Skip to content

Οικονομικές προεκτάσεις λύσης κυπριακού

Posted by (Author) on May 4th, 2015 - 30 Comments
avatar

Η εκλογή ενός πολιτικού όπως ο Μουσταφά Ακκιντζί καταδεικνύει πως ένα μεγάλο ποσοστό των τουρκοκυπρίων δεν είναι ευχαριστημένο με τη σημερινή κατάσταση και επιζητεί μια συμβιβαστική λύση.  Η εκλογή αυτή αντανακλά και δημιουργεί ξεκάθαρα καλύτερες συνθήκες για μια σωστή λύση του κυπριακού προβλήματος.  Το άρθρο αυτό έχει στόχο να αναδείξει κάποιες από τις πιθανές οικονομικές προεκτάσεις της λύσης του κυπριακού πολιτικού προβλήματος.

Από την πλευρά των ελληνοκυπρίων, λύση του κυπριακού τη στιγμή που βρισκόμαστε στην πιο βαθειά κρίση της πρόσφατης μας οικονομικής ιστορίας, θα ήταν το έναυσμα που χρειάζεται η οικονομία για να επιταχύνει την πορεία εξόδου της από την κρίση.  Η μαζική αναδόμηση κτιριακών και άλλων υποδομών και η θετική ψυχολογία που θα δημιουργούσε για ντόπιους και ξένους επενδυτές θα ήταν μερικοί από τους λόγους για τους οποίους η λύση του κυπριακού θα λειτουργούσε ως μια δραστική επεκτατική οικονομική πολιτική με άμεσα θετικά αποτελέσματα. Π.χ., θα μπορούσε να αποτελέσει μια γρήγορη θεραπεία για τα ψηλά ποσοστά ανεργίας.  Οι καλύτερες προοπτικές και η ανάκαμψη θα απάμβλυναν αισθητά και το πρόβλημα των κακών δανείων που αντιμετωπίζει ο τραπεζικός τομέας και κατ’ επέκταση η κυπριακή οικονομία.  Η αύξηση στη ζήτηση δανείων που θα προκύψει από τις επενδυτικές ευκαιρίες, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό μετά από μια τόσο έντονη τραπεζική κρίση, θα ήταν επίσης ενισχυτικά τόσο για τον τραπεζικό τομέα όσο και για την πραγματική οικονομία.  Η λύση του κυπριακού θα αποτελούσε και μοναδική σανίδα σωτηρίας για τον οικοδομικό τομέα που έχει καταρρεύσει ανεπανόρθωτα με τα υφιστάμενα δεδομένα, ενώ θα δημιουργούσε νέες προοπτικές και στον τομέα του τουρισμού.  Τέλος, η εκμετάλλευση της φυσικής εγγύτητας με τη μεγάλη αγορά της Τουρκίας και η δυνητική συνεργασία με την οικονομικά σημαντική αυτή χώρα θα άνοιγε νέες προοπτικές για υφιστάμενους και νέους τομείς, με θετική επίδραση στη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη.  Κάποιες άλλες προεκτάσεις είναι ίσως λιγότερο εμφανείς, και πιο κάτω θα καταπιαστούμε αποκλειστικά με αυτές.

Ένα βασικό πρόβλημα που θα προκύψει μετά από τη λύση του κυπριακού αφορά τα δημοσιονομικά.  Έστω ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν θα είχε άμεσες οικονομικές υποχρεώσεις για δημοσιονομικες τρύπες που προκύπτουν στην μια ή την άλλη πλευρά, η συστηματικότητα των δημοσιονομικών προβλημάτων λόγω της οικονομικής δομής στη μια πλευρά θα δημιουργούσε κοινωνική αναταραχή και οικονομική-πολιτική αστάθεια σε συστηματική βάση και στο ομόσπονδο κυπριακό κράτος.  Συγκεκριμένα, η τουρκοκυπριακή οικονομία βασίζεται για δεκαετίες σε δυσανάλογο βαθμό στην εργοδότηση στον δημόσιο τομέα καθώς και σε άλλη άμεση ή έμμεση επιδότηση από την Τουρκία.  Είναι δηλαδή εδώ και πολλά χρόνια μια μη βιώσιμη οικονομία την οποία συντηρά ένα άλλο κράτος.  Η μη βιωσιμότητα των δημοσιονομικών είναι ένα μεγάλο πρόβλημα από μόνο του, όμως η διαχρονική εξάρτηση από την Τουρκία έχει δημιουργήσει επιπλέον κακές συνήθειες στο τουρκοκυπριακό δημόσιο και ευρύτερα στην τουρκοκυπριακή οικονομία διατηρώντας την σε μια χρόνια νηπιακή κατάσταση όπου η ευημερία δεν βασίζεται τόσο στην παραγωγικότητα όσο στην επιδότηση εντός μιας σχέσης εξάρτησης.

Η τουρκοκυπριακή οικονομία θα πρέπει να λύσει λοιπόν σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα που θα γίνουν ιδιαίτερα ορατά μετά την αυτονόμηση της από την Τουρκία.  Η λύση του κυπριακού θα δημιουργήσει καλύτερες οικονομικές προοπτικές για τους τουρκοκυπρίους, αλλά η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή θα είναι τεράστια.  Αν γίνει απότομα τέτοια προσαρμογή, θα υπάρξει πιθανώς ισχυρή κοινωνική αντίδραση από την πλευρά των τουρκοκυπρίων που θα δημιουργήσει πολιτική αστάθεια από τα πρώτα βήματα ενός ομόσπονδου κυπριακού κράτους. Από την άλλη, αν τα δομικά αυτά προβλήματα δεν επιλυθούν, τότε θα αποτελούν μια επαναλαμβανόμενη συστημική πηγή αστάθειας στην πορεία ενός ομόσπονδου κυπριακού κράτους. Τέλος, ακόμα και αν η Τουρκία επέλεγε να δώσει τη λύση στο άμεσο δημοσιονομικό πρόβλημα με διαγραφή χρέους, και στη συνέχεια να δίνει λύσεις πληρώνοντας μέρος του δημοσιονομικού κόστους και μετά τη λύση του κυπριακού, τότε θα διατηρούσε δυσανάλογη επιρροή πάνω στους τουρκοκύπριους, ενώ οι συνεχείς ελλειμματικοί προϋπολογισμοί θα παραβίαζαν τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Η τελευταία επιβάλλεται να αναλάβει μέρος του δημοσιονομικού κόστους για χρονικό διάστημα, και επιπρόσθετα να κατευθύνει τεχνοκρατικά τη δημοσιονομική προσαρμογή των τουρκοκυπρίων έτσι ώστε οι επιπτώσεις πάνω τους να είναι μικρότερες και λιγότερο απότομες, κάτι που θα συμβάλει και στη βιωσιμότητα και λειτουργικότητα ενός ομόσπονδου κυπριακού κράτους.

Σε κάθε περίπτωση, τα πιο πάνω θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη σε οποιαδήποτε συμφωνημένη λύση έτσι ώστε το ομόσπονδο κυπριακό κράτος να μην αναλάβει δυσανάλογες και πιθανώς ασήκωτες ευθύνες, και για να μην βρεθούμε προ εκπλήξεως με την πρώτη ύφεση που θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον η οποία ως γνωστό αλληλεπιδρά αρνητικά με τις οποιεσδήποτε θεσμικές και δομικές αδυναμίες εμβαθύνοντας και τα οποιαδήποτε δημοσιονομικά προβλήματα.  Πόσο μάλλον λόγω του ότι έχουμε απαγορευτικό επίπεδο δημόσιου χρέους, ενώ και στα κατεχόμενα υπάρχει μια τεράστια δημοσιονομική τρύπα.  Η λύση του κυπριακού θα πρέπει αρχικά να συνάδει με ένα ικανοποιητικό βαθμό οικονομικής αυτονομίας έτσι ώστε να δημιουργεί τα σωστά οικονομικά κίνητρα στην κάθε πλευρά, και να κτίσει θεσμούς που θα ελέγχουν τις τάσεις για προκυκλική οικονομική πολιτική και πολιτικούς επιχειρηματικούς κύκλους.

Εν κατακλείδι, θα πρέπει να βρεθεί και να εφαρμοστεί λύση στο άμεσο αλλά και στο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόβλημα της τουρκοκυπριακής οικονομίας.  Αυτό θα αφορούσε μεγάλες μεταρρυθμίσεις, ουσιαστική οικονομική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για σκοπούς ανάπτυξης αλλά και για άμεσους δημοσιονομικούς σκοπούς, καθώς και διαγραφή χρέους από την Τουρκία.  Παράλληλα, η αναγκαιότητα της δημοσιονομικής προσαρμογής αλλά και οι μεγάλες προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ενηλικίωσης μετά από μια λύση θα πρέπει να γίνουν ευρύτερα κατανοητές εντός τηςτουρκοκυπριακής κοινωνίας.

Η ευκαιρία που παρουσιάζεται στους κυπρίους είναι μεγάλη, αλλά θα χρειαστεί ιδιαίτερη προσοχή για να κτιστεί ένα ομόσπονδο κυπριακό κράτος σε γερά οικονομικά θεμέλια και θεσμούς που να συνάδουν με την οικονομική και πολιτική του σταθερότητα και βιωσιμότητα σε βάθος χρόνου.

Categories → Οικονομία

30 Comments
  1. avatar
    The Invisible Hand on May 4, 2015 - (permalink)

    Πολύ επίκαιρη η ανάλυση του κ. Ζαχαριάδη. Αλλά αφήνει πολλά ερωτηματικά.
    Η επιδότησις από τη Τουρκία στους Τ/Κ δίδεται υπό τη μορφή χρέους ή δωρεά; Στη δεύτερη περίπτωση δεν παραβιάζει Ευρωπαϊκους κανονισμούς.
    Η επιδότησις είναι πραγματική; Από τα ποσά που στέλλει η Τουρκία πρέπει να αφαιρεθούν τα ανάλογα έξοδα της Τ/Κ διοίκησης που αφορούν τη Τουρκία, ως κρατος και ως θεοκρατία, για παράδειγμα:
    1. Έξοδα υγείας, εκπαίδευσης και συντήρησης 200,000 εποίκων.
    2. Έξοδα 30-40,000 στρατού κατοχής και Τ/Κ ενόπλων δυνάμεων.
    3. Έξοδα ναοδόμησης εκατοντάδων τεμένων και θεολογικών σχολών (μαντρασάδων) που δεν ενθουσιάζουν τους μετριοπαθείς (θρησκευτικά) Τ/Κ.
    4. Κέρδη της Τουρκικής (όχι Τ/Κ) μαφίας των καζίνων.
    Θα ήταν χρήσιμη μια ανάλυσις με αριθμούς.

    • avatar

      Total debt to GDP 154% το 2013, Δημοσιονομικό Έλλειμμα 5.8% το 2014. Αυτά αφαιρούν τα Grants αυτή την στιγμή όπως αντιλαμβάνομαι:
      Total Grands and Loans from Turkey 893.047.312 ΤΛ που αποτελούνται από Grands (Infrastructure, private sector support, military) 497.864.353
      και Credits (Loan for public finances) 395.182.958.
      Δεν είναι ξεκάθαρο τι θα γίνεται μετά την λύση αλλά βεβαίως δεν θα ήταν το καλύτερο να διατηρήσει η Τουρκία τέτοια σχέση οικονομικής εξάρτησης με την τουρκοκυπριακή οικονομία.
      Τέλος, η αντίληψή μου είναι πως το δημοσιονικό πρόβλημα (διάφορες δημοσιονομικές υποχρεώσεις) είναι μεγαλύτερο από το περίπου 160% που φαίνεται ώς Debt/GDP ratio αυτή την στιγμή. Πέραν της οικονομικής βοήθειας για το level θα χρειαστεί και πολύ αυστηρή δημοσιονομική προσαρμογή (MOU) για να βελτιωθούν μόνιμα τα flows που προκύπτουν από δομικά προβλήματα της τουρκοκυπριακής οικονομίας. Μακροπρόθεσμα (προοπτικές ανάπτυξης) αξίζει τον κόπο και για αυτούς και για εμάς αλλά η επώδυνη προσαρμογή θα είναι αναγκαία για σταθερή λύση.

  2. avatar
    Zenon on May 4, 2015 - (permalink)

    με την λύση θα μίκρυνε το κόστος σε μισθοδοσία και συντάξεις του δημοσίου? θα ήταν τέτοια λύση που θα επέτρεπε ξένους επενδυτές να είναι σίγουροι για την εδραίωση της ειρηνεις επί του εδάφους μεταξύ χριστιανούς και μουσουλμάνους και ότι θα έπαυε η Τουρκία να έχει βλέψεις επί της Κύπρου?

  3. avatar
    Φεραίος on May 4, 2015 - (permalink)

    Κύριε Ζαχαριάδη

    Αν η ΕΕ όπως λες αναλάβει κάποιο κόστος για τους Τουρκοκύπριους, αυτό το ποσόν δεν θα είναι, ή να υπολογίζεται ως χρέος της Ομποσπονδιακής Κυβέρνησης?? Τό εννοείς ως “δωρεά“ της ΕΕ??

  4. avatar
    Savvakis C Savvides on May 4, 2015 - (permalink)

    You raise some interesting issues regarding the economic impacts of a political solution. There should be teams working on the economic viability of a new state. The last thing we need right now is for the Greek Cypriots to have to replace Turkey as the Godfather of the Turkish Cypriots in a hugely bloated and inefficient administration in the north. Moreover, Turkey will have to resign itself from any claims that may be “owed” by the Turkish Cypriot component state. The economic benefits should also be calculated and taken into account in any solution.

    I agree with you and I have also stated many times that are great potential is the development of tourism. We keep congratulating ourselves about our “success” in tourism but if one puts that into context consider Majorca which is probably one fifth of the size of Cyprus but attracts five times more tourists per year! Our potential is indeed great but very much unexploited. In the event of a solution, the best coastlines will be in pole position to create/develop the most competitive projects. This is why in order to have a fair and lasting solution our politicians should appreciate this fact and negotiate a fair and equitable division of the island’s coastline. Without being handed Karpasia back for example, I can’t see how we can even get close to that balanced, fair and economically sustainable solution.

    Bottom line is that, like everything else, I very much doubt whether the Government is even bothered to do the calculations on these and other related issues. There should have been teams right now (perhaps on both sides) working on a viable and fair economic plan which should shed light towards the right type of a lasting political solution to seek in the negotiations.

  5. avatar
    Economist on May 5, 2015 - (permalink)

    Μόνο ο συνδυασμός των πιο κάτω:

    - εφαρμογή συστήματος Ομοσπονδίας σε μια χώρα μικρή όπως την Κύπρο, με τη δημιουργία πολυδάπανων υποδομών
    - σε περίπτωση λύσης η Τουρκία θα πάψει να χρηματοδοτεί το Τ/Κ κρατίδιο, το οποίο χωρίς εξωτερική βοήθεια θα βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση (έστω και αν διαγραφούν τα “χρέη” της προς την Τουρκία),

    η λύση που προδιαγράφεται, θα είναι η ταφόπλακα της (Ομόσπονδης) κυπριακής οικονομίας.

    Πρέπει ΆΜΕΣΑ το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων που βρίσκεται δίπλα από τον Πρόεδρο, καθώς και η Ομάδα Εργασίας για την Οικονομία να αρχίσουν εντατικές συσκέψεις με κατάθεση εισηγήσεων για τα πολλά προβλήματα που θα μας βρουν.

    ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΜΕΣΑ.

    ΥΣ: Με βάση προηγούμενη εμπειρία, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΟΜΑΛΑ ΟΜΟΣΜΟΝΔΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ

    Πρώην Μανδαρίνος

  6. avatar
    Andreas Sergides on May 5, 2015 - (permalink)

    The points raised by Marios Zahariades are valid and a solution to the Cyprus problem will inevitably create conditions for economic growth for both communities.Turkey will indeed have to forgive the debts of the Turkish Cypriot community and together with the European Union will need to provide support technical and otherwise in reforming the way the Turkish Cypriot community has been operating for such a long time.
    Mr. Savvides correctly pointed out that working groups from both communities should be ready to start work on the problems of reforms.We should be prepared to accept that Turkey, a notable economic power , could play a serious role in bringing about economic growth for the whole of the island.In my opinion we should discart our reservations about about our natural gas flowing to Europe through Turkey and Greece.Let us not allow ultranationalistic attitudes impede the road to our common prosperity in our island.

    • avatar
      Anonymous on May 13, 2015 - (permalink)

      Dear Zenon your comments remind me of a famous saying,unsurprisinglyGreek in origin, “if the facts do not agree with the theory so much the worse for the facts”. The truth my good friend is that everything in life depends on politics and from what political spectrum you view and analyse actions .The two major examples of such misguided actions, dominated by ultranationalism, which had catastrophic consequences for our country, are the unilateral revision of our constitution in 1963, and the unilateral action to unite Cyprus with Greece in 1974.On both occasions we allowed our nationalistic appraisal of events to cloud our judgement.

  7. avatar
    Zenon on May 6, 2015 - (permalink)

    Andreas Sergides:”Let us not allow ultranationalistic attitudes impede the road to our common prosperity in our island.”
    Analysing possible problems and scenarios , and taking steps to mitigate them has nothing whatsoever to do with ultranationalism.
    ultranationalism and racism is unfortunately often brought up ad hominem.

  8. avatar
    Επιλήσμων on May 7, 2015 - (permalink)

    Το πλεονέκτημα που βλέπω να προκύπτει από
    α)το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου που έκλεψε τις οικονομίες μιάς μεγάλης μερίδας συμπολιτών μας (και βύθισε στα χρέη άλλους τόσους που συναψαν δάνεια γιά αγορά μετοχών),
    β)το σκάνδαλο των αξιογράφων,
    γ)την φούσκα των ακινήτων,
    δ)το bail in των τραπεζών
    ε)τα διαχρονικά σκάνδαλα με τις διαπλοκές και μίζες,

    είναι ο μεγάλος βαθμός ανοσίας που όλα αυτά μας προσφέρουν σε τυχόν κάποιες οικονομικές επιβαρύνσεις που πιθανόν να προκύψουν σε περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού και εγκαθίδρυσης Ομοσπονδίας.
    Όσο γιά τα δημοσιονομικά, ας μην ξεχνάμε ότι και εμείς δεν τα πήγαμε και τόσο καλά (ρωτήστε την Τρόικα).

    Μεγαλύτερο αγαθό από την οικονομικήν ευμάρεια (και ιδίως την επίπλαστη και επομένως πρόσκαιρη) είναι το αίσθημα της ασφάλειας και της ανθρώπινης ζωής.
    Η διατήρηση του status quo ειναι από όλες τις απόψεις επιζήμιος. Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, η αναγνώριση της ΚΔ ως της νόμιμης κυβέρνησης κλπ,κλπ, τι μας έχει ωφελήσει? Και ποιός μας εγγυάται, έστω, το σημερινό status quo?(που παρεμπιπτόντως φαίνεται ότι βολεύει κάποιους?) οι 3 Εγγυήτριες Δυνάμεις?
    Έχουμε αντιληφθεί την ζημιά που προκάλεσε ο Μακροχρόνιος?

    Οι προβληματισμοί του κ.Ζαχαριάδη είναι και βάσιμοι και αιτιολογημένοι. Μπορούν όμως να αντιμετωπισθούν τεχνοκρατικά.
    Το πραγματικό αίνιγμα και γόρδιος δεσμός είναι το Κυπριακό.
    Ένας Ελευθέριος Βενιζέλος θα το έλυνε. Ένας Μέγας Αλέξανδρος θα τον έκοβε.
    Σήμερα όμως Πέμπτη, 7 Μαϊου 2015, οι πολιτικοί μας έχουν πιό μεγάλα προβλήματα. Θα ανοίγουν τα supermarkets την Κυριακή σε όλη την Κύπρο (αυτήν που ελέγχουμε) ή μόνο στον Πρωταρά και Λατσί?

  9. avatar
    ioannis on May 8, 2015 - (permalink)

    kales oi analiseis kai oi theories alla apo oti ksero gia tin oikonomia kai tis agores pou asxoloume…….blepoume tin proistoria gia na doume to mellon. poso ediarkese i eirini otan itan limeno to kipriako?to 63-64? to 73-74? i twra pou exei 40 xronia eirinis?kai twra an ginei lisi den tha diarkesei poli.

    • avatar
      Επιλήσμων on May 8, 2015 - (permalink)

      Αγαπητέ Ιωάννη, φαίνεται ότι η ενασχόληση σου με την οικονομία και τις αγορές, δεν σου επιτρέπει να ασχοληθείς και με την ιστορία της Κύπρου (περίοδος 1960-1974). Δλδ, κατά την άποψη σου το Κυπριακό ήταν λυμένο το 63-64 ή το 73-74?
      Όσο γιά αυτό που λες ότι (εσείς οι οικονομολόγοι -υποθέτω ότι εννοείς -) βλέπετε την προϊστορία (sic) γιά να δείτε (sic) το μέλλον, επίτρεψε μου να αμφιβάλλω γιά την ακρίβεια της διορατικότητας σας.

      • avatar
        summerwine on May 11, 2015 - (permalink)

        Υπάρχει ένας «παγκόσμιος κανόνας» για λύσεις σε διενέξεις αυτού του τύπου o οποίος έχει αποδεικτεί εμπειρικά σε πάμπολλες περιπτώσεις: Αν η λύση είναι δίκαιη ή τουλάχιστον γίνει αντιληπτή ως δίκαιη, τότε η ειρήνη θα διαρκέσει. Αν η λύση είναι άδικη τότε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τελικά θα καταρρεύσει. Όπως και να καταλήξουν τα πράγματα ένα είναι σίγουρο: Δεν θ αλλάξουμε τους κανόνες εμείς!

  10. avatar
    Charalambos on May 10, 2015 - (permalink)

    Αγαπητέ Κύριε Σαββιδη όρος Componet state του σχεδίου των ΗΕ του 2004 έχει πεθάνει. Τώρα μιλούμε για Constituent state. Ο καθένας μπορεί νομίζω να αντιληυθεί την διαφορά. Όσο για την προηγούμενη εμπειρία και την προϊστορία την οποία αναφέρουν οι προηγούμενη είναι καλό να βλέπουμε τις δικές μας ευθύνες, Όπως η άρνηση της ηγεσίας μας να εφαρμόσει τις πρόνοιες της συμφωνίας του 1960 για τους Δήμους. Όσοι δεν γνωρίζουν ιστορία είναι καλά να σιωπούν. Συγχαρητήρια για το άρθρο του κυρίου Ζαχαριάδη.

    • avatar
      Savvakis C Savvides on May 11, 2015 - (permalink)

      Thank you Charalambos for the correction. I stand corrected. I should have said “constituent states”. My point however, which is a real one, is that I doubt if our politicians negotiating a solution are even concerned to do the math on the economic consequences (positive or negative) of the alternative scenarios before them or even to arrive at what is strategically correct to pursue so as to have a lasting and fair political solution.

    • avatar
      Επιλήσμων on May 12, 2015 - (permalink)

      Αγαπητέ κύριε Χαράλαμπε, Νομίζω πρέπει να είστε από τους λίγους Ελληνοκύπριους που έχουν συναίσθησηση των λαθών μας, ή την τόλμη να αναγνωρίζουν λάθη της δικής μας πλευράς.
      Από σύμπτωση, μόλις χθες συζητούσα με φίλους, την επιμονή του Μακάριου να αρνείτε, παρά τις εκκλήσεις/παρακλήσεις του Κουτσιούκ, να προχωρήσει με την υλοποίηση του 20ου άρθρου των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, σχετικά με τις προνοιες γιά τους 5 Δήμους των πόλεων (Separate municipalities shall be created in the five largest towns of Cyprus by the Turkish inhabitants of these towns. …The President and the Vice-President shall examine within four years the question whether or not this separation of municipalities shall continue. …).
      Απαντήσαμε με τα 13 Σημεία.
      Τα λάθη συνεχίζονται.

  11. avatar
    Phylarchus on May 12, 2015 - (permalink)

    Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις και οι σκοτωμοί μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων τα τελευταία 100 τόσα χρόνια (προηγουμένως δεν υπήρχαν!) οφείλονται αποκλειστικά στα συμφέροντα ή και στις φιλοδοξίες άλλων: της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Βρετανίας, ακόμη και της Σοβιετικής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Αν έχει κανείς αμφιβολίες γι’ αυτό το γεγονός μπορούμε να το συζητήσουμε.
    Πάντως μετά τις εξελίξεις περίπου των τελευταίων δυο μέχρι τεσσάρων δεκαετιών (ιδέ 1974 τουρκική εισβολή, 1981 Ελλάδα στην Ε. Ε., 1990 κατάρρευση του κομμουνισμού, 2004 Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΕ και μετά στην Ευρωζώνη) οι συνθήκες από πλευράς φιλοδοξιών, επιβουλής και συμφερόντων έναντι της Κύπρου άλλαξαν πολύ. Η Ελλάδα ελπίζει τώρα μόνο να βγει αβρόχοις ποσίν από την περιπέτεια των “εγγυήσεων”, η Μ. Βρετανία είναι ικανοποιημένη με ό,τι έχει σιγουρέψει έχοντας εγκαταλείψει όλες σχεδόν τις πολυέξοδες πια αποικίες και βάσεις της, η Ρωσία θα ήθελε αλλά δεν έχει πια σημαντικό ρόλο, η Ευρώπη και η Δύση πέραν της Αγγλίας γενικώς χαίρουν που διατηρούν ένα “εξοχικό” σε μια ενδιαφέρουσα πάντα περιοχή – μόνο η Τουρκία των Ερτογάν και Νταβούτογλου βλέπει πάντα την Κύπρο ως ένα δικό της οικόπεδο που διασφαλίζει προσβάσεις, στρατηγικό “πλεονέκτημα βάθους”, πιθανούς υδρογονάνθρακες κλπ.
    Έτσι από πλευράς Κυπρίων φαίνεται ότι ανοίγειει τώρα μια ευκαιρία να προχωρήσουν σε μια βιώσιμη διευθέτηση.
    Η λέξη “λύση” παραπλανεί. Εδώ δεν έχουμε ένα πρόβλημα που περιμένει έναν πάνσοφο μαθηματικό να το λύσει και να πάρει βραβείο. Το κυπριακό είναι μια αδιευθέτητη πολιτική εκκρεμότητα, που, αν διατηρηθεί για πολύ, με βεβαιότητα μια μέρα στο μέλλον θα απαληφθεί ως τέτοια και κανείς δεν ξέρει πού θα καταλήξει. Οι πολιτικοί που επενδύουν στη διαιώνιση αυλής της ανωμαλίας είναι ανεύθυνοι και επικίνδυνοι. Τα επί μέρους θέματα, όπως το οικονομικό, που αναλύει ο κ. Ζαχαριάδης, είναι ορθό να αναδειχθούν για να προταθούν λύσεις, πάντα όμως έχοντας κατά νουν την ανάγκη μιας τελικής διευθέτησης.

  12. avatar
    Andreas Koumenides on May 12, 2015 - (permalink)

    A very good analysis by Marios Zachariadis. Indeed the financial aspects of the solution in relation to the Turkish Cypriot “constituent state” will ultimately have a determining impact on the country’s fiscal deficit. That is why it is imperative that there will be a constitutionally mandated balanced budget requirement for both the “constituent” states’ and the federal budgets.

    However, I am writing this comment to pose another risk of financial/economic nature that we will be subjected to should we rush to an agreement and a solution to the Cyprus problem:

    Indeed the new prospects that will come about as a result of a settlement will attract additional foreign investments and will also have a positive psychological effect on the population of Cyprus, thus resulting to increased borrowing and spending.

    It is, however, a grave mistake and one that will have dire consequences on both the economy and life in Cyprus to assume that a solution of the kind currently discussed (Bicommunal, Bizonal Federation, or BBF) will necessarily result to new construction projects that are to be undertaken by local firms and executed by the local (currently unemployed) workforce. Under a BBF solution it would be reasonable to expect that all major projects (such as the revamping of the Famagusta infrustrure ) will be awarded based on international bidding competitions. Such competitions will, almost certainly, be won by Turskish construction firms that are able to compete in countries where the cost of labor is much lower than ours using workers that will be brought to Cyprus from Turkey.

    Similarly, large trading companies in all sorts of goods and services as well as Turkish banks will also be expected to enter the Cyprus market by being encouraged to do so and (depending on the nature of their activities) licensed to do so by the Turkish “constituent” state.

    One, of course, may argue that there is nothing wrong with getting in place the new infrastructure at a much lower cost or buying goods and services including banking, at more competitive prices and fees. This is a matter of interpretation of what will be the long term consequences on the economy of the Federated Cyprus and, as economics and politics go hand-in-hand, what will be the effects on the political aspects of life on the island.

    What is definitely certain is that in going forward with a potential BBF solution we need to fully understand both its economic and political, and social implications, namely that our unemployment will not go down but possibly increase, that our business community will face stiff competition, and that our baking sector might become dominated by Turkish banks.

  13. avatar
    E.Z on May 15, 2015 - (permalink)

    You can not base the unification of country on a cost/benefit analysis. This the ultimate in pettiness. If West Germany were to engage in in cost/benefit analysis it would have never unified. Today, a unified Germany is the most successful economy in Europe and one of the most successful economies in the world.

    • avatar
      Νεφέλη on May 18, 2015 - (permalink)

      But you omit something,of cardinal importance.In the paradigm of Germany,the unification was much more uncomplicated, for obvious reasons.Unfortunately,our case is much more different.Anyway,I agree that after five decades of conflict,is worth to give peace a chance.

  14. avatar
    Andreas Koumenides on May 18, 2015 - (permalink)

    You misunderstood the purpose of my comment. I am not referring to the economic aspects of the solution but to the political implications that Turkish economic interests will have on the island.

    It is often suggested that, in due course and because of our entrepreneurial skills, we will be able to overcome the possible adverse effects of a “not-so-perfect” solution. The purpose of my comment was to point out the very real difficulties in the economic sphere that we will phase, but most importantly, the irreversible political implications that a solution not based on universally accepted principles will bring.

    Having in mind the strategic importance that Turkey places on Cyprus and its indirect control that might me enabled through a mis-calculation on our part makes the comparison with the German unification irrelevant.

    • avatar
      E.Z on May 19, 2015 - (permalink)

      My point here was that the unification of a country can not be based on an economic analysis and I provided the example of two states with completely different economic levels of development who were able to successfully integrate.

      Now, with respect to “entrepreneurial skills, I believe you are confusing that with scums.

      Further, a solution will be based on and must be based on “universally accepted principles”. A Federal Cyprus will be a member of the EU and the UN and therefore all the laws, regulations and provisions would apply.

      • avatar
        Andreas Koumenides on May 20, 2015 - (permalink)

        Again, as I said in my previous comment, the issue of the German unification is irrelevant to my original point. In any case, the success of the German unification is not without very real and persistent economic differences between the eastern and western parts of Germany as the Financial Times indicated in an article marking the 25th anniversary of the unification last September, in which, among other issues, they point out that in 2013 the GDP of the eastern part of Germany stood only at 66% of that of the western part of Germany. I am sure I do not have to remind you of the difference in economic strength between Cyprus and Germany.

        As for your reference to “scams”, I agree that the “entrepreneurial skills” argument is totally baseless – hence my point in the original comment. The question both you and I should be concerned with is who are the persons using this, and similar, arguments in an attempt to confuse whoever listens to them.

        The benefits of the EU and UN memberships of the Republic of Cyprus is exactly what Turkey intends to undermine by insisting that the various provisions in the agreement to setup the so called Bicommunal Bizonal Federation become part of the “Acquis Communautaire” thus completely depriving all Cypriots (both Greek and Turkish) of the very protection of the “laws, regulations and provisions” that membership to these organisations currently provide to the Republic of Cyprus.

  15. avatar
    Παναγιώτης Σαββίδης on May 21, 2015 - (permalink)

    Το θέμα στο οποίο αναφέρεται ο καθηγητής είναι non issue για τους εξής λόγους:
    1. Το ελλείμα των Τ/Κ το 2013 ήταν €268εκ. (αφού αφαιρεθεί η ενίσχυση από την Τουρκία ως βοήθεια και ως δανεισμός και αφού αφαιρεθούν και οι δαπάνες των Τ/Κ στην άμυνα)
    2. Η έμμεση φορολογία στα κατεχόμενα το 2013 ήταν €319,266,771. Στην Κυπριακή Δημοκρατία το 2013 ήταν €2,297,639,000. Έχει σχεδόν συμφωνηθεί στις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό ότι τους έμμεσους φόρους τους μαζεύει το ομόσπονδο κράτος και τους διανέμει στις πολιτείες. Όπως πάμε, υπολογίζω σε μια μοιρασιά 70:30. Τότε, η Τ/Κ πολιτεία θα παίρνει €785,071,731 τον χρόνο ή €654,226,442 αν η μοιρασιά είναι 75:25. Όπως πάνε θα έχουν και πλεόνασμα.

    Μάλλον το μνημόνιο καθηγητά είναι η Ε/Κ πολιτεία που θα το χρειαστεί παρά η Τ/Κ.

    Για να μην αναφερθώ στο μνημόνιο που θα έρθει στους καθηγητές των δημοσίων πανεπιστημίων που αμοίβονται διπλάσια από τους καθηγητές των Τ/Κ πανεπιστημίων.

  16. avatar
    Phylarchus on May 22, 2015 - (permalink)

    Αν δεν είναι κατανοητό ότι η εκρεμότητα στην Κύπρο σε καμιά περίπτωση δε μπορεί να θεωρηθεί μόνιμη κατάσταση, τότε οποιαδήποτε συζήτηση περιττεύει.
    Το 1960 η Τουρκία είχε πληθυσμό 27,5 εκατομμύρια και η Ελλάδα 8,3. Σήμερα: Τουρκία 77 έναντι Ελλάδας 11 με τάση καθαρά προς περαιτέρω μεγέθυνση του χάσματος. Παρόμοια στοιχεία ισχύουν και για διάφορες άλλες σημαντικές για την ισχύ ενός κράτους παραμέτρους, όπως το ΑΕΠ και διάφοροι άλλοι οικονομικοί δείκτες, οι στρατιωτικές αναλογίες, οι συμμαχίες και στρατηγικές επιλογές, οι φυσικοί πόροι κλπ.
    Με αδιευθέτητο το κυπριακό θέμα και τρωτή και αβοήθητη από διάφορες απόψεις την ελληνοκυπριακή πλευρά, το να γυρίζουμε την πλάτη σε μια μόνιμη διευθέτηση που μάλιστα θα είναι υπό την προστασία της Ευρώπης, πιθανό και της Αμερικής, είναι κυριολεκτικά αυτοκαταστροφικό. Τα οικονομικά αρνητικά δεδομένα φυσικά και είναι σημαντικά, πρέπει να αναλύονται και να προβάλλονται, όχι όμως με σκοπό την αποτροπή διευθέτησης αλλά μόνο για να συμπεριληφθούν στην τελική μορφή συμφωνίας, προνοώντας τρόπους υπερπίδησης τους.

    • avatar
      Zenon on May 29, 2015 - (permalink)

      θα υπάρχουν τέτοιες πρόνοιες σε οποία επικείμενη συμφωνία ότι δεν θα μπορεί η τουρκία των 70 εκατομύριων να χειραγωγεί μελοντικό πρόεδρο της τρουκοκυπριακής κοινότητας? θα συνεχίσουν οι ισλαμιστές να προκαλούν με τα μεγάφωνα στα τεμένοι οι ιμάμηδες όπως κάνουν τώρα στη πράσινη γραμμή ?

      • avatar
        Επιλήσμων on May 30, 2015 - (permalink)

        Αγαπητέ Ζήνων,
        Θα μπορούσες να μας προτείνεις μιά – δυό τέτοιες πρόνοιες, γιά να τις προωθήσουμε στους πολιτικούς μας?
        Όσο γιά τους ιμάμηδες που σας προκαλούν με τα μεγάφωνα από τα τεμένη, δεν είναι θέμα που θα πρέπει να απασχολεί τους πολιτικούς αλλά μάλλον τα δικαστήρια.(Νόμοι περί Κοινής Ησυχίας, Nuisance Laws, κλπ).
        Το ίδιο υποθέτω ισχύει και γιά τις καμπάνες των εκκλησιών μας και/ή τα μεγάφωνα που μερικές εκκλησίες τοποθετούν στον εξωτερικό χώρον.
        Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει να κυριαρχίσει η λογική και η ανεκτικότητα και όχι ο ανταγωνισμός.

        • avatar
          Zenon on June 2, 2015 - (permalink)

          Κάθε μέρα τα χαράματα με ΜΕΓΆΦΩΝΑ ? άλλο η πρόκληση και άλλο η ανεχτικότητα. “Θα μπορούσες να μας προτείνεις μιά – δυό τέτοιες πρόνοιες, γιά να τις προωθήσουμε στους πολιτικούς μας?” 1) Να απαγορευτούν τα θρησκευτικά σχόλια (Imam Hatip) όπως επίσεις Χριστιανικά Θρησκευτικά σχόλια

          • avatar
            Επιλήσμων on June 5, 2015 - (permalink)

            Συνεχίζω, με τις ανησυχίες και προβληματισμούς μερικών μετά την λύση του Κυπριακού και την εγκαθίδρυση ομοσπονδίας.

            Άνοιξα σήμερα το πρωί το ραδιόφωνο μου, Τρίτο Πρόγραμμα ΡΙΚ, και άκουσα την χαρακτηριστική φωνή της κας Ζέτας Αιμιλιανίδου να λέει ” και δύο και τρία και τέσσερα …” και ο νους μου πήγε αμέσως στο τραγούδι της αξέχαστης Μελίνας, Τα παιδιά του Πειραιά, και λόγω του ότι χθες διάβασα από το STOCKWATCH ότι η ανεργία μειώθηκε, σκέφτηκα ότι η Υπουργός τραγουδούσε από χαρά.
            Μα όχι. Η κα Υπουργός αναφερόταν στα πολλαπλά επιδόματα που καταχρηστικώς έπαιρναν αρκετοί “επιτήδειοι” πριν την εισαγωγή των κριτηρίων του ΕΕΕ.
            Επομένως, όσο αφορά επιδόματα που θα παίρνουν οι Τ/Κ, ας μην ανησυχούμε, εάν παραμείνει Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων η κα Ζέτα Αιμιλιανίδου και μετά την εγκαθίδρυση του ομόσπονδου κράτους.

            ΥΓ @ Ζήνων.
            Οι εισηγήσεις που σου ζήτησα αφορούσε τις πρόνοιες που ζητάς γιά την περίπτωση χειραγώγησης του Τ/Κ ηγέτη στο ομόσπονδο κράτος από την Τουρκία, γιά το οποίο και ανησυχείς!

  17. avatar
    Kaitanou on May 30, 2015 - (permalink)

    Just a small point which seems to come up from time to time. The Cyprus constitution was not revised in 1963. To do so would have required the agreement of the House of Representatives which at the time included TCs and the TC Vice President. Instead 13 proposals were made by the GCs to the TCs and Turkish Government. The proposals were rejected by the Turkish Government and then by the TC Vice President.

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS