Skip to content

«Διαφανώς αδωρότατοι»;

Posted by (Author) on April 25th, 2014 - 26 Comments
avatar

Η σοφιστική είναι ίσως η σημαντικότερη δεξιότητα που αποκτούν οι πολιτικοί, ιδιαίτερα όταν λειτουργούν σε ένα αυτο-εξυπηρετικό πολιτικό σύστημα, με καχεκτικά θεσμικά αντίβαρα, και μειωμένες απαιτήσεις ορθής θεσμικής συμπεριφοράς.  Η ικανότητα να ερμηνεύεις τα εκάστοτε δεδομένα που σε αφορούν όπως σε συμφέρει και να σώζεις λογικοφανώς τα προσχήματα, προσφέρει στους πολιτικούς βραχυπρόθεσμο επικοινωνιακό πλεονέκτημα.  Αν έτσι η πολιτική απαξιώνεται, λίγο ενδιαφέρει τους επαγγελματίες της.

Η σύζυγος του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας (δηλαδή ο πρόεδρος) αγοράζει από την Αρχιεπισκοπή ένα οικιστικό ακίνητο 1739 τμ, σε μια πιο τις ακριβότερες περιοχές της Κύπρου.  Η τιμή αγοράς (€500.000) είναι αρκετά χαμηλότερη από την τιμή που αποδίδουν στο ακίνητο ανεξάρτητοι εκτιμητές γης (τουλάχιστον €870.000).  Οι όροι είναι εξαιρετικά ευνοϊκοί για τον αγοραστή: Το 60% του ποσού θα αποπληρωθεί σε 75 άτοκες μηνιαίες δόσεις! Και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Αρχιεπίσκοπος κάνουν λόγο για μια «ιδιωτική πράξη», η οποία έγινε υπό «συνθήκες ελεύθερης αγοράς».  Κατά συνέπεια, συμπεραίνουν, ουδέν «μεμπτό» ή «επιλήψιμο» υπάρχει σε αυτή τη συναλλαγή.

Ας δούμε τη λογική δομή του συλλογισμού. Λένε: «Αν μια ιδιωτική πράξη γίνει με όρους ελεύθερης αγοράς, τότε είναι ηθική πράξη» (α). «Η συγκεκριμένη πράξη είναι ιδιωτική και έγινε σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς» (β). Συμπέρασμα: «Η αγορά του ακινήτου από τον πρόεδρο είναι μια ηθική πράξη».  Σε μια σύγχρονη κοινωνία το (α) είναι ευρύτατα αποδεκτό.  Το (β), όμως, πώς γνωρίζουμε ότι αληθεύει;

Ο πρόεδρος και ο Αρχιεπίσκοπος συνήψαν μια ιδιωτική συναλλαγή; Ναι, φυσικά.  Αλλά όχι μόνον.  Η ιδιωτική συναλλαγή επικαλύπτεται από τη βαριά θεσμική ιδιότητα των εμπλεκομένων.  Μπορούν να διαχωριστούν τα δύο; Μερικές φορές ίσως.  Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, δύσκολα. Γιατί; Διότι δεν ξέρουμε (και δεν υπάρχει τρόπος να το μάθουμε) αν οι όροι της συναλλαγής είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης διαπραγμάτευσης δύο ανεξάρτητων μερών που συναντώνται στον απρόσωπο μηχανισμό της αγοράς, και όχι αποτέλεσμα ιδιοτελών παραχωρήσεων (ή απαιτήσεων) της μιας προς (από) την άλλη.

Να το πω διαφορετικά: Αν ένας απλός πολίτης ήθελε να αγοράσει το ίδιο οικόπεδο, θα του πωλούνταν στην ίδια τιμή, με τους ίδιους ευνοϊκούς όρους; Δεν το ξέρουμε.  Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι ο πιο ισχυρός άνθρωπος στη χώρα αγοράζει ένα ακίνητο-φιλέτο για την οικογένειά του . Δεν είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι η θεσμική ισχύς του προσμετρήθηκε από τον πωλητή στην, κατά τα άλλα, ιδιωτική συναλλαγή;

Κι αν ο πωλητής επέλεξε να πουλήσει το οικόπεδό του με όρους που αυτός θεωρούσε συμφέροντες, εμάς τι μας νοιάζει; Μας νοιάζει διότι ο πωλητής είναι, αφενός, δημόσιο πρόσωπο (συμβολικά και υλικά πανίσχυρο) και, αφετέρου, δεν γνωρίζουμε αν οι όροι πώλησης επιβλήθηκαν, ρητά ή άρρητα, από τη θεσμική ιδιότητα του αγοραστή, ή αν αυτή η παραχώρηση δεν έγινε ως μέρος μιας άλλης, ευρύτερης, παρασκηνιακής δοσοληψίας μεταξύ δύο πολύ ισχυρών θεσμικών παραγόντων.

Κι αν η τιμή αγοράς είναι πολύ κοντά στην τιμή του Κτηματολογίου (όπως ισχυρίζεται η πρώτη κυρία); Και πάλι η καχυποψία δεν αίρεται: Οι τιμές του Κτηματολογίου δεν προκύπτουν «αντικειμενικά» από πίνακες τιμών, αλλά εμπεριέχουν υποκειμενική κρίση.  Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν η κρίση αυτή ήταν όντως αμερόληπτη – αν, δηλαδή, η θεσμική ιδιότητα του αγοραστή αγνοήθηκε.  Αλλά και αν δεχθούμε ότι ήταν αμερόληπτη, προκύπτει το ερώτημα γιατί ο πωλητής (ο Αρχιεπίσκοπος) δεν ζήτησε μια καλύτερη τιμή, αφού σε αυτή την ακριβή περιοχή της Λεμεσού μπορούσε εύλογα να το κάνει (όπως θα έκανε κάθε ιδιώτης πωλητής στη θέση του).  Το γεγονός ότι δεν το έκανε είναι άσχετο με τη θεσμική ιδιότητα του αγοραστή και τις μεταξύ τους επίσημες σχέσεις; Δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε, άρα διατηρούμε την καχυποψία μας.

Βλέπετε ποιο είναι το πρόβλημα; Ακόμα και αν το (β) αληθεύει, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε.  Θα υπάρχει πάντοτε η εύλογη καχυποψία ότι η θεσμική ιδιότητα των εμπλεκομένων μερών είχε καθοριστική επιρροή στην ιδιωτική συναλλαγή.  Όπως, κατ’ αναλογία, θα ήμασταν καχύποπτοι αν μαθαίναμε ότι η οικογένεια του προέδρου φιλοξενήθηκε, έναντι συμβολικής τιμής, στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο Ριτζ του Παρισιού.  Θα υποπτευόμασταν ότι η ιδιωτική πράξη επικαθορίστηκε από τη θεσμική ιδιότητα του πελάτη.  Με λίγα λόγια, ο πιο ισχυρός άνθρωπος της χώρας δεν μπορεί να έχει αυστηρά ιδιωτικές συναλλαγές, όπως οι υπόλοιποι πολίτες.  H ιδιότητά του είναι τέτοια που επισκιάζει οποιεσδήποτε άλλες πτυχές του φορέα της.

Γιατί είμαστε τόσο αυστηροί με τους ηγέτες μας; Διότι, γνωρίζοντας την ανθρώπινη φύση, είμαστε θεσμικά καχύποπτοι σε όσους εμπιστευτήκαμε να ασκούν εξουσία.  Θα τη χρησιμοποιήσουν σωστά; Δεν το γνωρίζουμε και γι’ αυτό απαιτούμε λογοδοσία, θεσμοθετούμε θεσμικά αντίβαρα (checks and balances) στην ισχύ τους, και αναμένουμε να μην προβαίνουν σε πράξεις που δημιουργούν υποψίες για τα κίνητρά τους.  Η οιονεί απουσία ιδιωτικής συμπεριφοράς είναι το τίμημα που πληρώνει όποιος ασκεί έλλογη εξουσία στη φιλελεύθερη δημοκρατία.

Για να ασκήσει αποτελεσματικά την πειθώ του ένας πρόεδρος δεν αρκεί η τυπική ισχύς τους αξιώματός του.  Απαιτείται ηθικό-συμβολικό κεφάλαιο, το οποίο αποκτάται όταν, όπως παρατηρεί ο Θουκυδίδης, ο πολιτικός ηγέτης είναι αφενός μεν «δυνατός τω τε αξιώματι και τη γνώμη», αφετέρου δε «διαφανώς αδωρότατος» (δεν λαμβάνει δώρα).  Τότε ο ηγέτης χαίρει εμπιστοσύνης, ο λόγος του αποκτά δραστικότητα, και, εδώ είναι το πιο σημαντικό, «στηριγμένος στο προσωπικό του κύρος [ο ηγέτης] αποτολμά και αντιλογία προς [το λαό]» (Θουκυδίδης), όταν αυτό απαιτούν οι περιστάσεις.  Ο λαός χρειάζεται «καθοδήγηση» λέει ο Θουκυδίδης, την οποία μόνον ένας ηγέτης με «προσωπικό κύρος», απόρροια αυτο-περιοριστικής συμπεριφοράς, μπορεί να παράσχει.  Ο «κατ’ αλήθειαν» πολιτικός, γράφει ο Αριστοτέλης, «θέλει να δημιουργεί αγαθούς πολίτες και πρόθυμους να υπακούουν τους νόμους».  Το πετυχαίνει αυτό όταν, μεταξύ άλλων, αυτοπεριορίζεται στην άσκηση της εξουσίας, δίνοντας ο ίδιος το παράδειγμα του ενάρετου βίου.

Στις ανεπτυγμένες δημοκρατίες έχει εμπεδωθεί μια κουλτούρα δημόσιας ηθικής, από την οποία είναι πολύ δύσκολο να αποστασιοποιηθούν οι πολιτικοί.  Δείτε, για παράδειγμα, τη Γερμανία.  Το 2012 ο πρόεδρος Δημοκρατίας παραιτήθηκε από το υψηλό αξίωμά του.  Γιατί; Διότι αποκαλύφθηκε ότι έλαβε ένα ιδιωτικό δάνειο από τη σύζυγο πλούσιου φίλου του, όταν ήταν πρωθυπουργός της Κάτω Σαξονίας.  Στην ανακοίνωση της παραίτησής του ο κ. Βόλφ ανέφερε: «Οι πρόσφατες εξελίξεις έδειξαν ότι η εμπιστοσύνη [στο πρόσωπό μου] και στην ικανότητα να υπηρετώ [τη χώρα] έχει επηρεαστεί δυσμενώς.  Γι’ αυτό το λόγο δεν είναι πλέον δυνατόν να συνεχίσω να είμαι

πρόεδρος».  Ακριβώς περί αυτού πρόκειται: Η άσκηση δημόσιου αξιώματος προϋποθέτει εμπιστοσύνη στο φορέα του.  Όταν ιδιωτικές πράξεις εγείρουν υποψίες για εμπλοκή της θεσμικής ιδιότητας στην άσκησή τους, η εμπιστοσύνη κλονίζεται.

Ο ηθικός πήχης στην άσκηση δημόσιου αξιώματος στη βόρεια Ευρώπη είναι, συνήθως, ψηλά.  Σε μας είναι τόσος όσο πρέπει για να περνούμε εύκολα από πάνω! Όπως είπε και ο καλύτερος ίσως μπίζνεσμαν του νησιού, ο Αρχιεπίσκοπος, «αυτό μας εμάρανε τώρα;».  Η δημόσια ηθική των πολιτικών μας είναι μια πολυτέλεια χωρίς την οποία μπορούμε να ζήσουμε μια χαρά.

Ο πρώην πρόεδρος κ. Χριστόφιας είχε ιδιωτικές δοσοληψίες, επί της θητείας του, με τον εθνικό εργολάβο της χώρας, για κάποια «κουτσοδούλεια», ύψους €1 εκ.  Ένας άλλος πρώην πρόεδρος, ο κ. Βασιλείου, συν-εγγυητής εταιρείας του γαμπρού του, ήρθε σε συμβιβασμό με την Τράπεζα Κύπρου για να διαγραφούν οφειλές €10 εκ. όταν η εταιρεία χρεοκόπησε.  Ο συμπέθερος του νυν προέδρου έβγαλε από τη χώρα μερικά εκατομμύρια, λίγες μέρες πριν το «κούρεμα» του 2013.  Η χρεοκοπία των τραπεζών έφερε στη προσκήνιο χαριστικά δάνεια, διαγραφές δανείων, και δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις σε περίβλεπτα μέλη του πολιτικού-οικονομικού-συνδικαλιστικού κατεστημένου.  Η Τράπεζα Κύπρου χάρισε €3.5 εκ. στην ΠΕΟ, ενόσω το κόμμα που την υποστηρίζει κυβερνούσε.  Η εταιρία Focus επιχορήγησε με €2 εκ. το ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ.  Οι συστάσεις GRECO για τη χρηματοδότηση των κομμάτων ακόμη δεν εφαρμόζονται ουσιαστικά.  Και ούτω καθεξής – ο κατάλογος είναι, δυστυχώς, μακρύς. «Στα ρεζιλίκια μας τοκίζοντας κανείς ποτέ δεν χάνει» (Σαββόπουλος).

Ετούτο δεν «μας εμάρανε», εκείνο δεν «μας εμάρανε», τελικά μαράθηκε χώρα!

Του Χαρίδημου Κ. Τσούκα,

Καθηγητή Στρατηγικής Διοίκησης στην Έδρα Columbia Ship Management, Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Categories → Οικονομία

26 Comments
  1. avatar
    IoannisTakis on April 25, 2014 - (permalink)

    Αγαπητέ καθηγητά, Respect.

    Σίγουρα είναι ενθαρρυντικό που ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας βγαίνουν ανοικτά, κριτικάρουν και αναδεικνύουν τα κακώς κείμενα της Κυπριακής πολιτείας, των θεσμών και κυρίως αυτών που τους εκπροσωπούν. Αναντίλεκτα είναι μια θετική ένδειξη και ένα βήμα προς τα εμπρός δεδομένου ότι στο παρελθόν σχεδόν κανείς δεν τολμούσε να ασχοληθεί καν με αυτά τα θέματα, πόσο μάλλον να προβεί σε δημόσια κριτική.

    Δεν αρκεί όμως η κριτική για να μπορέσουμε να δούμε φως. Χρειάζεται να βγουν μπροστά άτομα σαν και εσάς τα οποία μαζί με άλλους επώνυμους και ανώνυμους ανιδιοτελείς, ενεργούς και έντιμους πολίτες που διαθέτουν ικανότητες και διάθεση για να προσφέρουν εμπράκτως με μυαλό, ιδέες και δράσεις για να μπορέσουμε να απαλλαγούμε επιτέλους από το σάπιο και το μέτριο που μας καταδυναστεύει από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας.

    Μόνο με την ανάληψη ανώτατων πολιτειακών αξιωμάτων από νέους, φρέσκους ανθρώπους σε ήθος, μυαλό, ιδέες και συμπεριφορές θα μπορέσει να ξαναγεννηθεί η ελπίδα σε αυτό τον τόπο ώστε να υπάρξει πρόοδος και βελτίωση των θεσμών και της κοινωνίας.

    Εάν είναι να συνεχίσουν να μας διοικούν οι ίδιοι αποτυχημένοι απόγονοι των γνωστών τζακιών και τα μέτρια παράγωγα του κομματικού σωλήνα που μας έφεραν στα σημερινά χάλια, δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα η όποια κριτική ή ιδέες για βελτίωση της κατάστασης παρατίθενται.

  2. avatar
    Παναγιώτης Σαββίδης on April 26, 2014 - (permalink)

    Ο αρθρογράφος αναδεικνύει την σχέση των ισχυρών αντρών και τις επιρροές που ασκούν και ταυτόχρονα τα ωφελήματα που απολαμβάνουν από την επιρροή που ασκούν. Εδώ το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

    Πως μπορεί να εξηγήσει κάποιος στον ΔΗΣΥ που ψάχνει και ψάχνει αλλά βρίσκει μόνο €50,000 από την Focus. Που πήγαν τα υπόλοιπα επί διοίκησης Νίκου Αναστασιάδη;

    Πως μπορεί να εξηγήσει κάποιος στο ΑΚΕΛ που ψάχνει και ψάχνει αλλά δεν βρίσκει το €1,500,000 της Focus. Που πήγε το ποσό επί διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια;

    Πως μπορεί κάποιος να εξηγήσει την δήλωση Βγενόπουλου, ότι σημερινός αρχηγός κόμματος, ίσως αναπληρωτής πρόεδρος τότε, πίεσε για ικανοποίηση αιτήματος δανεισμού €100 εκ στον Λεπτό. Μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι δεν υπήρχε μπόνους επιτυχίας μερικές ποσοστιαίες μονάδες;

    Μήνυμα προς πολιτικούς: Όσες GRECO εισηγήσεις να υιοθετήσετε και όσες νομοθεσίες να ψηφίσετε, αν δεν υπάρχει τακτική, συστηματική, διεισδυτική και ενοχλητική διερεύνηση των εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων των αρχηγών των κομμάτων, θα καταντήσουμε όπως την Τουρκία όπου ο Ερντογάν τα τρώει κανονικά, το ξέρει όλος ο κόσμος και εξακολουθεί να παίρνει τα ποσοστά του.

    Οι πολιτικοί στην Κύπρο πρέπει να καταλάβουν ότι από την στιγμή που ασχολούνται με τα κοινά, όλα είναι προς διερεύνηση ακόμη και η προσωπική τους ζωή.

    • avatar
      καχ on April 27, 2014 - (permalink)

      Αγαπητέ Παναγιώτη

      Επειδή άκουσα την συνέντευξη Βγενόπουλου θα απαντήσω στο ερώτημα σου ότι εγώ είμαι ο κάποιος που πιστεύει ότι δε θα υπήρχε μπόνους επιτυχίας αν η Λαική έδινε δάνειο στον Λεπτό.Επίσης δεν βλέπω τίποτε το επιλήψιμο στην προσπάθεια πολιτικών και άλλων παραγόντων να βοηθήσουν μιαν μεγάλη Εταιρεία που πλήγηκε από την κρίση να εξασφαλίσει ρευστότητα.Αντίθετα πιστεύω ήταν υποχρέωση των πολιτικών να δοκιμάσουν να βοηθήσουν.Ήταν βεβαίως δικαίωμα της Λαικής να αρνηθεί.Εκείνο που ισχυρίζεται ο Βγενόπουλος είναι ότι μετά την άρνηση του κτυπήθηκε από το Κυπριακό κατεστημένο.Διαφωνώ με τον Βγενόπουλο.Το κατεστημένο ήταν εναντίον του ούτως η άλλως,είτε έδινε είτε δεν έδινε δάνειο στον οποιοδήποτε Λεπτό.

      Όπως σε όλες τις περιπτώσεις οι πολιτικοί οδηγούν αλλού την συζήτηση,όσοι δεν εμπλέκονται διευκρινίζουν ότι οι δηλώσεις Βγενόπουλου δεν τους αφορούν ενώ άλλοι αμφισβητούν την αξιοπιστίαν του.Στην Κύπρο ζούμε,όσοι δεν φοβούμαστε να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους είτε διότι δεν αποβλέπουμε σε κάποιο αξίωμα είτε διότι δεν έχουμε τίποτε να χάσουμε ξέρουμε ποιοί είναι το πραγματικό κατεστημένο και σίγουρα δεν είναι ούτε ο Λεπτός ούτε ο νυν πολιτικός αρχηγός ,όση δύναμη κι αν απέκτησε ο τελευταίος.Την πραγματική δύναμη έχουν αυτοί που για δεκαετίες χειρίζονταν εν λευκώ την Τράπεζα Κύπρου και σκορπούσαν τα λεφτά πρώτα των μετόχων ,μετά των κατόχων αξιγράφων και τέλος των καταθετών αποκομίζοντας πέραν από δύναμη και προσωπική περιουσία .Τώρα μετά την πτώχευση της Τράπεζας παραμένουν με μερικές γρατσουνιές αλώβητοι η έχουν αναβαθμιστεί.Δικαίως διαμαρτύρεται ο Βγενόπουλος ότι έχει μετατραπεί σε αποδιοπομπαίον τράγον χωρίς να έχει κατηγορηθεί ακόμα.

      Όπως όλοι μας λεν πρέπει να περιμένουμε τις αποφάσεις της Νομικής Υπηρεσίας και μετά την ετυμηγορίαν της Δικαιοσύνης..Προς το παρόν ΄θυμίζω όλους ότι ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας δημόσια και στην Βουλή κατάγγειλεν άλλον ,μέγα παράγοντα της Τράπεζας Κύπρου ότι επενέβει και σταμάτησε έρευνα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς για την Τράπεζα Κύπρου.Σύμφωνα με τον Κον Ερωτοκρίτου η Εισαγγελεία μελετούσε την υπόθεση,ακόμα περιμένουμε το αποτέλεσμα.

      Για το άρθρο του καθηγητή έχω να πω το εξής.Όσο στρουθοκαμηλίζουμε και ακολουθούμε δύο μέτρα και δύο σταθμά η κατάσταση θα διαιωνίζεται.Χρεωκόπησαν δύο τράπεζες.Όλοι σχεδόν επιρρίπτουμε αβίαστα εγκληματικές ευθύνες σε κάποιον που βρίσκεται μακριά και δεν έχει δύναμη στην Κύπρο για την κατάρρευση της μιας τράπεζας.Για την κατάρρευση της άλλης τράπεζας κανένας σχεδόν δεν λέει τίποτε διότι οι πρωταγωνιστές που όλοι τους ξέρουμε είναι ακόμα πανίσχυροι.Τους πολιτικούς,περιλαμβανομένου και του Προέδρου τους κρίνουμε.Τους οικονομικούς παράγοντες της Τράπεζας Κύπρου πόσοι τολμούν να τους ασκήσουν έστω και αμυδρή κριτική?

      • avatar
        ... on April 27, 2014 - (permalink)

        Πολύ εύστοχες παρατηρήσεις. Τον Φεβ. 2012 η Λαϊκή ανακοίνωσε ζημιές μαμούθ στην προσπάθεια της να είναι “καθαρίσει” και να γυρίσει σελίδα. Τιμωρήθηκε – δικαίως – από την αγορά και, αργότερα, την πολιτεία.

        Η Τρ. Κύπρου έκρυψε ζημιές €2 δις από τους ανυποψίαστους καταθέτες της, με την ανοχή πολλών και διάφορων. Όταν αποκαλύφθηκαν οι ζημιές, ήταν αργά. Επιβραβεύθηκε, όμως, με το να συντηρηθεί στη ζωή, ενώ έπρεπε – και αυτή – να κλείσει.

        Είναι μία από τις πολλές χαρακτηριστικές περιπτώσεις της κυπριακής ιστορίας, που τα άδικα ευλογούνται και επιβραβεύονται.

      • avatar
        Παναγιώτης Σαββίδης on April 28, 2014 - (permalink)

        Αγαπητέ καχ,

        Εάν δεν υπάρχει οτιδήποτε επιλήψιμο από το να βοηθήσει ο οποιοσδήποτε πολιτικός, επιχειρηματία να πάρει δάνειο €100 εκ, τότε η αίτηση του για δάνειο θα έπρεπε να είχε συστατικές επιστολές υπογεγραμμένες από τους πολιτικούς που ο ένας τον συνόδευε και ο άλλος πήρε τηλέφωνο τον Βγενόπουλο για να τον προτρέψει να δώσει το δάνειο.

      • avatar
        Alexandros on April 28, 2014 - (permalink)

        Very interesting remarks. However, you need to tell us who are the untouchables of the establishment who are still running the Bank of Cyprus. With most of the senior management gone and the entire board changed, an Irishman CEO and a good sprinkling of Russian depositors and Cypriot pension funds on the board, I would have thought that it is a different set of people are running it now. Also, the old shareholders all but completely wiped out. I am just curious to know.

        • avatar
          καχ on April 29, 2014 - (permalink)

          Φίλτατε Αλέξανδρε

          Το σχόλιο μου είναι καθαρό και αναφέρεται σε αυτούς που οδήγησαν την Τράπεζα Κύπρου στην κατάρρευση και όχι στους νυν διοικούντες.Έχουν ονόματα ,δεν έχω πρόβλημα να τα γράψω αλλά αν το κάμω δεν θα περάσουν την λογοκρισία.Οι ισχυροί αυτοί παράγοντες δεν είναι πλέον στο Συμβούλιο και δεν διοικούν την Τράπεζα αλλά παραμένουν πανίσχυροι και αποτελούν το απόλυτο κατέστημένο.Κάποιοι μάλιστα διατηρούν ρόλο και στην Τράπεζα.

          Η ανάλυση του τι μας έφερε εδώ δεν μπορεί να περιορίζεται σε οικονομικές αναλύσεις,αναγνώσεις κανονισμών αλλά και στις πράξεις και παραλείψεις διαφόρων ατόμων.Για το προσφιλές σου ELA άκουσα χθες βουλευτή οικονομολόγο να εξηγά ότι οι καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα δεν είναι 45 δις αλλά 45 δις πλην τα δις του ELA.Πες μου αν θέλεις την γνώμη σου( πριν να φτάσουμε αν οι βουλευτές μας έχουν καλές και αγνές προθέσεις) αν μπορούν με τις γνώσεις που έχουν από το Πανεπιστήμιο,τα οικονομικά άρθρα ΄σε οικονομικά μέσα ενημέρωσης και επιστημονikά περιοδικά να συζητήσουν και να διαπραγματευτούν προς όφελος του λαού τις εισηγήσεις που θα κάμουν οι ακριβοπληρωμένοι στρατοί συμβούλων των τραπεζών που ξέρουν τα θέμα από εξω και ανακατωτά αν μου επιτρέπεται η έκφραση.Εγώ βλέπω τεράστιο ανισοζύγιο γνώσεων και διαπραγματευτικής δύναμης.

          Sυμφωνώ απόλυτα με τον Βγενόπουλο όπως ανέφερα πιό πάνω αλλά όπως αντιλαμβάνεσαι δεν θέλω ούτε μπορώ να κάμω τον δικηγόρο του.Μακάρι να ήταν εκείνος δικός μου .Μετά την χθεσινή ανακοίνωση του φαντάζομαι άν υπάρξει απάντηση να πει για ποιό λόγο και με ποιό συνδετικό κρίκο δόθηκε το δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου.Τότε θα λυθεί η απορία σου για ένα΄ “untouchable”.

          • avatar
            Alexandros on April 30, 2014 - (permalink)

            Kax
            Thanks for your reply, I am no less puzzled than before about those who you think maintain influence over Bank of Cyprus. From what I happen to know, the former senior management and former chairman were eased or forced out by the former governor in 2012, while the rest of them were removed by the CBC acting in its capacity as resolution authority. Yes, there are some remnants of the old guard remaining and some of the former insiders are trying to exert some influence but it seems to me that the Irishman is running a tight ship and is playing to the tunes of the new mainly Russian shareholders. The old large shareholders, are trying but failing to exert any influence, they still don’t even comprehend that they have the main responsibility for the bank’s failure.
            As far as the MPs are concerned, by and large they are a sad story. I am not surprised some of them still do not understand ELA, many of them do not get the very basics right, they confuse the causes with the symptoms and even the cures of the crisis. Fortunately, it is not them who decide about the wisdom of consultants suggestions but the troika. The involvement of the latter, and more broadly the European and international institutions that comprise it, remains the only remaining safeguard for Cyprus, given that all the domestic institutions have gradually been eroded thanks to the politicians.

  3. avatar
    Επιλήσμων on April 26, 2014 - (permalink)

    Η οικογένεια του Προέδρου, δεν υπάρχει περίπτωση να φιλοξενήθηκε (έναντι συμβολικής ή άλλης τιμής) στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο Ριτζ του Παρισιού, διά τον λόγο ότι το ξενοδοχείο εδώ και δύο σχεδόν χρόνια είναι κλειστό λόγω εργασιών ανακαίνισης (γιά αυτούς που τυχόν ενδιαφέρονται, επαναλειτουργεί τέλος του 2014).
    Κατά τα άλλα κ. καθηγητά, συμφωνώ. Οι απόψεις μου σχετικά με αυτά τα θέματα είναι γνωστές και δεν χρειάζεται να τις επαναλάβω. Οι τακτικοί αναγνώστεσ του blog πιθανώς να ενθυμούντια και κάποια σχετικά ποιήματα του Καβάφη που συμπεριέλαβα στα σχόλια μου.

    • avatar
      AA on April 26, 2014 - (permalink)

      Προς Επιλήσμωνα,
      Σας συγχαίρω για τις γνώσεις σας περί ανακαινίσεων κορυφαίων ξενοδοχείων. Το σχόλιο του κυρίου Τσουκα ήταν υποθετικο ως προς την παραμονή σε πολυτελές ξενοδοχειο.

      • avatar
        Επιλήσμων on April 28, 2014 - (permalink)

        Αγαπητέ ΑΑ,
        Ευχαριστώ γιά την διευκρίνιση. (Obviously, my sense of humour eludes you).
        Αλλά μιάς κα κατάλαβες καλύτερα από εμένα το άρθρο, μπορείς σε παρακαλώ να μου εξηγήσεις τι ακριβώς θέλει να πεί ο κ. Τσούκας με την φράση “Η οιονεί απουσία ιδιωτικής συμπεριφοράς είναι το τίμημα που πληρώνει όποιος ασκεί έλλογη εξουσία στη φιλελεύθερη δημοκρατία.”? Και γιατί δλδ “οιονεί”?

        • avatar
          Anonymous on June 24, 2014 - (permalink)

          οιονεί αγαπητέ επιλήσμων διοτι απλούστατα κάποιος πρώην κάτι τέλως πάντων, συνεχίζει να έχει ”βαρήτητα” σ’αυτήν την χώρα και πολλά χρόνια μετά πού έγινε πρώην.

  4. avatar
    AS on April 27, 2014 - (permalink)

    «Στις ανεπτυγμένες δημοκρατίες έχει εμπεδωθεί μια κουλτούρα δημόσιας ηθικής, από την οποία είναι πολύ δύσκολο να αποστασιοποιηθούν οι πολιτικοί.» Συμπέρασμα: η Κύπρος δεν είναι ανεπτυγμένη δημοκρατία.

    «Γιατί είμαστε τόσο αυστηροί με τους ηγέτες μας;» Ρητορικό το ερώτημά σας. Δεν είμαστε καθόλου αυστηροί. Απεναντίας, έχουμε το ηθικό και λογικό ανάστημα για να εναποθέτουμε το μέλλον των παιδιών μας σε ανίκανους και ανήθικους απατεώνες. Εμείς τους επιλέγουμε, εμείς τους ανεχόμαστε, εμείς τους γλύφουμε, εμείς τους συναναστρεφόμαστε με χαχανητά, αγκαλιές και φιλιά. Κι όταν μας βλάψουν, όταν σκοτώσουν τα παιδιά μας, πάλι πίσω τους τρέχουμε. Είμαστε άξιοι των καταστροφών που μας έχουν βρει και όσων θα μας βρουν στο κοντινό μέλλον.

  5. avatar
    Andreas Ioannou on April 28, 2014 - (permalink)

    Dear Charidime,
    You forgot a very important point in the statement made by the Archbishop.
    “The fact that the property is next to the presidential residence was taken in consideration”
    One would expect from the Archbishop, a shrewd businessman to ask for more than its actual value and not less.
    Could it be related to the donation made by Loutsios to the Church?

    • avatar
      Alexandros on April 28, 2014 - (permalink)

      No, it’s related to all the other favours, including the promises about relaxations in building zones, protection of his influence in Hellenic, payment of priests’ salaries by the state etc, etc, that the archbishop regularly extracts from the Prez. I don’t think the Prez has ever said no to him yet.

  6. avatar
    αθηνα on April 29, 2014 - (permalink)

    Αρτι αφιχθείσα απο συνέδριο στο εξωτερικό,όπου τουλάχιστον εκτός απο την επιμορφωτική και ψυχαγωγική πλευρά,μου δόθηκε η ευκαιρία να αποδράσω απο τη καταθλιπτική κυπριακή καθημερινότητα,διάβασα το άρθρο του κ.Τσούκα. Πιστεύω ότι δόθηκε υπερβολική σημασία σε μιάν εμπορική πράξη της πρώτης κυρίας,αφήνοντας σκιές περι συναλλαγής,διαπλοκής κλπ.κλπ. Αν έπρεπε να εστιασθεί κάπου το θέμα,δέν είναι τα νούμερα μιάς ιδιωτικής συμφωνίας,αλλά τοtiming.Oτι δηλαδή, σε μιά περίοδο που πολλοί εξαρτούν την επιβίωση της οικογένειάς τους απο τα κοινωνικά παντοπωλεία,και ο πρόεδρος ζητά την κατανόηση του λαού για τα δεινά που βιώνει,η σύζυγός του ασχολείται με αγορές του μισού εκατομμυρίου,διότι η κρίση όχι μόνο την έχει αγγίξει,αλλά δημιούργησε και επενδυτικές ευκαιρίες.Ολα τα άλλα είναι περιττά.

  7. avatar
    Αντώνης Κανάρης on April 30, 2014 - (permalink)

    Συμφωνώ με τίς τοποθετήσεις τού άρθρου. Επίσης συμφωνώ και με την τοποθέτηση τού κου Ioannis Takis ότι χρειάζεται ακόμα κάτι περισσότερο. Χρειάζεται δλδ. τέτοιοι άνθρωποι πού έχουν ξεκάθαρη και τεκμηριωμένη εικόνα τού τί είναι σωστό και τί λάθος να μπούν πιό ενεργά στον στίβο τής δημόσιας φθοράς. Δηλαδή να ρισκάρουν πιό πολύ. Διαφορετικά οι απόψεις τους θα φτάνουν σε περιορισμένο ακροατήριο.

    Παρόλο πού λεκτικά αρκετόί απο εμάς λέμε φτάνει πιά..κανεί!! Αυτή η άποψη δεν μετουσιώνεται σε πράξη τής καθημερινότητας.

    Μέσα στο καταθλιπτικό τοπίο τής ενεργής δημοσιογραφίας θα ήθελα να δώ π.χ. έναν επιφανή ακαδημαϊκό να έχει την δική του εκπομπή πληροφόρησης και επιμόρφωσης σε τρέχοντα θέματα.

    • avatar
      Επιλήσμων on May 2, 2014 - (permalink)

      Αγαπητέ moderator, η διόρθωση της λέξης “πολιτειακές” αναφερόταν στο σχόλιο μου, εάν το σχόλιο έχει λογοκριθεί, η διόρθωση είναι φυσικά περιττό να έχει δημοσιευθεί!

  8. avatar
    Επιλήσμων on May 2, 2014 - (permalink)

    H σοφιστική, εκ μέρους των πολιτικών, από μόνη της, δεν είναι επιβλαβής και ενίοτε μάλιστα είναι και διασκεδαστική (ιδίως εάν κάποιος ξεχωρίζει την σοφιστεία από την σοφία). Ο νεποτισμός, ο αυταρχισμός και η έλλειψης πολιτικής διορατικότητος είναι που επιφέρουν τα μεγαλύτερα κακά και καταστροφές.
    Το ευχάριστον όμως αγαπητοί καθηγητές και φίλοι του blog, είναι ότι ο πρόεδρος (και οι προκάτοχοι του από το 1960) πάντα επιλέγουν αξιοκρατικά τους άριστους γιά τις διάφορες πολιτιακές και άλλες θέσεις και διορισμούς.
    Τελευταίον παράδειγμα; o διορισμός του κ. Κεννεβέζου ως Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας εν Αθήναις. Και έπεται και ανάλογος διορισμός διά τον κ. Φωτίου.

    • avatar
      Επιλήσμων on May 2, 2014 - (permalink)

      Πολιτειακές … με ει. ΟΚ αγαπητή αθηνα!

      • avatar
        αθηνα on May 2, 2014 - (permalink)

        Συμφωνούμε.Αλλά δεν κατάλαβα γιατί απευθύνεσαι σε μένα.Θα μπορούσες όμως αν ήθελες,να διορθώσεις το συγγραφέα του άρθρου για τα ”κουτσοδούλια” και όχι ”κουτσοδούλεια” που έκανε ο εθνικός εργολάβος στο Χριστόφια.

        • avatar
          αθηνα on May 2, 2014 - (permalink)

          Eπιλήσμων,για κάποιο λόγο αναρτήθηκε η διόρθωσή σου,προτού αναρτηθεί το κύριο σχόλιό σου,εξ ού και η απορία μου.Σε κάθε περίπτωση όμως,εκτιμώ που σε θέματα ορθογραφίας με κάνεις respect.Ελπίζω όχι σαν δασκάλας σου,με την ηλικιακή έννοια.:)

          • avatar
            Επιλήσμων on May 5, 2014 - (permalink)

            Αγαπητή αθηνα, επειδή “γηράσκω δ’ αιεί πολλά διδασκόμενος”, δεν έχω αντίρρηση η δασκάλα μου να είναι νεότερη μου. :)

          • avatar
            αθηνα on May 6, 2014 - (permalink)

            Φίλε Επιλήσμων,συμφωνώ μαζί σου.Αλλά ξέρεις,καμιά φορά τα φαινόμενα απατούν.Εύχομαι να βρεθεί σε εύθετο χρόνο η ευκαιρία για ένα meeting των σταθερών fans του blog,και είμαι σίγουρη ότι θα υπάρχουν πολλές εκπλήξεις…

  9. avatar
    Επιλήσμων on May 7, 2014 - (permalink)

    Στο σχόλιο μου ημ. May 2, έγραψα ότι η σοφιστική, εκ μέρους των πολιτικών, δεν είναι επιβλαβής.
    Επιθυμώ να αναθεωρήσω κάπως την άποψη μου, και ναι, η σοφιστική όταν ο πολιτικός την εξασκεί με περισσή τέχνη, καθίσταται επικίνδυνη γιά την πολιτεία και την δημοκρατία.
    Προσέξτε (όσοι έχετε την υπομονή και χρόνο να διαβάσετε το ποίημα του Καβάφη που ακολουθεί, τους τελευταίους 4 στίχους).

    - ΗΡΩΔΗΣ ΑΤΤΙΚΟΣ -

    Ά του Ηρώδη του Αττικού τι δόξα είν’ αυτή.

    Ο Αλέξανδρος της Σελευκείας, απ’ τους καλούς μας σοφιστάς,
    φθάνοντας στας Αθήνας να ομιλήσει,
    βρίσκει την πόλιν άδεια, επειδή ο Ηρώδης
    ήταν στην εξοχή. Κ’ η νεολαία
    όλη τον ακολούθησεν εκεί να τον ακούει.
    Ο σοφιστής Αλέξανδρος λοιπόν
    γράφει προς τον Ηρώδη επιστολή,
    και τον παρακαλεί τους Έλληνας να στείλει.
    Ο δε λεπτός Ηρώδης απαντά ευθύς,
    “Έρχομαι με τους Έλληνας μαζύ κ’ εγώ.” -

    Πόσα παιδιά στην Αλεξάνδρεια τώρα,
    στην Αντιόχεια, ή στην Βηρυτό
    (οι ρήτορες του οι αυριανοί που ετοιμάζει ο ελληνισμός),
    όταν μαζεύονται στα εκλεκτά τραπέζια
    που πότε η ομιλία είναι γιά τα ωραία σοφιστικά,
    και πότε γιά τα ερωτικά των τα εξαίσια,
    έξαφν’ αφηρημένα σιωπούν.
    Άγγιχτα τα ποτήρια αφίνουνε κοντά των,
    και συλλογίζονται την τύχη του Ηρώδη -
    ποιός άλλος σοφιστής τ’ αξιώθηκεν αυτά; -
    κατά που θέλει και κατά που κάμνει
    οι Έλληνες (οι Έλληνες!) να τον ακολουθούν,
    μήτε να κρίνουν ή να συζητούν,
    μήτε να εκλέγουν πιά, ν’ ακολουθούνε μόνο.

    Καβάφης [1912]

  10. avatar
    Επιλήσμων on June 6, 2014 - (permalink)

    Πίσω στη σοφιστική.
    Σήμερα το πρωί διάβασα και άκουσα διάφορες νομικές ερμηνείες/απόψεις από νομικούς/δικηγόρους, ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς διέπραξε μέγα λάθος με το να επιβάλει μεγάλα πρόστιμα σε τραπεζίτες και πρώην Διοικητικούς Σύμβουλους των 2 μεγάλων τραπεζών (Κύπρου και Λαϊκής) σε σχέση με τα ελληνικά ομόλογα που αγόρασαν και τα παραπλανητικά ενημερωτικά δελτία των τραπεζών.
    Είναι φανερόν ότι η σοφιστική τέχνη δεν είναι αποκλειστικό προνόμοιο των πολιτικών. Οι νομικοί μας, διαγωνίζονται επαξίως γιά τα πρωτεία στη σοφιστική τέχνη.
    Δεν υπήρξα fan της κας Καλογήρου γιά διάφορους λόγους, αλλά (1) γιά την αγορά (επαναγορά μάλλον) των ελληνικών ομολόγων πρέπει το ολιγώτερον να ντρέπονται οι υπεύθυνοι, και (2) τα ενημερωτικά δελτία των τραπεζών (και όλων των ΔΕ) ε’ιναι ευθύνη των αξιωματούχων και Δ. Συμβούλων της κάθε εταιρείας ξεχωριστά. Η ΕΚ οφείλει να ελέγξει εάν prima facie το ενημερωτικό δελτίο πληρεί τις αναγκαίες προϋποθέσεις.
    Εκ των υστέρων, τα γεγονότα (γιά το υπό συζήτηση θέμα) αποδεικνύουν ότι υπήρξε, τουλάχιστον, gross negligence εκ μέρους των τραπεζιτών και ΔΣ. Res ipsa loquitur, κ. Κρις.

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS