Skip to content

Πότε πρέπει να βγει η Κύπρος από το μνημόνιο;

Posted by (Regular StockWatch Contributor) on November 17th, 2014 - 17 Comments
avatar

Ακούμε τις τελευταίες εβδομάδες τη θέση ότι η Κύπρος πρέπει να βγει από το μνημόνιο.  Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι αυτός πρέπει να είναι πρώτιστος στόχος της οικονομικής πολιτικής, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει αρκετή τοπική τεχνογνωσία για να αντιμετωπιστούν οι διάφορες οικονομικές προκλήσεις.  Ποιές όμως πρέπει να είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις που πρέπει να υπάρχουν για να γίνει αυτό; Δηλαδή να βγει η Κύπρος από το μνημόνιο αλλά αυτό να έχει γίνει με ασφάλεια και χωρίς κίνδυνο οικονομικής αποσταθεροποίησης μετά από λίγους μήνες.  Θεωρώ ότι υπάρχουν δύο σημαντικά βήματα που θα πρέπει να προηγηθούν της μνημονιακής εξόδου.

Το πρώτο βήμα είναι η οριστική και αμετάκλητη κατάργηση οποιονδήποτε περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίου.  Η Κύπρος είναι αυτή τη στιγμή ένα κουτσό μέλος της νομισματικής ένωσης καθώς υπάρχουν περιορισμοί στη διακίνηση κεφαλαίου από τη χώρα.  Τέτοιοι περιορισμοί δεν είναι εύκολο να αρθούν: Στην Ισλανδία εισήχθηκαν το 2008 και ακόμη τους έχουν.  Μέρος του προβλήματος είναι ο ασύμμετρος αντίκτυπος της απόφασης σε αυτούς που θα πάρουν την απόφαση.  Αν κάποιος πάρει την απόφαση να άρει τους περιορισμούς και δεν συμβεί τίποτα, κανείς δεν θα το προσέξει.  Αν όμως πάει κάτι στραβά, τότε αυτός που πήρε την απόφαση θα έχει σοβαρό πρόβλημα στην καριέρα του (ναι, ακόμη και στην Κύπρο).  Άρα, είναι σημαντικό να υπάρχει η υποστήριξη της τρόικας όταν θα γίνει αυτό το βήμα, ούτως ώστε να μπορεί να υπάρξει υποστήριξη και διαμοιρασμός του πιθανού κόστους αν τα πράγματα δεν πάνε καλά.  Άρα, πρώτο μέλημα πριν βγει η χώρα από το μνημόνιο πρέπει να είναι να έχουν φύγει όλοι οι κεφαλαιουχικοί περιορισμοί.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο βήμα που είναι εξίσου σημαντικό.  Το μνημόνιο δίνει την ευκαιρία στην κυβέρνηση να δανειστεί στο 2.5%.  Για κάθε ποσοστιαία μονάδα πάνω από το 2.5%, και για κάθε δισεκατομμύριο δάνειο (που τώρα έχουμε 20 με μέση διάρκεια αποπληρωμής τα 5 χρόνια περίπου, άρα περίπου 4 δισ. αναχρηματοδότηση το χρόνο) έχουμε κόστος 30 εκατομμύρια το χρόνο.  Με τα 4 δισ. το χρόνο, μια εκατοστιαία μονάδα βάσης κοστίζει 120 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή όσα οι προϋπολογισμοί των δύο δημόσιων πανεπιστημίων.  Και τώρα μιλάμε για δανεισμό στο 3.5%, όχι στο 5.5% που είναι πολύ πιθανό αν η Κύπρος βγει γρήγορα στις αγορές.  Δεν υπολογίζω ακόμη τον πιθανό κίνδυνο από ξαφνική ανάφλεξη της κρίσης στην Ευρωζώνη που θα κάνει ίσως αδύνατη την αναχρηματοδότηση υφιστάμενων δανείων εκτός μνημονίου.

Άρα, δύο είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να βγει η Κύπρος από το μνημόνιο.  Κατάργηση οποιονδήποτε περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίου και δυνατότητα δανεισμού με καλύτερους επιτοκιακούς όρους παρά αυτούς τους οποίους δίνει η τρόικα.

Ο Αλέξανδρος Μιχαηλίδης είναι καθηγητής χρηματοοικονομικών στο Imperial College Business School.

 

Categories → Οικονομία

17 Comments
  1. avatar
    Michael P on November 17, 2014 - (permalink)

    Συμφωνούμε κύριε Καθηγητά.

    Επίσης, ακόμη και έξοδος από το μνημόνιο αυτό δεν σημαίνει ότι η Κύπρος απαλλάσσεται από τα συμφωνηθέντα με την Τρόϊκα (όπως ίσως να πιστεύουν κάποιοι που δεν θέλουν το μνημόνιο) αφού για να γίνει αυτό πρέπει να αποπληρωθεί το 75% του πακέτου διάσωσης που λήφθηκε.

    Επιπλέον, το μνημόνιο είναι δώρο Θεού δοδομένου ότι το αξιοποιήσουμε σωστά κάνοντας τις σωστές διαρθρωτικές αλλαγές.

  2. avatar
    IoannisTakis on November 17, 2014 - (permalink)

    Αγαπητέ Αλέξανδρε,

    Συμφωνώ σε γενικές γραμμές με το άρθρο σου, δεν διαφωνώ με τις προϋποθέσεις που θέτεις απλά θεωρώ ότι αυτές θα μπορούσαν καλύτερα να ονομαστούν ως τα “τελικά θετικά σημάδια για να δοθεί το έναυσμα να ξεκινήσουν οι προσπάθειες εξεύρεσης εναλλακτικών πηγών κρατικού δανεισμού” δηλαδή να προσπαθήσουμε να βρούμε άλλους δανειστές μόνο όταν θα υπάρξει ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και δυνατότητα δανεισμού με καλύτερο επιτόκιο από αυτό που μας χρεώνει η τρόικα.

    Βεβαίως πέραν του επιτοκίου είναι πολύ σημαντικό να δούμε και την διάρκεια αποπληρωμής που θα έχουν τυχόν νέοι δανεισμοί που θα γίνουν από την ελεύθερη αγορά για να μην υπάρξουν ξανά ταμειακά ελλείμματα που θα δημιουργηθούν από απλά βραχυπρόθεσμα «πατσιαρίσματα» (τύπου ρωσσικό δάνειο €2,5 δις. το 2011) των δημοσιονομικών αναγκών οι οποίες θα φέρουν την οικονομία ξανά δέσμια τραγικών διλημμάτων και αδιεξόδων. Ο προγραμματισμός του τύπου και της διάρκειας του όποιου νέου κρατικού δανεισμού στην μετά τρόικα εποχή θα πρέπει να συνδεθεί με τις βραχυπρόθεσμες, τις μεσοπρόθεσμες και τις μακροπρόθεσμες ανάγκες και πλάνα του κράτους τόσο σε σχέση με την εύρυθμη καθημερινή λειτουργία του όσο και σε συνάρτηση με μια μακροπρόθεσμη, σταθερή και ισοζυγισμένη ανάπτυξη.

    Σε ότι αφορά τις «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ» που πρέπει να τεθούν για έξοδο από το μνημόνιο ή καλύτερα την κατάσταση παρακμής στην οποία βρισκόμαστε, αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τα εξής:
    • Να ξεκινήσει να λειτουργεί πραγματικά ο τραπεζικός τομέας με παραχώρηση ρευστότητας εκεί που δικαιολογείται, με είσπραξη και/ή αναδιάρθρωση όσο το δυνατό των προβληματικών δανείων, με μείωση των αχρείαστων λειτουργικών του εξόδων (κάτι που θα έχει θετικό αντίκτυπο και στα χρεωστικά επιτόκια), με αλλαγή του τρόπου λειτουργίας του (αύξηση αποδοτικότητας, μείωση χρονοβόρων γραφειοκρατικών διαδικασιών, αυτοματοποιήσεις και εκσυγχρονισμό συστημάτων, επιμήκυνση ωραρίου εξυπηρέτησης κ.λ.π.), με πλήρη απάλειψη και εξάρτησης του από διεφθαρμένα κατεστημένα (κόμματα, οικονομικούς παράγοντες, εκκλησία κ..α).
    • Μείωση χρεωστικών επιτοκίων.
    • Μείωση κόστους ενέργειας (ηλεκτρισμός, καύσιμα) άρα αύξηση ανταγωνιστικότητας.
    • Μείωση/ εξισορρόπηση τιμών ακινήτων σε επίπεδα που συνάδουν με το βιοτικό επίπεδο, τους μισθούς, την προσφορά και την ζήτηση.
    • Να υπάρξει πραγματική μεταρρύθμιση στον δημόσιο τομέα με στόχο την εξυγίανση του ώστε να υπάρξει καλύτερη εξυπηρέτηση στον πολίτη και στο κράτος με πραγματικές τομές σε όλους τους τομείς της δημόσιας υπηρεσίας (παιδεία, υγεία, οικονομικό προγραμματισμό, έλεγχο, ανάπτυξη, έργα υποδομής, αξιοκρατία). Αυτό θα μπορούσε να ξεκινήσει με στρατηγικό σχεδιασμό με την εμπλοκή τεχνοκρατών τόσο από την Δ.Υ. όσο και από εξωτερικούς οίκους ο οποίος θα αγγίζει όλες τις προβληματικές υπηρεσίες ή/και τομείς που χρίζουν βελτίωσης για παράδειγμα με κλείσιμο αχρείαστων, ζημιογόνων ημικρατικών οργανισμών και τμημάτων/υπηρεσιών, με μετατάξεις αδρανών υπαλλήλων σε τμήματα που εξυπηρετούν τον πολίτη και έχουν ανάγκες προσωπικού, με υιοθέτηση αξιοκρατικών συστημάτων διορισμών και ανέλιξης, με αυτοματοποιήσεις/απλοποιήσεις διαδικασιών και αύξηση αποδοτικότητας και ταχύτητας εξυπηρέτησης κ.λ.π.
    • Να δημιουργηθούν οι μόνιμες συνθήκες για πλεονασματικούς κρατικούς προϋπολογισμούς με ορθό διαμοιρασμό των εξόδων που θα αφορούν λειτουργικές δαπάνες και αυτές που θα αφορούν υποδομές και ανάπτυξη.
    • Να εμπλακούν στην πολιτική άτομα που δεν προέρχονται από τους γνωστούς κομματικούς σωλήνες, «φρέσκα», έντιμα, ακομπλεξάριστα, ζωντανά, παραγωγικά, ικανά που θα διαθέτουν, ιδέες, πρωτοβουλίες και όρεξη για να προχωρήσουμε μπροστά και θα έχουν ως μοναδικό γνώμονα το ευρύτερο καλό και την πρόοδο της πατρίδας μας και όχι το ατομικό τους συμφέρον και την ικανοποίηση των προσωπικών τους φιλοδοξιών.
    • Τέλος, η βελτίωση/επαναφορά της αξιοπιστίας του κράτους και των θεσμών του αποτελεί βασική προϋπόθεση για να το εμπιστευτούν πρώτα οι ίδιοι οι πολίτες του και μετά οι ξένοι επενδυτές. Ασφαλώς με την επαναφορά της αξιοπιστίας συνδέεται και η παραδειγματική τιμωρία των βασικών ενόχων της οικονομικής (δημοσιονομικής και τραπεζικής) καταστροφής κάτι που θα αποτελεί και ένα αποτρεπτικό παράγοντα για μη-επανάληψη των ίδιων εγκλημάτων στο μέλλον αλλά δυστυχώς με τα μέχρι σήμερα δεδομένα δεν μπορούμε να τρέφουμε οποιεσδήποτε βάσιμες ελπίδες….

  3. avatar
    Επιλήσμων on November 18, 2014 - (permalink)

    Μα κύριε Μιχαηλίδη, και δανειστές με χειρότερους όρους, επιτοκιακούς ή άλλους, να βρίσκαμε, δεν θα ήταν ανάγκη να πάμε ή να παραμείνουμε με τρόικα και μνημόνιο/α.
    Η πικρή αλήθεια είναι πως κανένας άλλος δεν μας δάνειζε, και ούτε στο εγγύς μέλλον θα μας δανείσουν (δεν υπολόγιζω κάτι “ψιλά” που μπορεί να πάρουμε κατά καιρούς από τις αγορές, και με το ανάλογο spread).
    Και εάν και όταν βρούμε καλύτερους επιτοκιακούς όρους (και το αναγκαίον ύψος δανεισμού) τότε αυτομάτως δεν θα υπάρχει και ανάγκη περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίου.
    Η εμμονή μερικών γιά να βγούμε άρον-άρον από το μνημόνιο, έχει κατά την άποψη μου τρείς πιθανές εξηγήσεις:
    1.Ιδεολογικές αγκυλώσεις
    2.Άγνοια της πραγματικότητας
    3.Λαϊκισμό

    Αυτή η εμμονή, μόνο σε κακό θα μας βγεί.

    @Michael P
    Και επειδή η τρόικα, όπως και εσείς λέτε, θα είναι γιά αρκετό καιρό εδώ, επίτρεψέ μου μιά μικρή ορθρογραφική παρατήρηση. Η λέξη τρόικα (που είναι ελληνική και κλίνεται κανονικά, δλδ η τρόικα της τρόικας) δεν χρειάζεται διαλυτικά στη γραφή της, δλδ τρόικα και όχι τρόϊκα, (γάιδαρος χωρίς διαλυτικά αλλά γαϊδούρι με διαλυτικά). Εκτός φυσικά και εάν χρησιμοποιήσουμε κεφαλαία γράμματα, ΤΡΟΪΚΑ (η θέση του τόνου δεν δηλώνεται και επομένως τα διαλυτικά είναι αναγκαία).

    • avatar
      The Invisible Hand on November 19, 2014 - (permalink)

      Τρόϊκα ή Τρόικα; Θα προτιμούσα το Ελληνικότερο τρίιππον.

      • avatar
        Επιλήσμων on November 21, 2014 - (permalink)

        Εάν αναφερόμαστε κυριολεκτικά στη λέξη “τρόικα”, και εννοούσαμε έλκηθρο ή άρμα που σύρεται από τρία ζώα, τότε τρίιππον θα ήταν η προτιμητέα λέξη, εφόσον τα τρία ζώα είνα άλογα. Νομίζω η κα Λαγκάρντ δεν θα εκτιμούσε την ελληνομάθεια σου σε αυτή την περίπτωση!

  4. avatar
    Phylarchus on November 19, 2014 - (permalink)

    Παρ’ όλο που ανήκω σε όσους συμφωνούν με την πολιτική και τις ενέργειες γενικότερα του Υπουργού Οικονομικών, οι συχνές αναφορές του για πρόωρη έξοδο από το μνημόνιο μού δημιουργούν αμφιβολίες. Για ποιο συγκεκριμένο λόγο θέλουμε να γίνει αυτό; Τι θέλουμε να κάνουμε καλύτερα απ’ ό, τι μάς υποδείχνει η Τρόικα; Ας μας διευκρινίσουν πρώτα αυτό όσοι επείγονται για έξοδο και να αφήνουν τις παλλικαριές. Διότι διαφορετικά το μόνο που απομένει είναι να μας μπουν ψύλλοι στ’ αυτιά, ότι αυτό που επιδιώκεται δεν είναι άλλο από την επιστροφή στην ασυδοσία και στην υπόγεια σύνδεση των δημόσιων ταμείων με τις διάφορες τσέπες των κομματικών ηγετίσκων. Η Τρόικα είναι το καλύτερο δώρο που μας έκανε μέχρι σήμερα η Ευρώπη και πρόωρη εγκατάλειψη της μόνο θετική κίνηση δεν είναι.

    • avatar
      Savvakis Savvides on November 19, 2014 - (permalink)

      ditto

    • avatar
      Βαζελίνος on November 21, 2014 - (permalink)

      ακριβώς όπως τα λες. όποιοι έμειναν ακόμα με μυαλό θα πρέπει να ακούν με κατήφεια τις ιαχές ανοήτων πολιτικών για έξοδο από το μνημόνιο. προσωπικά δεν βλέπω κανένα λόγο….

  5. avatar
    Νεφέλη on November 20, 2014 - (permalink)

    Αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί,δεν είναι η γρήγορη ή όχι έξοδος απο το μνημόνιο,αλλά η εξυπηρέτηση [μίλησε κανείς για εξώφληση;], του δυσθεώρητου και πιθανότατα μη βιώσιμου δημόσιου χρέους μας,αλλά και ο ELA που φορτώθηκε σε μιά νύκτα στη τράπεζα Κύπρου.Θα ήθελα πραγματικά ένα σχόλιο απο τους διάφορους διαπρύσιους [εδώ στο blog], δικηγόρους του Δημητριάδη Μ ,για το καταπελτικό άρθρο των NYTimes.

    • avatar
      Ιουλία on November 20, 2014 - (permalink)

      Αγαπητή μου, όπως πιθανώς θα γνωρίζεις, ο Idi Amin Dada επεδίωκε να συνεργάζεται με μονόχειρες Υπουργούς Οικονομικών και Κεντρικούς Τραπεζίτες. Αυτό συνέβαινε διότι οι αρτιμελείς απέφευγαν τις παράλογες απαιτήσεις του απαντώντας: ‘‘Sir, οn the one hand … but on the other hand …’’ Φαίνεται ότι, παρόλη την επιμελώς κρυμμένη ηλικία σου, δεν έχεις ακόμη αντιληφθεί ότι σε κάθε νόμισμα υπάρχουν δύο όψεις.

    • avatar
      Νεφέλη on November 20, 2014 - (permalink)

      Επιλήσμων,απολογούμαι.’Εξόφληση’,είναι το σωστό.

    • avatar
      Μ on November 20, 2014 - (permalink)

      Νεφέλη (η άλλως πως),

      Επιτέλους βρήκαμε έστω και απειροελάχιστο κοινό έδαφος μεταξύ των θεωρήσεων μας. Πράγματι αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί δεν είναι η γρήγορη έξοδος από το μνημόνιο (μέχρι εδώ συμφωνούμε).

      Προσωπικά βρίσκω ακατανόητη την εμμονή κάποιων για βεβιασμένη έξοδο από το μνημόνιο και ιδιαίτερα από ένα μνημόνιο βάσει του οποίου δανειζόμαστε με (υπό τις περιστάσεις) προνομιακούς όρους.

      Καθότι το θέμα είναι και πάλι επίκαιρο μετά την τελευταία δημοσιογραφική επιτυχία συγκεκριμένου ξένου δημοσιογράφου, ο οποίος επικαλείται έκθεση του Προεδρικού και αφού θα ήθελες ένα σχόλια από τους “διάφορους διαπρύσιους δικηγόρους” ( παρεμπιπτόντως, σου ξέφυγε ένα Μ κάπου στο κείμενο και δε βγάζει νόημα), σημειώνω ότι επίσης ακατανόητη βρίσκω την εμμονή κάποιων σε σχέση με τη διακοπή της παροχής ELA στη Λαϊκή τράπεζα. Προσωπικά δεν μπορώ να αντιληφθώ αυτή την εμμονή, ιδίως όταν μέχρι και την τελευταία στιγμή φαίνεται να υπήρχε η πρόθεση να διασωθεί η τράπεζα, καθότι βάσει του αρχικού σχεδίου που αποδεχθήκαμε, η τράπεζα διασώζετο και κουρεύονταν όλοι οι καταθέτες στο σύστημα.

      Τα εγχώρια μέσα έχουν δημοσιεύσει ολόκληρη την έκθεση, σε περίπτωση που θα ήθελες να προσπαθήσεις να αποκτήσεις ιδίαν άποψη (http://www.sigmalive.com/news/politics/181787/ekthesi-tou-proedrikou-karfonei-xristofia-paniko-athanasio).

      Παρά το ότι διαβάζοντας την έχω βρει κάποιες ενδιαφέρουσες αναφορές, δεν μπορώ να παραβλέψω έναν αριθμό σημείων τα οποία με προβληματίζουν σε σχέση με το πόσο προσεχτικά συντάχθηκε.

      Ενδεικτικά αναφέρω:

      Δε φαίνεται να υπογράφεται από κάποιον,

      Αδυνατώ να ακολουθήσω τα συμπεράσματα σε κάποια σημεία,

      Υπάρχουν εκφράσεις που δε θα ανέμενα να δω σε μία εμπεριστατωμένη μελέτη,

      Στη σελίδα 10 αναφέρεται ότι συμφωνήθηκε η απομείωση των Ελληνικών ομολόγων στις 26.10.2012, ενώ η ανακοίνωση του Euro summit είναι ημερομηνίας 26.10.2011 (http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ec/125644.pdf),

      Στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι ο περί της διαχείρισης χρηματοοικονομικών κρίσεων νόμος είχε αποσταλεί στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή στην 1η Νοεμβρίου 2012, ενώ πρόκειται για νόμο του 2011,

      Στη σελίδα 25 αναφέρεται σε αίτημα της ΕΚΤ προς την ΚΤΚ ημερομηνίας 6 Ιουνίου 2011 και σε απάντηση του κ. Δημητριάδη, ενώ το 2011 Διοικητής ήταν ο κ. Ορφανίδης.

    • avatar
      Επιλήσμων on November 24, 2014 - (permalink)

      Αγαπητή φίλη,
      Σχετικά με τους “διαπρύσιους δικηγόρους του Δημητριάδη κλπ ” και το άρθρο των NYTimes σου απάντησα αλλά δεν αναρτήθηκε στο blog.

  6. avatar
    Ιουλία on November 20, 2014 - (permalink)

    Αγαπητή μου, όπως πιθανώς θα γνωρίζεις ότι ο Idi Amin Dada επεδίωκε πάντοτε να συνεργάζεται με μονόχειρες Υπουργούς Οικονομικών και Κεντρικούς Τραπεζίτες. Αυτό συνέβαινε διότι οι αρτιμελείς απέφευγαν τις παράλογες απαιτήσεις του απαντώντας: ‘‘Sir, οn the one hand … but on the other hand …’’ Φαίνεται ότι, παρόλη την επιμελώς κρυμμένη ηλικία σου, δεν έχεις ακόμη αντιληφθεί ότι σε κάθε νόμισμα υπάρχουν δύο όψεις.

    • avatar
      Νεφέλη on November 21, 2014 - (permalink)

      Αγαπητή μου,για να γνωρίζεις τόσο καλά τις πονηριές του αλήστου μνήμης Ιντι Αμίν,ένα είναι βέβαιο: Oτι,μεγαλύτερή σου,σίγουρα δεν είμαι ! Τώρα όσον αφορά τις δύο όψεις του νομίσματος,νομίζω ότι ελάχιστα διαφέρουν.Διότι η τσαπατσουλιά και η αχαπαροσύνη,δυστυχώς δεν έχουν σταματήσει με την αποχώρηση Χριστόφια – Δημητριάδη.

  7. avatar
    Marios on November 21, 2014 - (permalink)

    Μνημόνιο σημαίνει 2 πράγματα:
    - Δάνειo με χαμηλό επιτόκιο
    -Υποχρέωση για διαρθρωτικές και άλλες αλλαγές στο τρόπο που δουλεύμε, εκ των οποίων τις πλείστες θα έπρεπε να τις κάνουμε από μόνοι μας αλλά ποτέ δεν μπορέσαμε από μόνοι μας τις κάνουμε (πολιτική απραξία)

    Δεν νομίζω να υπάρχει λογικός άνθρωπος που να θέλει να βγούμε από το Μνημόνιο. Ο Υπουργός Οικονομικών και άλλοι πολιτικοί που λένε για σύντομο έξοδο από το Μνημόνιο, απλά λαικίζουν κατά τη συνήθη τους μέθοδο για πολιτικό ώφελος. Δεν νομίζω να πιστεύουν αυτό που λένε. Ούτε καν το Ακελ πιστεύω θέλει να βγούμε από το Μνημόνιο.

    Το μόνο που χρειάζεται είναι ‘Fine Tuning’ στις πρόνοιες του Μνημόνίου σε σχέση με ορισμένες λεπτομέρειες και σε σχέση με τα χρονοδιαγράματα των αλλαγών. Και η διαπραγμάτευση από τη Κυβέρνηση για το ‘Fine Tuning’.

  8. avatar
    MM on November 24, 2014 - (permalink)

    Only afer governance and administrative ructural reforms are fully implementedould we should think of getting out of the Memorandum. The Troika is a blessing in disguise to correct all the wrongs that exist in this country. Its all so obvious …

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS