Skip to content

Γιατί δεν έχει γίνει η Κύπρος διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο;

Posted by (Regular StockWatch Contributor) on November 4th, 2014 - 8 Comments
avatar

Το πρώτο μάθημα από την ιστορία της Σιγκαπούρης είναι ότι διατήρησε σαν κόρη οφθαλμού την αγγλική γλώσσα στη δημόσια και διεθνή της υπόσταση.  Τα αγγλικά ήταν ένα αποικιοκρατικό κατάλοιπο.  Αλλά ήταν ταυτόχρονα και ένα ανταγωνιστικό εργαλείο το οποίο έδωσε τη δυνατότητα στη Σιγκαπούρη να φτιάξει ένα εξωστρεφές οικονομικό περιβάλλον που βοήθησε στη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής οικονομίας.  Ας αρχίσουμε από την εκπαίδευση, όπου τα αγγλικά είναι η γλώσσα την οποία επέλεξε η Σιγκαπούρη σαν γλώσσα διδαχής.

Στα κατεχόμενα υπάρχουν περίπου 65,000 φοιτητές από άλλες χώρες, φοιτητές οι οποίοι πληρώνουν περίπου €5,000 το χρόνο για να διδάσκονται στα αγγλικά.  Προσέξτε, σε ένα καθεστώς που δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένο σαν χώρα, και με πανεπιστήμια που δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένα, υπάρχουν 65,000 φοιτητές.  Ο ιδιοκτήτης των μεγαλύτερων πανεπιστημίων στα κατεχόμενα είναι στη λίστα Forbes με τους δισεκατομμυριούχους στον κόσμο δείχνοντας πόσο επιτυχημένη μπορεί να είναι η βιομηχανία που βασίζεται στη μετάδοση της γνώσης.

Η ερώτηση είναι γιατί, παρά τις κατά καιρούς ανακοινώσεις διαφόρων κυπριακών κυβερνήσεων και πανεπιστημίων, η διεθνώς αναγνωρισμένη Κύπρος δεν έχει επιτύχει στην παροχή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε φοιτητές από τρίτες χώρες.  Υπάρχει η λογική δικαιολογία ότι πολλοί από τους 65,000 φοιτητές στα κατεχόμενα είναι χαμηλότερης ποιότητας από ότι θα ήθελαν τα δικά μας πανεπιστήμια.  Αυτός είναι ένας πιθανός λόγος αλλά θεωρώ ότι τα εμπόδια στην ανάπτυξη προέρχονται πρωτίστως από εμμονές και συμφέροντα.

Αρχίζω από τις εμμονές, προερχόμενες και από τα δύο πολιτικά άκρα.  Η αριστερά θεωρεί ότι τα δημόσια πανεπιστήμια δεν πρέπει να χρεώνουν δίδακτρα.  Αντιθέτως, όμως, δίδακτρα για τους πλουσίους, ή για αυτούς που δυνητικά θα έρχονταν για ένα πτυχίο από κάποια τρίτη χώρα, δεν είναι μόνο αποτελεσματικά, αλλά και κοινωνικά δίκαια.  Το αμερικανικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού χρεώνει, έστω και μέσα σε σχετικά ασταθή πολεμικά κατάσταση, περίπου €20,000 το χρόνο σε ξένους οι οποίοι αργότερα πηγαίνουν για μεταπτυχιακά σε καλά ξένα πανεπιστήμια.  Ποιός μπορεί να πει με σιγουριά ότι αυτό δεν έπρεπε να μπορεί να γίνεται στα δημόσια κυπριακά πανεπιστήμια; Έστω και σαν ένα παράλληλο σύστημα με το τωρινό σύστημα διδαχής στα ελληνικά, με υποτροφίες για όσους πραγματικά δεν μπορούν να πληρώνουν δίδακτρα;

Η δεξιά, από την άλλη πλευρά, θεωρεί ότι τα δημόσια πανεπιστήμια δεν πρέπει να διδάσκουν στα αγγλικά και, περισσότερο σημαντικό, ότι μόνο ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να αναπτύξει οτιδήποτε.  Σύμφωνα με αυτή τη λογική, μόνο ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να αναπτύξει την τριτοβάθμια εκπαίδευση σαν μέσο παροχής υπηρεσιών υψηλής ποιότητας επί πληρωμή.  Έστω και αν στις δύο χώρες που αυτή η βιομηχανία ανθεί (Αμερική και Αγγλία), τα επιτυχημένα πανεπιστήμια είναι είτε μη κερδοφόροι οργανισμοί ή/και δημόσιοι οργανισμοί ή/και φιλανθρωπικά ιδρύματα.  Δηλαδή, κάτι πολύ πιο κοντά στα δικά μας δημόσια πανεπιστήμια παρά στα δικά μας ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Συνεχίζω στα συμφέροντα.  Υπάρχει η λανθασμένη ιδέα στους κύκλους των ιδιωτικών πανεπιστημίων ότι αν τα δημόσια πανεπιστήμια αφεθούν να έχουν προγράμματα και στα αγγλικά στο προπτυχιακό επίπεδο με δίδακτρα, αυτό θα λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.  Στο επόμενο άρθρο θα εξηγήσω γιατί πιστεύω ότι αυτή η λογική είναι λανθασμένη.

Ο Αλέξανδρος Μιχαηλίδης είναι καθηγητής χρηματοοικονομικών στο Imperial College Business School.

Categories → Οικονομία

8 Comments
  1. avatar
    Χάρης Παττίχης on November 4, 2014 - (permalink)

    Έχοντας επί τριακονταετίας διδάξει και εγώ σε πρωτοκλασάτα Βρετανικά Πανεπιστήμια θα ήθελα να ενώσω και εγώ τη φωνή μου με αυτή του συναδέλφου κ Μιχαηλίδη, συμφωνώντας με τις σκέψεις που εκφράζει στο άρθρο του.

    Μόλις έχω επιστρέψει από τη Σιγκαπούρη στην οποία αναφέρεται ο κ. Μιχαηλίδης. Σαφώς όχι μια από τις δημοκρατικότερες χώρες του κόσμου. Αλλά με μια πασιφανή ανάπτυξη κυριολεκτικά από τα θεμέλια μέχρι τη θεαματικότατη πισίνα του εικονικού Marina Sands Hotel στον εβδομηκοστό όροφο. Ένα από τα θεμέλια είναι η παραδειγματική, Αγγλόφωνη (ως εκ τούτου και διεθνώς αναγνωρισμένη και με διεθνείς προσβάσεις και διεθνώς συμβαλλόμενη) παιδεία στην οποία αναφέρεται ο κ. Μιχαηλίδης. Γνωρίζω από πρώτο χέρι το υψηλό επίπεδο των Σιγκαπουρεζων αποφοίτων.

    Πιθανόν η απόσταση και η σκοπιά από το Ηνωμένο Βασίλειο να δίνει τη δυνατότητα αποστασιοποίησης από τα κοινώς αποδεκτά. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και άλλοι πιο ανησυχητικοί λόγοι γιατί το Κυπριακό κατεστημένο δε μπορεί να ενσκήψει επί των ‘τύπων των ήλων’. Προσωπικά πιστεύω ότι μεγάλη ευθύνη έχει η πολιτική ζωή του τόπου που από τα σπάργανα της κατευθύνεται από απλουστεύσεις και αφορισμούς τους οποίους επιβάλλει και στην υπόλοιπη δημόσια ζωή. Δημαγωγία, απαίδευτος εθνικισμός, πολιτικοί ζουρλομανδύες, άκρατη απληστία και προσωπικοί εγωισμοί έρχονται να συμπληρώσουν το σκηνικό όπου, αφού τα γνωρίζουμε όλα, βάζουμε Νομπελίστες και Πρυτάνεις Πανεπιστημίων ‘στη θέση τους’.

    • avatar
      like on November 5, 2014 - (permalink)

      Βάλτε ένα LIKE και ενα “ΚΑΡΑ”-LIKE δίπλα στα σχόλια! :)

      Να προσθέσω επίσης ότι στην Κύπρο το “ότι δηλώσεις είσαι” και το “έφτασα τζ’ είπα…άρα ισχύει” είναι απαραίτητο συνοδευτικό για τους πολιτικούς και “ειδικούς-wannabe”.

    • avatar
      Νεφέλη on November 5, 2014 - (permalink)

      Αν,πέραν της ‘επι τριακονταετίαν’ διδακτικής σας εμπειρίας σε πρωτοκλασάτα αγγλόφωνα πανεπιστήμια,είχατε κάνει τον κόπο να ‘εγκύψετε’ με προσοχή και στη μητρική σας γλώσσα,τότε θα σας ήταν εύκολο να κατανοήσετε ότι η φράση ‘επί τον τύπον’(των ήλων),είναι αιτιατική ενικού.Ασχέτως του σχολίου μου,επί της ουσίας του άρθρου συμφωνώ ότι η κύρια γλώσσα διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου,θα έπρεπε να είναι η Αγγλική.

  2. avatar
    Ιουλία on November 5, 2014 - (permalink)

    Ο Πλάτωνας ονειρεύτηκε τη ‘Δικτατορία των Φιλοσόφων’ ως το πιο ‘αποτελεσματικό σύστημα’ επίλυσης των ανθρώπινων προβλημάτων. Μπορούν οι φίλοι ακαδημαϊκοί να μας εξηγήσουν γιατί το ‘όνειρο’ δεν πραγματοποιήθηκε, και ούτε πρόκειται να πραγματοποιηθεί, έστω και αν περιμένουμε ακόμη 25 αιώνες;

  3. avatar
    Επιλήσμων on November 5, 2014 - (permalink)

    Αγαπητέ κ. Παττίχη,
    ΟΙ Έλληνες πρέπει να προσπαθούν να γράφουν και να ομιλούν ορθά ελληνικά. Αυτό κάνω και εγώ με κόπο και μεγάλη προσπάθεια, και εντούτοις δεν αποφεύγω τα λάθη.
    Δεν έχω κανένα πρόβλημα, πόσο μάλλον ένσταση, τα δημόσια πανεπιστήμια στην Κύπρο να διδάσκουν στην αγγλική γλώσσα. Θα ήταν ευχής έργον εάν υπήρχε και κάποια πρόνοια να διδάσκεται και η ελληνική γλώσσα γιά όσους το επιθυμούν. Όμως ένας απόφοιτος Λυκείου οφείλει να γνωρίζει επαρκώς την ελληνική, και μεγάλη ευθύνη και υποχρέωση έχει το Υπουργείο Παιδείας. [Πχ έχετε χρησιμοποιήσει λανθασμένα το "ενσκήπτω" - (...να ενσκήψει επί των τύπων των ύλων) που σημαίνει "πλήττω ξαφνικά και ορμητικά" ενώ εννοούσατε να "σκύψει και να να εξετάσει προσεκτικά", που είναι το "εγκύπτω"]. Αυτά τα γλωσσικά λάθη εναι αποτέλεσμα της ελλειπούς Γυμνασιακής μας παιδείας.
    Ακόμη και το English School , τουλάχιστο επί εποχής σας, δίδασκε την ελληνική εις βάθος.

    Αλλά δεν είναι μόνο η γλώσσα που πρέπει να έχει σημασία γιά εμάς τους Έλληνες.
    Η ελληνική παιδεία είναι κάτι πολύ περισσότερο από την γλώσσα και την καταγωγή.
    “…το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας καλείσθαι των της παιδεύσεως της ημετέρας ή των της κοινής φύσεως μετέχοντας.”
    Η λέξη “¨Ελληνες” δεν χαρακτηρίζει τόσο το γένος, αλλά το πνεύμα, και θα έπρεπε να αποκαλούνται Έλληνες κυρίως εκείνοι που μοιράζονται την ελληνική παιδεία, παρά την κοινή μας καταγωγή.
    ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ

    Με την άποψη σας γιά το κυπριακό κατεστημένο και την πολιτική ζωή του τόπου, δυστυχώς συμφωνώ.

  4. avatar
    AS on November 5, 2014 - (permalink)

    To γιατί η εκπαίδευση στην Κύπρο πάει κατά διαόλου θα το καταλάβετε αν δείτε την επαγγελματική πορεία των φοιτητών εκείνων που στη διάρκεια των σπουδών τους διακρίθηκαν στα πανεπιστήμια στη διανομή κομματικών φυλλαδίων, στην αναπαραγωγή ξύλινων ιδεολογημάτων και στην αλιεία αφελών πελατών για τα κομματικά μαντριά. Ήδη έγιναν βουλευτές, υπουργοί, κυβερνητικά στελέχη, πολιτικοί σύμβουλοι. Ανεπάγγελτοι και ανεπίδεκτοι με παχυλούς μισθούς, αναδεδειγμένοι από την κοινωνία σε ηγέτες της. Τι άλλο περιμένετε από δαύτους, από το αναπαράγουν το κοινώς αποδεκτό σύστημα του ρουσφετιού, της διαμεσολάβησης, της κομπίνας και της ρουφιανιάς. Κι αν οι «αξίες» αυτές δεν περπατάνε καλά στον σύγχρονο κόσμο – τόσο το χειρότερο για τον σύγχρονο κόσμο… η Κύπρος ξέρει καλύτερα από τους φουκαράδες τους κινέζους στη Σιγκαπούρη, τους αράπηδες στο Κατάρ.. ακόμα κι αν δεν ξέρεις που είναι το Μαρί ή που βάζεις την υπογραφή σου, δεν πειράζει, αρκεί να είσαι ο κουμπάρος του περήφανου λαού με τα ελληνικά ιδανικά.

    Bέβαια, δεν φταίει η ελληνική γλώσσα για την έλλειψη διεθνοποίησης των κυπριακών πανεπιστημίων. Αν δείτε τα λαμπρά ιδιωτικά κυπριακά πανεπιστήμια, που διδάσκουν στα αγγλικά, θα διαπιστώσετε ότι μετά την πανεπιστημιοποίησή τους, προσελκύουν ολοένα και λιγότερους ξένους φοιτητές και στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στις κρατικές επιδοτήσεις προς τους κύπριους φοιτητές τους.

  5. avatar
    IoannisTakis on November 5, 2014 - (permalink)

    Αγαπητέ Αλέξανδρε,

    Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί με όσα αναφέρεις. Έχω ζήσει από πρώτο χέρι την προσπάθεια δημιουργίας του Πανεπιστημίου Κύπρου η έναρξη λειτουργίας του οποίου πέρασε από αρκετές διελκυστίνδες και καθυστερήσεις που είχαν να κάνουν με την εμπλοκή των γνωστών πολιτικών άκρων με το ένα άκρο να θέλει να δημιουργήσει ένα καθαρά «εθνικιστικό» και «Ελληνιστικό» Πανεπιστήμιο και το άλλο ένα κρατικό, δικοινοτικό λεγόμενο «νεοκυπριακό» Πανεπιστήμιο. Ευτυχώς σε εκείνη την περίοδο βρέθηκε στην προεδρία του κράτους ο Γιώργος Βασιλείου ένας ικανός επιχειρηματίας και άνθρωπος των έργων και όχι των λόγων που κατάφερε παρά τις αντιδράσεις να διορίσει την προσωρινή διοικούσα επιτροπή η οποία αποτελείτο από αξιόλογους ακαδημαϊκούς διεθνούς κύρους οι οποίοι έβαλαν τις σωστές βάσεις για έναρξη της πρώτης ακαδημαϊκής χρονιάς το 1992.
    Κατάφεραν μακριά από τα γνωστά κατεστημένα της διαφθοράς, της διαπλοκής και της πολιτικοποίησης των πάντων να προσελκύσουν αξιόλογους καθηγητές από καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού οι οποίοι έφεραν μαζί τους φρέσκο αέρα, κουλτούρες και νοοτροπίες. Οι καθηγητές αυτοί σχεδίασαν σωστές επαγγελματικές δομές και υιοθέτησαν προγράμματα σπουδών και κανόνες λειτουργίας εφάμιλλα καλών διεθνών πανεπιστημίων. Ο συνδυασμός των καθηγητών, των προγραμμάτων σπουδών και της προσέλκυσης καλής πάστας φοιτητών από τα δημόσια σχολεία δημιούργησαν ένα πακέτο ικανό να εξαγάγει καλής ποιότητας αποφοίτους.
    Ωστόσο αυτό δεν ήταν και δεν είναι αρκετό για να μπορέσει κάποιος απόφοιτος των δημόσιων Πανεπιστημίων να ανταγωνιστεί ισάξια αποφοίτους καλών πανεπιστημίων του εξωτερικού και σίγουρα καθιστά αδύνατη την προσέλκυση καλής ποιότητας εξωτερικών φοιτητών εάν η γλώσσα διδασκαλίας σε προγράμματα σπουδών και σχολές εκτός των Παιδαγωγικών, Φιλολογικών και ίσως Φιλοσοφικών Τμημάτων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ.
    Παρά το ότι για 20 σχεδόν χρόνια πολλοί απόφοιτοι του ΠΚ δηλώνουν στην πολιτεία ότι Σχολές όπως αυτές της Διοίκησης, Οικονομικών, Πληροφορικής κ.λ.π. θα ήταν καλύτερα για όλους να διδάσκονται στα Αγγλικά, κανένας δεν πράττει κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση. Η υιοθέτηση της ΑΓΓΛΙΚΗΣ θα ανεβάσει επίπεδο το ΠΚ και τους αποφοίτους του, θα βοηθήσει στην προσέλκυση διεθνών φοιτητών αλλά και φοιτητών από τις ιδιωτικές σχολές της Κύπρου, θα φέρει συνάμα αυξημένα έσοδα και άρα και δυνατότητες για περαιτέρω ανάπτυξη και βελτίωση του.
    Είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες αλλά το να είμαστε παραμένουμε προσκολλημένοι σε απόλυτες θέσεις σε ότι αφορά την γλώσσα διδασκαλίας στα κρατικά πανεπιστήμια δεν φέρνει πρόοδο, αλλά οπισθοδρόμηση. Εάν είχαμε το οικονομικό και πολιτικό ανάστημα αλλά και την ακαδημαϊκή ιστορία και γνώση χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία μπορεί να είχαμε και την δύναμη να επιβάλουμε τους δικούς μας όρους σε ότι αφορά την γλώσσα διδασκαλίας.

    Συμφωνώ επίσης ότι ούτε για το θέμα των δωρεάν διδάκτρων μπορούμε να είμαστε απόλυτοι την στιγμή που για να φοιτήσει κάποιος σε ιδιωτικά πανεπιστήμια της Κύπρου και εξωτερικού πολύ χαμηλότερης ποιότητας πληρώνει δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Εάν εξαιρέσουμε όσους συμπολίτες μας πραγματικά έχουν ανάγκη για οικονομική βοήθεια όλοι οι υπόλοιποι θα μπορούσαμε να ανεχτούμε ας πούμε €2.000-€3.000 ετήσια δίδακτρα στο πτυχιακό επίπεδο δεδομένου βεβαίως ότι αυτά τα ποσά θα πήγαιναν για βελτίωση του ακαδημαϊκού προϊόντος και όχι για αύξηση μισθών των καθηγητών και αχρείαστες δαπάνες.
    Κλείνοντας και υιοθετώντας πλήρως την άποψη του Αλέξανδρου ότι στις δύο χώρες που αυτή η βιομηχανία ανθεί (Αμερική και Αγγλία), τα επιτυχημένα πανεπιστήμια είναι πολύ πιο κοντά στα δικά μας δημόσια πανεπιστήμια παρά στα δικά μας ιδιωτικά πανεπιστήμια ελπίζω κάποιος από αυτούς που έχει την ευθύνη και την εξουσία για να κάνει κάτι σε αυτό το θέμα επιτέλους να προχωρήσει με έργα και όχι λόγια μακριά από διεφθαρμένα κατεστημένα και πολιτικές αγκυλώσεις που έχουν φέρει τόσα δεινά στην πατρίδα μας.

    Αγαπητοί Επιλήσμων και Παττίχη συμφωνώ επίσης μαζί με τα σχόλια σας.

  6. avatar
    summerwine on November 6, 2014 - (permalink)

    Δεν είναι λόγω της γλώσσας που δεν έχει γίνει Διεθνές Εκπαιδευτικό κέντρο η Κύπρος. Εξάλλου, αρκετά ιδιωτικά Πανεπιστήμια και «Πανεπιστήμια» διδάσκουν ή έχουν προγράμματα στ Αγγλικά. Η Κύπρος δεν έγινε Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο για τους ίδιους λόγους που δεν έγινε Διεθνές Κέντρο παροχής Ιατρικών υπηρεσιών, Κέντρο Διεθνούς Συνεδριακού Τουρισμού και τόσα άλλα κέντρα που κατά καιρούς σκεφτήκαμε να γίνουμε. Ένα μόνο ερώτημα θα θέσω: Το ποσοστό του ΑΕΠ αναλώνει η Σιγκαπούρη για Ερευνά και πιο είναι το αντίστοιχο ποσοστό για τη Κύπρο;

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS