Skip to content

Για τον Κρατικό Προϋπολογισμό και την Οικονομία

Posted by (Guest Contributor) on December 13th, 2013 - 9 Comments
avatar

 

Η ομιλία του υπουργού Οικονομικών στη βουλή των αντιπροσώπων αναφορικά με τον κρατικό προϋπολογισμό 2014 γενικά κυμαίνεται στα σωστά πλαίσια (παρά το ότι ενίοτε υπάρχουν πολιτικά υπονοούμενα, ως είναι φυσικό άλλωστε). Στην πράξη της οικονομικής πολιτικής όμως εντοπίζονται αδυναμίες. Η ανάλυση του γενικού πλαισίου και των λανθασμένων πολιτικών του παρελθόντος που οδήγησαν στην ανάγκη για την προτεινόμενη μείωση των δαπανών της τάξης του 10% στον προτεινόμενο προϋπολογισμό του 2014 είναι εύλογη π.χ. το ότι οι δημόσιες δαπάνες αυξάνονταν με ρυθμό μεγαλύτερο από τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας και ιδιαίτερα το ότι το δημόσιο μισθολόγιο αυξανόταν με ακόμη μεγαλύτερο ρυθμό (8% σε 2 χρόνια). Το ίδιο ισχύει επίσης για το ότι οι αμοιβές στον δημόσιο τομέα ξεπερνούσαν κατά πολύ την παραγωγικότητα. Συμφωνώ ότι γενικά ο περιορισμός των δημοσίων δαπανών πρέπει να επιχειρείται στους καλούς καιρούς παρά στους δύσκολους και πιστεύω ότι ως θέμα πολιτικής πρέπει να επιτυγχάνεται ισοσκελισμός του κρατικού προϋπολογισμού μεσοπρόθεσμα, μέχρι το τέλος της τετραετούς θητείας μιας κυβέρνησης (πριν παραδώσει την εξουσία στην επόμενη), και όχι κατ’ ανάγκη ετήσια ώστε να αποφεύγεται ο φαύλος κύκλος της συνεχούς συρρίκνωσης λόγω προ-κυκλικότητας όταν η οικονομία έχει μπει σε ύφεση. Αυτό θα είναι πιο σημαντικό στο μέλλον όταν ο κρατικός προϋπολογισμός θα εξαρτάται εν μέρει από εισοδήματα από πωλήσεις και φορολογικά έσοδα από το φυσικό αέριο.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι παρά την προτεινόμενη σημαντική μείωση των δαπανών κατά 10%, ο προϋπολογισμός παραμένει αισθητά ελλειμματικός και για την επόμενη χρονιά δηλαδή η δημοσιονομική προσαρμογή θα είναι σταδιακή.  Αυτή η σταδιακή ευελιξία όμως είναι ενδεδειγμένη. Το φορολογικό καθεστώς (με τους αυξημένους φορολογικούς συντελεστές που επιβλήθηκαν υπό την πίεση της Τρόικας) αναμένεται να διατηρηθεί ως έχει. Θα ήταν προτιμότερο όπως οι φορολογικοί συντελεστές είναι μειωμένοι (παρά αυξημένοι) σε περιόδους ύφεσης ώστε να αντισταθμίσουν την προ-κυκλικότητα της οικονομίας αλλά ο προτεινόμενος προϋπολογισμός που στοχεύει σε μείωση κρατικών δαπανών κατά 10% φαίνεται ένας λογικός συμβιβασμός δεδομένων των συνεχιζόμενων ελλειμμάτων και κοινωνικών πιέσεων από τη μια και της επιδιωκόμενης βιωσιμότητας του χρέους και των δεσμεύσεων έναντι των δανειστών από την άλλη.

Παρά τις πρόσφατες αξιόλογες θετικές εκτιμήσεις από την Τρόικα και εξωτερικούς οίκους όμως, που σωστά επικαλείται ο υπουργός (και του ανήκει ανάλογος έπαινος), οι κίνδυνοι για επιδείνωση της οικονομίας παραμένουν. Τα επιδόματα για τους ανέργους θα εκλείψουν μετά την εξαμηνία και οι τάξεις των ανέργων θα αυξάνονται, μειώνοντας περαιτέρω την καταναλωτική ζήτηση. Με ανεπαρκές λειτουργικό κεφάλαιο λόγω των τραπεζικών περιορισμών, περισσότερες επιχειρήσεις θα βρίσκουν την επιβίωση πιο δύσκολη. Τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια (NPLs) θα αυξάνονται περαιτέρω παρά να μειώνονται, λόγω έλλειψης συνετής πολιτικής από όλους τους φορείς, που τα έχουν τελείως χαμένα. Ούτε επιμηκύνσεις των δανείων ούτε μείωση ή χάρισμα μέρους των τόκων θα επιλύσουν το τεράστιο αυτό πρόβλημα που καραδοκεί σαν ο Τιτανικός της κυπριακής οικονομίας. Η έλλειψη πολιτικής διάθεσης και ετοιμότητας να διαχειριστούν το θέμα οι αρμόδιοι φορείς δεν βοηθά. Με ελάχιστες εξαγωγικές δυνατότητες και αυτο-τροφοδοτούμενο κύκλο οικονομικής συρρίκνωσης, οι κίνδυνοι εξακολουθούν να παραμονεύουν. Ο τουρισμός δεν θα σωθεί με επιφανειακά μέτρα όπως καζίνο –αλλού είναι οι πηγές της έλλειψης ανταγωνιστικότητας και της μειωμένης παραγωγικότητας της οικονομίας.

Εύλογη η αναφορά για τα κακώς έχοντα στο τραπεζικό σύστημα, με βασικό πρόβλημα την αλόγιστη και μη-βιώσιμη πιστωτική επέκταση που οδήγησε στον υπερδανεισμό που χρηματοδοτούσε όχι τις επενδύσεις αλλά την κατανάλωση και την αλόγιστη επέκταση στον τομέα των ακινήτων. Όμως την ζημιά από την κακοδιαχείριση στο τραπεζικό σύστημα δεν την επωμίστηκαν μόνο οι καταθέτες (μαζί με τους μετόχους και τους κατόχους αξιογράφων) αλλά και οι φορολογούμενοι πολίτες – έμμεσα, υπό την μορφή αυξημένων φόρων, μειωμένων κοινωνικών παροχών και υπηρεσιών του δημοσίου, και άμεσα, από την άλογη ανακεφαλαιοποίηση της Λαϊκής Τράπεζας με €1,8 δισ. και τον ELA €5 δισ. που ακολούθησε. Πιο πρόσφατα το κυπριακό δημόσιο έχει καλύψει τις κεφαλαιουχικές ανάγκες του Συνεργατισμού με €1,5 δισ. Γιατί οι πολιτικοί θεωρούν ότι ο φορολογούμενος πολίτης πρέπει πάντα να καλύπτει τις ζημιές από τα λάθη των τραπεζιτών ή των πολιτικών όταν τα πράγματα πάνε στραβά εξ’ υπαιτιότητας των πρώτων, ενώ όταν τα πράγματα πάνε καλά αυτοί καρπούνται πάλι τα οφέλη ενώ ο φορολογούμενος δεν συμμετέχει; Θα ήταν πιο δίκαιο αν ο κάθε φορολογούμενος πολίτης παίρνει το αντίστοιχο δικαίωμα (σε αγοραία αξία) σε μετοχικό κεφάλαιο του ποσού που συνεισφέρει σε φόρους για διάσωση του συγκεκριμένου οργανισμού που διασώζεται. Για παράδειγμα, αν το €1,5 δισ. που το κυπριακό δημόσιο έχει συνεισφέρει για να καλύψει τις κεφαλαιουχικές ανάγκες του Συνεργατισμού αποτελεί το X% των φορολογικών εισοδημάτων του κράτους, τότε ο κάθε φορολογούμενος πολίτης δικαιούται μετοχικό κεφάλαιο στη νέα Συνεργατική τράπεζα που αντιστοιχεί με X% των φόρων που πλήρωσε. Αντίθετα, οι φορολογούμενοι πολίτες πάλι πληρώνουν και συντηρούν τα λάθη άλλων.

Παρενθετικά, η προτεινόμενη κυβερνητική πολιτική για συνδυασμό δημοσιονομικής εξυγίανσης με την ανάγκη εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης στις δομές και λειτουργίες της δημόσιας υπηρεσίας, τους κρατικούς και ημι-κρατικούς οργανισμούς κλπ, υπόσχεται να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα θέτοντας τις βάσεις για ένα πιο υγιές υπόβαθρο για το κράτος και την οικονομία. Η παρούσα κυβέρνηση έχει κατ’ αρχήν τη σωστή ρητορική για τα πιο πάνω θέματα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις μέχρι τώρα τα λόγια άγγιζαν μόνο την επιφάνεια και τα έργα παρέμεναν σε απόσταση από την ουσία. Παρ’ όλα αυτά ο υπουργός και το υπουργείο Οικονομικών φαίνεται να έχουν μια καλή πυξίδα που κατευθύνουν τη διακηρυγμένη πολιτική στη σωστή κατεύθυνση. Θα ήταν καλό η βουλή να την υποστηρίξει στις γενικές γραμμές στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και οι δύο φορείς πρέπει να αφιερώσουν παραπάνω φαιά ουσία (και λιγότερα λόγια) στην προώθηση της πραγματικής ανάπτυξης και ιδίως των νέων και του επιστημονικού/επαγγελματικού δυναμικού σε συνδυασμό με τα πιο πάνω, αντί να επικεντρώνονται σε επιφανειακά μέτρα όπως καζίνο και γκολφ. Οι πράξεις και των δύο θα δείξουν σε βάθος χρόνου. Τον τελευταίο λόγο έχουν (συνήθως) οι αγορές.

 

Του Λένου Τριγιώργη

Καθηγητή Χρηματοοικονομικών, Πανεπιστήμιο Κύπρου

 

Categories → Οικονομία

9 Comments
  1. avatar
    αθηνα on December 13, 2013 - (permalink)

    Φαίνεται κατ’εξακολούθηση,ότι ο αρθρογράφος έχει πρόβλημα με τα καζίνο,αγνοώντας το ότι είμαστε ένας τουριστικός προορισμός περιορισμένων δυνατοτήτων,που έχει άμεση ανάγκη εμπλουτισμού.Ας μην έχει εγνοια όμως,διότι με τους ρυθμούς χελώνας που προωθείται η ίδρυσή τους,δέν βλέπω να λειτουργεί καζίνο στη παρούσα προεδρία Αναστασιάδη.Αλλά αν ο κ.Τριγιώργης έχει έτοιμα σχέδια για γρήγορη αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης,ας τα κοινοποιήσει.

  2. avatar
    ... on December 13, 2013 - (permalink)

    Χρήσιμες παρατηρήσεις από τον κ. Τριγιώργη. Αφού ασχολείται με την χθεσινή ομιλία του κ. Γεωργιάδη, θα ήταν χρήσιμο να σχολίαζε και τις σημερινές του δηλώσεις – ότι για να κλείσουμε χρηματοδοτικές τρύπες, πρέπει να πάρουμε κέρδη ή χρυσό από την Κεντρική Τράπεζα.

  3. avatar
    IoannisTakis on December 13, 2013 - (permalink)

    Πρώτα ευχαριστούμε για την χρήση της Ελληνικής γλώσσας.

    Καλή η κριτική και οι επισημάνσεις του καθηγητή… αλλά από αυτά έχουμε μπουχτίσει! Αναμένουμε επιτέλους ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΦΑΙΑ ΟΥΣΙΑ στην υποβολή έξυπνων και πρακτικά υλοποιήσιμων εισηγήσεων που μπορούν να βγάλουν την Κύπρο μας από το σημερινό τέλμα ξεφεύγοντας πλέον από τις γενικόλογες αναφορές περί ανάγκης για αλλαγής του μοντέλου ανάπτυξης, δημοσιονομικής εξυγίανση, εκσυγχρονισμού, μεταρρύθμισης στις δομές και λειτουργίες της δημόσιας υπηρεσίας και τους ημι-κρατικούς, ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγικότητας κ.λ.π… Για να γίνουν τα πιο πάνω χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα να είχε ήδη δημιουργηθεί μια ομάδα διαχείρισης κρίσεων που προβεί σε σχεδιασμό της στρατηγικής για την επανεκκίνηση της οικονομίας και κυρίως της κοινωνίας, του προγραμματισμού και γρήγορης υλοποίησης των επιμέρους τακτικών και δράσεων, την τοποθέτηση των κατάλληλων προσώπων στις κρίσιμες θέσεις-κλειδιά της πολιτείας που θα έχουν όρεξη και κυρίως ιδέες και θέληση για να ξεφύγουν από τους συμβατικούς τρόπους διεύθυνσης, την γραφειοκρατία, την κομματοαναξιοκρατία, την ευθυνοφοβία και την αναποφασιστικότητα.

    Το Πανεπιστήμιο Κύπρου, το ΤΕΠΑΚ, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι διάφοροι επιστημονικοί φορείς (λογιστών, δικηγόρων, ιατρών, του ΕΤΕΚ κ.λ.π.) διαθέτουν εκατοντάδες επιστημονικά καταρτισμένα ή/και με ακαδημαϊκή γνώση εμπλουτισμένα μέλη ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Οφείλουν όλοι αυτοί να αφήσουν την κριτική για τους βουλευτές και τους πολιτικούς η πλειοψηφία των οποίων “εξ’ ορισμού” -για να ασχοληθούν με αυτόν τον τομέα- αποτελείται από μέτριους πολιτικάντηδες, λαϊκιστές καριερίστες με ειδικότητα στο ρουσφέτι, στην διαπλοκή, την διαφθορά και την προώθηση της αναξιοκρατίας και να συνεργαστούν σε ομάδες βάζοντας από κοινού τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους για να εξεύρουν λύσεις.

    Δεν μπορεί απλά να πετάμε μια δήλωση του τύπου πρέπει το κράτος να εκμεταλλευτεί την πλειάδα του επιστημονικού/επαγγελματικού προσωπικού που υπάρχει αλλά όλοι αυτοί που ανήκουν σε αυτές τις κατηγορίες να μην κάνουν κάτι από μόνοι τους για να αποδείξουν ότι νοιάζονται για την πατρίδα που τους πληρώνει, τους φιλοξενεί και τους μεγαλώνει. Διότι κ. καθηγητά δεν γίνεται, δεν μπορεί, θα έχετε ακούσει όλους αυτούς τους ειδικούς εμπειρογνώμονες και επιστήμονες με την πρώτη ευκαιρία να λένε ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ, ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ. ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΙ ΠΕΤΥΧΑΤΕ? ΜΗΠΩΣ ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ? ΜΗΠΩΣ ΠΡΟΒΛΕΨΑΤΕ ΕΣΤΩ ΚΑΤΙ? Τους μετά-Χριστόν προφήτες τους έχει βαρεθεί ο κόσμος. Πριν να απαιτείτε από την πολιτεία να σας αξιοποιήσει θα πρέπει οι ίδιοι να αποδείξετε εμπράκτως ότι θέλετε και μπορείτε να προσφέρετε. Η πατρίδα αναμένει την βοήθεια από εσάς και όχι την συνεχή μεμψιμοιρία.

    Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η άποψη σας για το ότι θα πρέπει οι μετοχές του Συνεργατισμού να διαμοιραστούν στους φορολογούμενους πολίτες οι οποίοι στην ουσία είναι αυτοί που θα τις πληρώσουν. ΕΠΕΚΤΕΙΝΩ ΛΙΓΟ την σκέψη σας και προσθέτω ότι αυτές θα πρέπει να διαμοιραστούν στους φορολογούμενους πολίτες που πληρώνουν φόρο και αναλόγως του ποσού που πληρώνει ο καθένας. Περαιτέρω συμφωνώ ότι η μη ορθή και γρήγορη διαχείριση των μη-εξυπηρετούμενων δανείων είναι μια ωρολογιακή βόμβα η οποία εάν δεν τύχει χειρισμού θα εκραγεί πολύ σύντομα αφήνοντας στάχτες και αποκαΐδια. ΩΣΤΟΣΟ διαφωνώ ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι που να διορθώσει την κατάσταση. Υπάρχουν πάρα πολλά που μπορούν να γίνουν τόσο από την ΚΤΚ με την αλλαγή του τρόπου ορισμού των μη-εξυπηρετούμενων δανείων όσο και τα αρμόδια τμήματα των τραπεζών ξεκινώντας από τα αυτονόητα με υλοποίηση αναδιαρθρώσεων με τρόπο που θα καθιστά βιώσιμα αρκετά από τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια, εισπράττοντας από όσους μπορούν αλλά σκοπίμως αποφεύγουν να πληρώνουν και προχωρώντας με άμεσες εκποιήσεις για όσους μεγαλοκαρχαρίες κέρδισαν προσωπικά πολλά εκατομμύρια φυγαδεύοντας τα στο εξωτερικό αλλά φέσωσαν τις τράπεζες με δισεκατομμύρια. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την εξυγίανση του ισολογισμού των τραπεζών από τα κακά δάνεια είτε με εσωτερική ¨κακή τράπεζα¨ είτε με εξωτερική έτσι να εμπιστευτεί ξανά ο κόσμος το καλό κομμάτι των τραπεζών και το κακό να πωληθεί βοηθώντας και την μείωση των τιμών των ακινήτων. ΠΡΙΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΥΠΛΟΚΕΣ «ΕΥΦΑΝΤΑΣΤΕΣ» ΚΑΙ ΜΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΙΜΕΣ ΙΔΕΕΣ ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΑ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ!

    Τέλος, σίγουρα τα καζίνα και τα γκολφ δεν μπορούν από μόνα τους να λύσουν το πρόβλημα. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗ, ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ, ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ Κ.Α. ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ και αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε όσο γίνεται περισσότερο, εμπλουτίζοντας το τουριστικό μας προϊόν είτε με καζίνα, είτε με μαρίνες, είτε με γήπεδα γκολφ, είτε με θεματικά πάρκα, είτε με προώθηση του ιατρικού, συνεδριακού, πολιτιστικού, εκκλησιαστικού τουρισμού κ.α. Θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε τις υποδομές μας, να αυξήσουμε την επισκεψιμότητα, την χρονική διάρκεια της τουριστικής σεζόν, τις κλίνες των ποιοτικών καταλυμάτων κ.λ.π. ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΙ ΠΟΙΟ ΑΠΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΜΑΣ? Ας προσπαθήσουμε να μειώσουμε το κόστος του ηλεκτρικού, να δώσουμε κίνητρα για εργοδότηση Κυπρίων, ανακαίνιση των εστιατορίων… Εν τω μεταξύ ας προχωρήσουμε και με τομές για εμπέδωση της αξιοκρατίας, μείωση της γραφειοκρατίας και βελτίωση της εξυπηρέτησης και λειτουργίας της Δημόσιας Υπηρεσίας και δημιουργία νέων πηγών παραγωγής εισοδημάτων μέσω ανάπτυξης της ελαφριάς μεταποίησης, της τεχνολογίας, των εξαγωγών γαλακτομικών/αγροτικών προϊόντων, των λιμανιών μας…

    • avatar
      αθηνα on December 14, 2013 - (permalink)

      Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο.

  4. avatar
    Επιλήσμων on December 17, 2013 - (permalink)

    Κύριε Καθηγητά, λέτε ” τα επιδόματα γιά τους ανέργους θα εκλείψουν μετά την εξαμηνία και οι τάξεις των ανέργων θα αυξάνονται μειώνοντας περαιτέρω την καταναλωτική ζήτηση”.
    Σαν καθαρόαιμος καθηγητής Χρηματοοικονομικών κλπ, δικαιολογείστε να ανησυχείτε μόνο γιά την επίπτωση επί της καταναλωτικής ζήτησης.
    Εμείς όμως πιθανό να έχουμε και άλλες αυαισθησίες και έγνοιες.
    Πχ, τι σημαίνει γιά κάποιον, και ιδίως νέον άνθρωπο, να μένει άνεργος.
    Γνωρίζω ότι είστε γνώστης των ποιημάτων του Καβάφη.
    Σας θυμίζω το ακόλουθον.

    ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 1908

    Τον χρόνο εκείνο βρέθηκε χωρίς δουλειά,
    και συνεπώς ζούσεν απ’ τα χαρτιά,
    από το τάβλι, και τα δανεικά.

    Μιά θέσις, τριώ λιρών τον μήνα, σε μικρό
    χαρτοπωλείον του είχε προσφερθεί.
    Μα την αρνήθηκε, χωρίς κανένα δισταγμό.
    Δεν έκανε. Δεν ήτανε μισθός γι′ αυτόν,
    νέον με γράμματ’ αρκετά, και είκοσι πεντ’ ετών.

    Δυό, τρία σελίνια την ημέρα κέρδιζε, δεν κέρδιζε.
    Από χαρτιά και τάβλι τι να βγάλει το παιδί,
    στα καφενεία της σειράς του, τα λαϊκά,
    όσο κι άν έπαιζ’ έξυπνα, όσο κι αν διάλεγε κουτούς.
    Τα δανεικά, αυτά δα ήσαν κ’ ήσαν.
    Σπάνια το τάλληρο εύρισκε, το πιό συχνά μισό,
    κάποτε ξέπεφτε και στο σελίνι.

    Καμιά εβδομάδα, ενίοτε πιό πολύ,
    σαν γλύτωνεν απ’ το φρικτό ξενύχτι,
    δροσίζονταν στα μπάνια, στο κολύμβι το πρωϊ.

    Τα ρούχα του είχαν ένα χάλι τρομερό.
    Μιά φορεσιά την ίδια παντοτ’ έβαζε, μιά φορεσιά
    πολύ ξεθωριασμένη κανελιά.

    Ά μέρες του καλοκαιριού του εννιακόσια οκτώ,
    απ’ το είδωμα σας, καλαισθητικά,
    έλειψ’ η κανελιά ξεθωριασμένη φορεσιά.

    ………………………………..

    Καβάφης [1932]

    • avatar
      αθηνα on December 18, 2013 - (permalink)

      Δέν νομίζω ότι ο κ.Τριγιώργης ασχολείται μόνο με τη μείωση της κατανάλωσης.Αντίθετα,ανησυχεί ότι η μειωμένη ζήτηση θα εκτοξεύσει την ανεργία,που οδηγεί σε φαύλο κύκλο.Τώρα πως λύνεται αυτό; Κομμάτι δύσκολο. “Δει δη χρημάτων, ώ Επιλήσμων”.

  5. avatar
    Andeas on December 19, 2013 - (permalink)

    Απο ρητορικες χορτάσαμεν δυστυχως…
    Εργα θελουμε και δεν βλέπουμεν!

    • avatar
      Andeas on December 20, 2013 - (permalink)

      Οχι φιλε επιλησμονα.
      Είναι για το τι παρακολουθω ως τωρα…
      Πολλα λογια προεκλογικά και σε κάθε δύσκολη απόφαση που καλείται να πάρει η κυβέρνηση θυμαται τους χτεσινους…
      Ε ΕΛΕΟΣ

  6. avatar
    Επιλήσμων on December 19, 2013 - (permalink)

    @ Andreas,
    Εάν το σχόλιον σου (για ρητορικές) απευθύνεται στην αθηνα, νομίζω είσαι άδικος. Μπορεί την φράση “δει δη χρημάτων…” να την δανείστηκε από τον λόγο του Δημοσθένη (Ολυνθιακός Α΄ [20]), αλλά σίγουρα παραμένει – μετά από τόσους αιώνες – επίκαιρος. ” Δει δη χρημάτων (ώ άνδρες Αθηναίοι) και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι.” Διαφωνείς?
    Τώρα, σίγουρα χρειαζόμαστε έργα, (και όχι μόνο χρήματα!). Αυτό όμως είναι πρώτιστα υποχρέωση των κυβερνώντων – Κυβέρνησης, Βουλής, πολιτικών, άντε και των ακαδημαϊκών. Οι διάφοροι σχολιαστές εδώ στο blog, απλώς σχολιάζουν, – τη εξαιρέσει μερικών, πχ κ. Τταντής κλπ.

    @αθηνα,
    Σίγουρα, δει δη χρημάτων ώ λαέ της Κύπρου. Όμως χρήματα υπήρχαν. Η κυβέρνηση του τέως Προέδρου και οι τραπεζίτες, φρόντισαν να τα εξαφανίσουν. Και μετά, η ολιγωρία των πολιτικών και ιδίως η μη έγκαιρος υπογραφή μνημονίου, οδήγησαν την κυπριακή οικονομία και τις 2 συστημικές τράπεζες μας, στο σημείο που ήθελαν οι 2 κυρίες (Μέρκελ και Λαγκάρντ) και το Eurogroup. Κάποιος μπορεί και να πεί ότι δεν τους αφήσαμε και εκλογή.

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS