησε “I’m the audit committee”. Μου θύμησε το Μακάριο που είπε “εγώ είμαι η Κύπρος”.

    Πιστεύω ότι ο Taylor έχει απόλυτο δίκαιο όταν κάνει λόγο για light regulation. Η δε αναφορά του κ. Παύλου Λοϊζου στο Loan to Value για να πείσει ότι ο Ορφανίδης έκανε καλά τη δουλειά του, αν και ήταν ένα πολύ καλό μέτρο, δεν νομίζω ότι ήταν αρκετό για να αποτρέψει ή να διαχειριστεί τους άλλους κινδύνους στους οποίους οι τραπεζίτες ανάλαβαν εξ ονόματος των επενδυτών τους στο κινύγι του εύκολου και γρήγορου κέρδους. Να θυμίσω ότι η ΚΤ έχει όλα τα εργαλεία για να επιβάλει συμμόρφωση των τραπεζών με τις οδηγίες και υποδείξεις της, όπως περιορισμό ή ακόμα και αναστολή της άδειας άσκησης τραπεζικών εργασιών. Να υποδείξω προς τον κ. Παύλου επίσης ότι ακόμα και πριν 3 βδομάδες έγινε ανακοίνωση από τράπεζα η οποία αγόρασε περιουσιακό στοιχείο από μέλος του διοικητικού της συμβουλίου το οποίο έχει συνάψει δάνεια με την τράπεζα μερικών εκατομμυρίων. Είναι δυνατόν τη στιγμή που μια τράπεζα διαθέτει κερδοφόρα στοιχεία του ενεργητικού της για να καλύψει τις ζημιές της να αγοράζει ακίνητα (ανεξαρτήτως αν η τιμή είναι καλή); Πως είναι δυνατόν όταν η συγκεκριμένη τράπεζα χρειάζεται δισεκατομμύρια σε νέα κεφάλαια να προβαίνει σε τέτοιες συναλλαγές; Που είναι ο κ. Ορφανίδης και τι κάνει; Η απάντηση είναι βέβαια ξεκάθαρη… ότι έκανε και πριν.

    Όπως και να το κάνουμε όμως σημασία έχει το αποτέλεσμα …και το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Οι συνέπειες για τις τράπεζες και την κυπριακή οικονομία θα είναι ακόμη χειρότερες μεσοπρόθεσμα λόγο των προβλημάτων στην Ελλάδα. Αυτοί που φέρουν ευθύνη για τα μεγάλα αυτά προβλήματα δεν μπορούν να παριστάνουν και τους σωτήρες. Αντίθετα, συμβάλλουν στην διατήρηση της αβεβαιότητας και των προβλημάτων που προκάλεσαν τη σημερινή κατάσταση. Ελπίζω ότι μέσα από μια σωστή και ολοκληρωμένη έρευνα θα διαπιστωθούν οι όποιες αδυναμίες αλλά και ευθύνες υπάρχουν ώστε να καταστεί δυνατή η τραπεζική εξυγίανση.

    • avatar
      kax on March 12, 2012 - (permalink)

      Μιχάλη
      Νομίζω για να είμαστε αποτελεσματικοί στην προσπάθεια μας να γίνουν αλλαγές πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην κριτική μας.Τι πειράζει αν μιά τράπεζα αγόράσει κάποιον από ένα συνδεδεμένο πρόσωπο με διαφάνεια ?Επίσης ο Διοικητικός Σύμβουλος πρέπει να πάρει δάνεια από άλλη τράπεζα?Το πρόβλημα δεν είναι εκείνα που μας ανακοινώνουν αλλά εκείνα που δίνουν και δεν λέγουν.
      Επίσης νομίζω ότι από την ώρα που οι εκτιμητές δεν εχουν ομοιογενεια υπάρχει γενικό πρόβλημα εκτιμήσεων.Για την ειδική περίπτωση απλούστατα αύξαναν το ποσό των εκτιμήσεων για να καλύπτονται τα δάνεια όπου ήθελαν να δώσουν.Συμφωνώ με αυτόπου είπε ο Σαρρής ότι η Κεντρική πρέπει να επεμβαίνει ακόμα και εκεί που θεωρητικά δεν έχει δικαίωμα και να αμφισβητήσει εκτιμήσεις.Χρειάζεται περισσότερη παρέμβαση από την Κεντρική .

      • avatar
        Michael Olympios on March 14, 2012 - (permalink)

        Προς Καχ

        Είσαι βέβαιος Καχ ότι αυτές οι συναλλαγές είναι με διαφάνεια; Γνωρίζουν οι επενδυτές γιατί το συμβούλιο της τράπεζες έκρινε ότι παρά το γεγονός ότι χρειάζεται δισεκατομύρια για ανακεφαλαιοποίηση και περιορισμό των λειτουργικών εξόδων η διοίκηση έκρινε ότι έπρεπε να αγοράσει το συγκεκριμένο ακίνητο; Αλήθεια, πόσο αναγκαίο ήταν για την τράπεζα αυτή τη στιγμή το συγκεκριμένο ακίνητο και γιατί δεν μπορούσε να το ενοικιάσει; Σε μια περίοδο που η τράπεζα εκποιεί στοιχεία του ενεργητικού της και μειώνει το χαρτοφυλάκιο δανείων πόσο εποφελή για τους μετόχους είναι αυτή η συναλλαγή; Επειδή νομίζω ότι αντιλαμβάνεσε για ποια περίπτωση κάνω αναφορά θα χαρώ να ακούσω τις απαντήσεις σου τις οποίες μπορείς να μου στείλεις στο email: olympios1304@gmail.com

        Ευχαριστώ

        • avatar
          kax on March 14, 2012 - (permalink)

          Μιχάλη
          Είμαι ο τελευταίος που θα υποστηρίξει το συγκεκριμένο συμβούλιο και εκείνο που είπα το επαναδιατυπωνω.Κάμνουν τόσα επιλήψιμα,δεν υπάρχει λόγος να μεγαλοποιούμε και να υπερβάλλουμε καταστάσεις.Φτάνει να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας στα πιο προκλητικά .Για λόγους που αντιλαμβάνεσαι δεν θέλω να επεκταθώ στην συγκεκριμένη περίπτωση Δεν έχω ενημερωση ,αλλά υποψιάζομαι τι εννοείς . .Το συνολικό ποσό όμως είναι ίσως λιγότερο από τις διαφημίσεις που παίζουν κάθε μέρα..Τι χρειάζονται?.
          Γενικά όμως η γνώμη μου είναι καλό για όλους οι τράπεζες να αγοράζουν από χρεώστες ακίνητα .Αν το χρέοςπου έχει δυσκολίες να αποπληρωθεί μετατρέπεται σε ακίνητο που μπορεί να ρευστοποιηθεί είναι κάλό και για τον χρεώστη και την τράπεζα.Προφανώς η συγκεκριμένη περίπτωση δεν εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία .
          Επίσης μεγάλο ρόλο έχουν οι εκτιμητές που παίζουν όλοι τους εμπειρογνώμονες και για το ίδιο ακίνητο μπορεί να έχουν διαφορά από την γη στον ουρανό.
          Εφόσον μου έδωσες το εμειλ σου θα σου στείλω την άλλην εβδομάδα διάφορα γράμματα που κατά καιρούς έστειλα με κάποιες απόψεις.

  3. avatar
    Επαμεινώνδας on March 12, 2012 - (permalink)

    Επιτέλους σταματήστε να ασχολείστε με τον Taylor. Του δίνετε αφορμή να μας γεμίζει τις οθόνες με τα ίδια σχόλια κάθε φορά. Αν έπαιρνε ένα ευρώ για κάθε λέξη που γράφει θα ήταν εκατομμυριούχος μέχρι τώρα. Ακούσαμε Taylor, μάθαμε τα πιστεύω σου, φτάνει. Ήμαρτον.

    Τα ίδια ισχύουν σε ελαφρώς μικρότερο βαθμό για τον Παρατηρητή. Μα δεν έχετε δουλειά να κάμνετε;

  4. avatar
    The Invisible Hand on March 12, 2012 - (permalink)

    A twice interesting article by Dr Demetriades.

    On the theoretical side (cause-effect of banking size on growth) he points out that there are divergent views. For those of us who don’t have the time and background to study the issue, can Dr Demetriades, who has studied both sides, be kind enough to give us an idea of of the statistical certitude of either hypothesis? Does the size of the effect that presumably follows the cause statistically exceed the standard deviations of these time series? Have other variables besides banking size been taken into account in these correlations, such as oil prices, taxation changes, wars, or the boom and bust growth of hedge funds and derivatives since 1990 and of the technology sector after 2000?

    The second interesting point Dr Demetriades raises is human frailty, or the susceptibility of some economists to tailor their research results to suit the sponsors of the research. It is a relief to see that researchers (like Dr Demetriades) fearlessly counter results sponsored by the almighty World Bank and the IMF with their own investigations.

  5. avatar
    Σοφία on March 12, 2012 - (permalink)

    Εξαιρετικό και αυτό το άρθρο του κ. Δημητριάδη, που απαντά μεταξύ άλλων σε δύο ουσιαστικά ζητήματα τα οποία απασχολούν τον κάθε σκεπτόμενο πολίτη:
    (α) Πόσο απαραίτητη είναι η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος και πόσο σημαντική είναι η διαφάνεια και οι συνθήκες εποπτείας για το σκοπό αυτό.
    (β) Πόσο σημαντικό είναι να αντιλαμβανόμαστε ποιες έρευνες και ποιες αξιολογήσεις είναι “μαγειρεμένες” για να λένε αυτά που θέλουν να πουν εκείνοι που τις χρηματοδοτούν, και ποιες είναι αντικειμενικές και επιστημονικά ορθές. Γι αυτό ας μη νομίζουν μερικοί που απλώς πλασάρουν τίτλους και πρότερη εργασία στο ΔΝΤ ότι οι πολίτες τρώνε κουτόχορτο.

  6. avatar

    Ενα μεγάλο τραπεζικο σύστημα σε μια οικονομία δέν ειναι λάθος, το πρόβλημα δημιουργηται απο κακή διαχείρηση….΄ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΕ ΘΕΜΑ να έχει λάθος ένα μεγάλο τραπεζικό σύστημα

    Μεγάλες τράπεζες = περισσοτερες θέσεις εργασιας, περισσότερα μερισματα για μετόχους, περισσοτερο φορος για το κράτος, αυξηση ΑΕΠ , βασικά οι τράπεζες ενεργούν ώς εξαγωγικές βιομηχανίες φέρνουν πλούτο στην χώρα έδρα τους…..δίνουν ρευστότητα στην οικονομία δημιουργούν ανάπτυξη κλπ κλπ κλπ (ολα αυτά απο ανάπτυξη στο εξωτερικο)

    το θέμα ειναι να κάνουν σωστές επιλογές, να μην υπάρχει κακοδιαχειρηση κλπ κλπ κλπ οπως κάνανε οι 2 μεγάλες τράπεζες μας….διοτι τότε γυρίζει μπούμερακ,,,,,οπως γίνετε τώρα οπου οι τράπεζες “σκοτώνουν” την οικονομία με τα ψηλα επιτοκια και την έλλειψη ρευστότητας…….

    και επιδή ακόμα δεν καταλάβαμε τις επιπτώσεις θα έχουμε στα επομενα 2 χρόνια απο τα λάθη που έγιναν θα μας “κακοφανεί¨” το ξύλο που θα φάμε……..

    παρεπιπτώντος, πλησιάζει το στάδιο οπου θα σφακτούν οι μέτοχοι ……θα γίνουν diluted με εκδοσεις προς τρίτους(βλέπε Λαικη) , μετά reverse splits etc etc και λογικα τέλος του 2012 καινούργιες εκδοσεις αφου θα ξαναχρειστούν κεφάλαια…….

    Οταν οι τράπεζες βρεθούν σε ξένα χέρια θα ξεκινήσει το επόμενο στάδιο το οποίο θα ειναι μειώσεις μισθών, μετά απολύσεις, συνχωνέυσεις τραπεζών διοτι η Κύπρος ειναι μικρή για τοσα πολλά καταστήματα………

    Ολα θα τα διορθώσει η αγορά….η οποία διορθώνει πάντα ολες τις στρεβλώσεις…..οπως διορθωσε την φουσκα του χρηματιστηριου του 1999, οπως διορθώνει την φουσκα των ακινήτων του 2005-2007, οπως διωρθώνει την φούσκα του δανεισμου, έτσι θα διορθώσει και την ανικανοτητα και κακοδιαχείρηση των Κυπριακών τραπεζών του 2006-2010, η οποία σε λίγα χρονια θα ειναι γραμμένη και γνωστή ως η μεγαλύτερη καταστροφή/φαγοποτι στην Ιστορια της κυπριακής οικονομιας/τραπεζών.

    Η αποφάσεις και οι κινήσεις των 2 Κυπριακών τραπεζών την περιοδο 2006-2010……θα πρέπει να διδάσκονται σε πανεπιστήμια ως παραδείγματα προς αποφυγή μαζι με τς AIG, lehman, Enron,Kaupthing, bear sterns, fanie mae, τις Ιρλανδικες……η Λαική ειδικά προσφέρετε για μεταπτυχιακό……με θέμα “how to create a bubble using another bubble” η με θέμα ” steps 1-3 , how to vanish shareholders value”

    Για όλα σχεδόν τα κακά που βρήκε το τραπεζικό μας σύστημα και κατεπέκταση την οικονομία μας δεν φταίνε μόνον οι διοικήσεις που τα δημιούργησαν αλλά και πολλοι άλλοι οι οποίοι με την σιωπή μας αφήσαμε τα πράγματα να φτάσουν στο τέλος….τα βλέπαμε αλλά δεν είχαμε τα κοτσια να μιλήσουμε , θέλουμε να αποκαλούμε τους εαυτους μας χρηματιστές/ αναλυτές , και αφήσαμε να μας κλέβουν μπροστά στα μάτια μας, τα συζητούσαμε πολλές φορές μεταξύ μας , κανένας δεν τόλμησε να τα γράψει στον τύπο , να μιλήσουμε στις γενικές συνελέυσεις, ειμαστε δειλοι, δέν ενημερώσαμε εγκαιρα τους μετόχους, θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε να υπάρξουν λιγότερες ζημίες, ….

    όταν βλέπουμε να κλεβουν το σπίτι του γείτονα μας και δεν καλούμε αστυνομία,είμαστε συνένοχοι………..τι κάναμε? τιποτα…..στειλαμε ποτέ κάποια επιστολή στην Κεντρική τράπεζα?????? ποτέ…….ενημερώσαμε ποτέ τις αρχές του ΧΑΚ? ποτέ,,,,,,,αυτος ειναι και ένας λόγος που γράφω επώνημα, νιώθω άσχημα για αυτά που βλέπουμε τώρα με τις τράπεζες μας , τα βλέπαμε το 2006( εξαγορές φουσκων λαικης και ανάποδη εξαγορά Λαικης ) αλλά δεν μιλούσαμε……βλέπαμε τις φούσκες που αγοράζονταν αλλά δεν κάναμε τιποτα………..

    • avatar
      Σοφοκλής Μιχαηλίδης on March 16, 2012 - (permalink)

      Θυμίζω την κυπριακή παροιμία “Απ’ εν κλέφτει που το σπίτι σου, τάνα του να φορτώσει″.
      Δυστυχώς, στην εκτυλισσόμενη τραγωδία, κλάπηκε το σπίτι μας μπροστά στα μάτια μας!

  7. avatar
    Anonymous on March 13, 2012 - (permalink)

    Εξαιρετικό άρθρο για προβληματισμό ειδικά για το τι πρέπει να γίνει από τώρα και στο εξής στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου. Αν και πρόλαβε να καταγράψει τις σκέψεις μου και με κάλυψε πλήρως ο Michael Olympios, θα επικεντρωθώ και εγώ στα συγκεκριμένα λόγια του καθηγητή και επιπλέον στο «…Η ποιότητα της εποπτείας καθορίζει κατά πόσον οι χρηματοοικονομικές μεταρρυθμίσεις αυξάνουν ή μειώνουν το ρυθμό ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας». Και δίνω ιδιαίτερη έμφαση στη φράση «ποιότητα εποπτείας». Αυτό είναι που χρειάζεται το τραπεζικό μας σύστημα σήμερα, oρθολογιστική και ποιοτική εποπτεία που θα οδηγήσει σε πραγματική ανάπτυξη.

  8. avatar

    Αναφέρω συνεχώς εδώ και 1 μήνα οτι θα μας κάνουν σκουπίδια και οι Μοodys, μας κάνανε σήμερα, ακολουθά μέρος του άρθρου του STockwatch. Με το σημείο 1 διαφωνώ με τους Moodys, δεν νομίζω οτι το κράτος θα χρειαστεί να στηρίξει αφού πιστευω οτι μεγάλα κομμάτια των τραπεζών μας θα το πιάσουν Ρωσσοι για να έχουν προσβαση στο φυσικο αέριο στο μέλλον. Ειναι μια φυσιολογική εξέλιξη την οποία εαν ειμουν στην θέση των Ρωσσων θα την έπρατα. (ειναι σκέψεις μου και δεν παροτρινω αγορές)

    Με τα υπολοιπα των moodys συμφωνώ . Δεν αναφέρουν επισης το γεγονος οτι ειναι πιθανον οι τράπεζες μας να ξαναχρειαστούν κεφάλαια τέλος του έτους και οτι ακόμα δεν έχουν διαγράψει ολες τις ζημίες….

    Κύριε Σαρρή δέν ειναι ανγκη να βγαινετε συνέχεια να λέτε για πιθανούς αγοραστές κλπ κλπ κλπ , εάν έχετε κάτι σοβαρό πρέπει να το ανακοινώσετε η μην κάνετε συνέχεια δηλώσεις διοτι μπορει να παρεξηγηθήτε οτι επηρεάζετε την αγορά………και ένα τελευταίο …γιατι έκδοση νέων μετοχών? γιατι οχι προτερεοτητα πρώτα οι μέτοχοι και να πιάσουν απο το πάτωμα???? γιατί dillution???

    Ο οίκος παραθέτει ως βασικούς λόγους για τη σημερινή υποβάθμιση:

    1. Τον αυξημένο κίνδυνο ότι η κυπριακή κυβέρνηση θα χρειαστεί να προσφέρει χρηματοοικονομική βοήθεια στις τράπεζες λόγω της έκθεσης τους στην ελληνική κυβέρνηση και οικονομία, και τις συνέπειες που θα έχει αυτή η βοήθεια στα δημόσια οικονομικά.

    2. Την πιθανή επίδραση των ανησυχιών για τον τραπεζικό κλάδο στην εμπιστοσύνη της αγοράς, όπως και την ευρύτερη αβεβαιότητα για την οικονομία και τη βιωσιμότητα της ευρωζώνης.

    Οι Moody’s εκτιμούν ότι η Κύπρος θα συνεχίσει να είναι αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές με πιθανότητα περαιτέρω επιδείνωσης της χρηματοδότησης για το κράτος και τις τράπεζες.

  9. avatar

    Εύστοχη για άλλη μια φορά η παρέμβαση του κ. Δημητριάδη.
    Είναι ένας εξ αυτών που εδώ και πολλούς μήνες προειδοποιούσε για την κατάσταση στον τραπεζικό τομέα, αλλά δυστυχώς οι απόψεις του δεν λήφθηκαν υπόψη από την Κεντρική Τράπεζα.
    Μάλιστα, ο κ. Δημητριάδης είναι ένας από τους ελάχιστους που είχε καταθέσει συγκεκριμένες απόψεις για τον τραπεζικό τομέα. Δυστυχώς όμως ούτε αυτές δεν λήφθηκαν υπόψη από τον Διοικητή της Κεντρικής Αθ. Ορφανίδη.
    Μια και πρόκειται για διακεκριμένο Κύπριο οικονομολόγο (δεν νομίζω να έγινε τυχαία μέλος της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών του Ηνωμένου Βασιλείου), μήπως ήρθε η ώρα να τον καλέσει ο Αθ. Ορφανίδης να του δώσει κάποιες συμβουλές, μπας και δούμε άσπρη μέρα;

  10. avatar

    οι moodys έχουν πει στην αξιολόγιση τους οτι το έλλειμα για το 2012 θα είναι 3% , διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση, το Ελλειμα μας για το 2012 , χωρίς να παρθούν άλλα μέτρα θα ειναι 4% του ΑΕΠ , γύρω στα 700 εκ ευρω….

  11. avatar
    Επαμεινώνδας on March 13, 2012 - (permalink)

    Διάβασα την έκθεση αξιολόγησης της έρευνας της Διεθνούς Τράπεζας στην οποία μας παραπέμπει ο κος Δημητριάδης (στις σελίδες 110-113). Η κύρια κριτική που ασκείται για το συγκεκριμένο θέμα είναι ότι η έρευνα της ΔΤ βασίζεται σε συγκρίσεις μεταξύ χωρών σε επίπεδο εθνικής οικονομίας, μια προσέγγιση η οποία – όπως γράφει η Marianne Bertrand – είναι ιδιαίτερα προβληματική: “the cross-country approach that is adopted in much of the research I have reviewed suffers from serious limitations.” Η Bertrand εισηγείται όπως η ΔΤ διεξαγάγει περισσότερες εις βάθος μελέτες περιπτώσεων (case studies) παρά σε συγκριτικές αναλύσεις.

    Το περίεργο είναι ότι οι μελέτες που επικαλείται ο κος Δημητριάδης ως οι “ορθές”, είναι και αυτές συγκριτικές αναλύσεις σε επίπεδο εθνικών οικονομιών, όπως δηλαδή αυτές που επικρίνει η Bertrand. Φαντάζομαι ο κος Δημητριάδης θα υπερασπιστεί το έργο του λέγοντας ότι χρησιμοποιεί πιο καλές οικονομετρικές μεθόδους, όμως αυτό που φαίνεται να απασχολεί την Bertrand δεν είναι οι οικονομετρικές μέθοδοι αλλά η όλη προσέγγιση, την οποία ο κος Δημητριάδης υιοθετεί και στις δικές του μελέτες.

    • avatar
      Π. Δημητριάδης on March 13, 2012 - (permalink)

      Αγαπητέ Επαμεινώνδα,

      Ευχαριστώ γιά το σχόλιο. Το αρθρο μου με τον Hussein στο Journal of Development Economics 1996 αναλύει τη σχέση διαχρονικά σε 16 χώρες ξεχωριστά χρησιμοποιώντας την κατάλληλη μεθοδολογία (Granger causality tests). Εχω επίσης μελετήσει τη σχέση αυτή σε μεγαλύτερο βάθος στην Ν. Κορέα (Journal of Development Economics 2001), Ινδία (Review of Economics and Statistics 1997), το Νεπάλ (OBES 1996), τη Βρετανία, ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία και Ιαπωνία (Journal of Money, Credit and Banking 2001) και πιό προσφατα σε χώρες της Αφρικής (Economic Inquiry 2011, Economics Letters 2011). Στο πιο πρόφατο αρθρο μου με τον καθηγητή Rousseau χρησιμοποιούμε εσκεμμένα τη μεθοδολογία Levine γιά να δείξουμε οτι οι διαφορές δεν είναι λόγω διαφορετικής μεθοδολογίας.

      Αν ενδιαφέρεσαι να διαβάσεις τα αθρα μου μπορείς να τα βρείς ολα στη σελίδα μου στο RePec:

      http://ideas.repec.org/e/pde5.html

  12. avatar

    επαμεινώνδα η περίοδος των ακαδημαικών θεωριών και του ρομαντισμού έχει τελειώσει, ζούμε μια άλλη εποχή, την εποχή της πραγματικότητας, των αριθμών, την εποχή της παγκοσμιας αγοράς…..

    Με όλο τον σεβασμό προς τους Ακαδημαικούς αλλά έχω να πω το εξής καμιά μελέτη για τις “τράπεζες και ανάπτυξη” δεν μπορει να ειχε μελήτησει τον παράγοντα Βγ…..πουλο……η τον παράγοντα αγοράς εληνικών ομολόγων το 2010 μετά που Η ελλάδα πτώχευσε (Μαιος 2009)……με αποτέλεσμα το 70% των κεφαλαίων των τραπεζών να χαθούν σε λίγους μήνες,,,,,,

    η κάθε χώρα, η κάθε τράπεζα, η κάθε οικονομία, η κάθε περίπτωση ειναι διαφορετική, καμιά μελέτη δεν μπορεί να ισχυσει για ολες τις χώρες……

  13. avatar
    Σωφρόνης Κληρίδης on March 14, 2012 - (permalink)

    Πανίκο, δεν είμαι βέβαιος τι πρέπει να αποκομίσω από αυτό σου το άρθρο. Κατ’ αρχάς επί της ουσίας να πω ότι δεν πολυπιστεύω αυτές τις cross-country αναλύσεις, ότι συμπέρασμα και να βγάζουν. Είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί με αυτού τους είδους τα στοιχεία μια αιτιώδης σχέση. Από εκεί και πέρα, είναι αυτονόητο πιστεύω ότι ένα καλό χρηματοπιστωτικό σύστημα βοηθά την ανάπτυξη. Δεν πιστεύω να διαφωνείς με αυτό. Και για να είναι ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα καλό, ασφαλώς χρειάζεται καλή εποπτεία.

    Αυτό που βρίσκω ιδιαίτερα ατυχές είναι η καταληκτική σου παράγραφος, με την οποία αφήνεις σκιές για ΟΛΗ την έρευνα που βγαίνει από διεθνείς οργανισμούς. Αυτή η θέση σου αντικρούεται από την αξιολόγηση στην οποία μας παραπέμπεις, στην οποία ο Morduch λέει “Few [studies] seem overtly driven by ideology, and a substantial minority question existing or past World Bank policy.”

    Είναι κρίμα να διαγράφουμε με τέτοιο ισοπεδωτικό τρόπο το έργο τόσων ανθρώπων νομιζόμενοι ότι μόνο εμείς είμαστε άμεμπτοι και αδογμάτιστοι.

    • avatar
      Π. Δημητριάδης on March 14, 2012 - (permalink)

      Σωφρόνη,

      Ούτε και εμένα δεν μου πολυαρεσουν οι cross-country αναλύσεις. Τα πιό γνωστά μου αρθρα (οπως π.χ το αρθρο μου στο Journal of Development Economics 1996 και Economic Journal 1997, με περισσότερες από 1000 αναφορές ανάμεσά τους), είναι επικριτικά της μεθοδολογίας cross-country analysis.

      Γι’ αυτό με πολύ λίγες εξαιρέσεις δε χρησιμοποιώ αυτή τη μεθοδολογία. Τα περισσότερα από τα αρθα μου χρησιμοποιούν time series η panel data analysis (π.χ. .JDE 2009 με Baltagi και Law).

      Ομως είναι χρήσιμο να χρησιμοποιήσει κάποιος cross-country analysis γιά να δείξει οτι ο λόγος που προηγούμενα αποτελέσματα δεν ισχύουν δεν είναι η διαφορετική μεθοδολογία, αφού η ίδια η ΔΤ χρησιμοποιεί τακτικά cross country analyisis γιά να ενισχύσει τις απόψεις της σε διάφορα θέματα.οικονομικής πολιτικής

      Αυτά που θεωρείς σήμερα αυτονόητα περί καλής εποπτείας δεν ήταν τόσο αυτονόητα πριν την κρίση. Εκείνο που τότε θεωρείτο αυτονόητο ήταν οτι οι φιλελευθεροποιήσεις, οι οποίες μάλιστα ερηνέυονταν από πολλλούς σαν χαλαρή ρύθμιση κα εποπτεία, οδηγούν σε μεγέθυνση του συστήματος, η οποία οδηγέι σε μεγαλύτερη ανάπτυξη. Επίσης η εκτίμηση των επιπτώσεων καλής εποπτείας στην ανάπτυξη είναι ενα πολύ νέο θέμα και εξ’οσων γνωρίζω δεν υπάρχουν αλλες εκτιμήσεις τέτοιες, με οιανδήποτε μεθοδολογία.

      Η τελευταία μου παράγραφος, με την οποίαν εχεις το μεγαλύτερο πρόβλημα, λέει οτι «τα αποτελέσματα ερευνών που χρηματοδοτούνται και καθοδηγούνται από ισχυρούς διεθνείς οργανισμούς, όπως π.χ. η Διεθνής Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο…δεν είναι πάντοτε τόσο αξιόπιστα όσο φαίνονται, έστω και αν έχουν δημοσιευθεί στα πιο αξιόλογα ακαδημαϊκά περιοδικά.» Η χρήση της λέξης «δεν είναι παντοτε» (not always) σημαίνει οτι συνήθως (usually) ισχύει το αντίθετο. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί αυτό το θεωρείς ισοπεδοτικό και μάλιστα τόσο διαφορετικό από το συμπέρασμα της αξιολόγησης της ερευνας της ΔΤ, η οποία παραδέχεται οτι μερικές μελέτες είναι ιδεολογικά προσανατολισμένες (ευχαριστώ γιά την πρόσθεση). Αυτοί μάλιστα χρησιμοποίησαν πίο εντονο χαρακτηρισμό, που τονίζει πόσο επικίνδυνες μπορεί να είναι αυτές οι λίγες μελέτες!

  14. avatar
    louis georgiou on March 20, 2012 - (permalink)

    Κ. Δημητριάδη πολύ καλά τα λέτε όπως πάντα !. Το θέμα είναι ποιος ακούει πλέον?
    Όπως έχουμε όλοι πληροφορηθεί ο νέος υπουργός οικονομικών είναι ο κ. Βάσος Σιαρλής ο οποίος είναι ανώτατο διοικητικό στέλεχος της Τράπεζας Κύπρου.
    Και εμείς αναμένουμε ότι κάποιοι διοικητικοί σύμβουλοι των τραπεζών θα κριθούν και θα πληρώσουν για την τραγική κατάσταση που έχουν φέρει τις τράπεζες και γενικά την κυπριακή οικονομία. !!!
    Αναμένει δηλαδή κανείς πλέον να γίνει αυτό? Είναι ποτέ δυνατόν ο κ. Σιαρλής να φέρει έναντι των ευθηνών τους τις διοικήσεις των τραπεζών από την θέση του υπουργού όταν μέλος της διοίκησης της τράπεζας Κύπρου κατά τον επίμαχο χρόνο ήταν και ο ίδιος ???
    η αναμένουμε να θέση έναντι των ευθηνών τους τούς συναδέλφους του????

  15. avatar

    Η τράπεζα Κύπρου δέν κατάφερε να μαζέψει τα κεφάλαια που χρειάζεται. Γράφω συνέχεια εδώ και μήνες οτι δεν είναι καιρός για τόσο μεγάλες αυξήσεις κεφαλαίων. Η κεντρική τράπεζα κύπρου έπρεπε να κάνει παραστάσεις προς την ευρωπαική αρχή τραπεζών ‘ετσι ώστε τα εποπτικά κεφάλαια τραπεζών να αυξάνονται κάθε έτος κατά 1% με στόχο το 2015 να έχουν εποπτικά κεφάλια 9% οπως απαιτά και η Βασιλεια ιιι. Γιατί δεχθήκαμε αυξήσεις κεφαλαίων που αντιστοιχούν με 23% του ΑΕΠ μας σε μια περίοδο ύφεσης? Η Ευρωπιακή αρχή τραπεζών ζήτησε απο 100 περίπου τράπεζες αυξήσεις κεφαλαιών, Η Κύπρος είναι η μόνη χώρα που η αυξήσεις που ζητήθηκαν των τραπεζών της ξεπερνά το 20% του ΑΕΠ της. Η Ελλάδα η οποία πτωχευσε , η συνολικές αυξήσεις κεφαλαίων που χρειάζονται οι τράπεζες της ειναι γύρω στα 25 δις και αντιστοιχά με 10% του Ελληνικού ΑΕΠ και απο αυτά τα κεφάλαια το 85% θα καλυφθεί απο το Ελληνικό ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας !! και οχι απο τους μετόχους , δηλαδή την πραγματική οικονομία. Μια κίνηση με την οποία συμφωνώ απολυτα.

    Η τράπεζα Κύπρου κάνει κέρδη 300 εκ κάθε χρόνο , αυτό αντιστοιχα με 1% αυξηση στα εποπτικά της κεφάλαια. Αυτή την στιγμή οι αυξήσεις κεφαλαιων των Κυπριακών τραπεζών θα έπρεπε να ειταν πολυ μικρότερες έτσι ώστε να πετύχουν, να μην επηρεαστεί αρνητικά η ψυχολογία σε μια ασχημη περίοδο, να δοθούν τα σωστά μυνήματα προς τις αγορές, να μην επηρεαστεί η ρευστότηατα σε μια οικονομία η οποία βρίσκετε σε ύφεση και να μην γίνουν dilluted οι μέτοχοι που δεν καταφέρουν να εξασκήσουν τα δικαιώματα τους διοτι εαν χάσουν τα δικαιώματα τους και αγοράσουν τις μετοχές τρίτα προσωπα, τότε ουδέποτε θα καταφέρουν να καλύψουν τις ζημίες τους που ‘εχουν αυτήν την στιγμή απο την αρχική επένδυση τους….

    Ο ρώσσος μεγαλομέτοχος της τράπεζας Κύπρου δεν εξάσκησε τα δικαιώματα του, αυτή είνια μια πολύ ασχημη εξέλιξης. Θα δώσει πολύ ασχημα μυνήματα προς τις αγορές. Ο ρωσσος έχει την δυνατότητα να τα ασκήσει τα δικαιώματα του και δεν το έπραξε, αυτό θα στέλλει κάποια μυνήματα άσχημα,,,,μήπως υπάρχουν και άλλες ζημιές τις οποίες δέν γνωρίζουμε? μήπως δεν ειναι ευχαριστημένος απο την διαχείρηση της διοίκησης ? ότι και εαν ισχύει αυτό ειναι άσχημο για την Κυπριακή οικονομία. Η Κυπριακή οικονομία βρίκστε σε ασφυξία και ομηρεια απο τις τράπεζες. Οι τράπεζες αδυνατουν να διοχετέυσουν ρευστότηατα μέσα στην οικονομία και αυτό οδηγά την οικονομία σε μεγαλύτερη ύφεση . Οι τράπεζες βρίσκονται σε άσχημη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει απο δικά τους λάθη και τα οποία συνεχίζουν.

    Το κράτος πρέπει να παρέμβει, σε 2 βασικούς άξονες. Πρώτον να βρεί τρόπους να διοχετέυσει ρευστοτητα στην αγορά με στόχο τις μικροεπειχηρήσεις και την αγορά κατοικίας διοτι οι τράπεζες θα καθυστερήσουν πολύ να βρουν την δυνατότητα να το πράξουν. Δευτερο, να πιάσει κεφάλαια απο τις τράπεζες (με παρόμοιο τρόπο οπως γίνετε τώρα στην Ελλάδα -μετατρεψιμα χρεόγραφα/προνομιούχες μετοχες κλπ κλπ) έτσι ωστε να σταθεροποιηθει το τραπεζικό μας σύστημα και να επανέλθει η εμπιστοσύνη των αγορών προς την οικονομία μας και προς το ίδιο το κράτος…. Είναι γνωστή η θέση μου οτι το κυπριακό κράτος βρίσκεται εκτος αγορών λόγο των μεγάλων προβληματων των τραπεζών μας . Η Κυπριακή οικονομία δέν θα επιστρέψει στις αγορές πριν σταθεροποιηθεί το τραπεζικό μας σύστημα το οποίο και θα το αναφέρω ακόμα μια φορά , δέν τελείωσε με τις ζημίες τους, έρχονται και άλλες και είναι μεγάλες…………

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS