Skip to content

Η Ανάγκη Δημιουργίας μιας «Κακής» Τράπεζας

Posted by (Guest Contributor) on November 4th, 2015 - 27 Comments
avatar

Κατά την διάρκεια των τελευταίων μερικών ετών ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου έχει περάσει μέσα από μια ριζική αναμόρφωση μετά τα γεγονότα του Μαρτίου του 2013, τα οποία του επέφεραν καταστροφικά πλήγματα. Σε μεγάλο βαθμό, ο τομέας έχει ανακτήσει την εμπιστοσύνη τόσο από τους εγχώριους πελάτες του, όσο και από τη διεθνή κοινότητα. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά προβλήματα, ενώ το επίπεδο των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ) στην πραγματικότητα επιδεινώνεται από το 2013, με το πρόβλημα να αποτελεί απειλή για την σταθερότητα του τραπεζικού τομέα στο σύνολό του. Για το λόγο αυτό είναι επιτακτική ανάγκη, όπως τα ενδιαφερόμενα μέρη καταλήξουν σε μια μόνιμη λύση προτού το πρόβλημα κλιμακωθεί περαιτέρω.

Τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δόθηκαν από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου (ΚΤΚ) τον Ιούλιο του 2015 δείχνουν ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια βρίσκονται στα €27.4 δισεκατομμύρια ή ότι αποτελούν το 47.4% του εγχώριου δανειακού χαρτοφυλακίου, που είναι €57.8 δισεκατομμύρια. Βέβαια οι τράπεζες έχουν προχωρήσει σε ρυθμίσεις για τα εν λόγω προβληματικά δάνεια, αλλά μόνο για €8.9 δισεκατομμύρια, με μόνο το 24.4% του συνόλου να έχει μέχρι σήμερα αναδιαρθρωθεί. Όσο αφορά στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, το μέγεθος του χαρτοφυλακίου των μη εξυπηρετούμενων δανείων που δεν έχει αντιμετωπιστεί είναι μεγαλύτερο από το 55% του συνολικού δανειακού χαρτοφυλακίου, και αυτό αποτελεί γεγονός που τονίζει και πάλι την ανάγκη να δοθεί μια λύση.

 

Ένας σημαντικός παράγοντας πίσω από το μέγεθος του χαρτοφυλακίου των μη εξυπηρετούμενων δανείων υπήρξε η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση που βιώνει η Κύπρος, με πολλούς πολίτες απλά να μην είναι σε θέση να αποπληρώσουν τα δάνειά τους επειδή ο μισθός τους έχει συρρικνωθεί σημαντικά κατά τη διάρκεια της κρίσης ή δεν είναι πλέον στην απασχόληση.

 

Πέραν τούτου, οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, δηλαδή οι οφειλέτες που εκμεταλλεύονται το σύστημα και τις περίπλοκες διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για να τους αναγκάσουν να πληρώσουν, αρνούνται να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους, και ως εκ τούτου το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο οξύ. Η πρόσφατη ψήφιση από την Βουλή των Αντιπροσώπων του νόμου για τις Εκποιήσεις και των νομοσχεδίων που αφορούν στο Πλαίσιο Αφερεγγυότητας, θα μπορούσε να βοηθήσει, ώστε οι δανειολήπτες αυτής της κατηγορίας να κινηθούν προς την κατεύθυνση διευθέτησης των υποχρεώσεών τους.

 

Χάριν στο νέο πλαίσιο, αν όλες οι προσπάθειες για την αναδιάρθρωση ενός δανείου αποτύχουν, η τράπεζα έχει το δικαίωμα να κατάσχει τα περιουσιακά στοιχεία του κατόχου του δανείου που είναι υποθηκευμένα για την εξασφάλιση του δανείου και να προβεί σε δημοπράτηση τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Μένει να φανεί κατά πόσο ο νόμος για τις εκποιήσεις και το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα θα βοηθήσουν στο να μειωθεί σημαντικά το μέγεθος του προβλήματος, καθώς ο χρηματοπιστωτικός τομέας βλέπει αυτά τα πλαίσια ως ένα ακόμη εργαλείο στο οπλοστάσιό του για την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και όχι ως την μαγική και συνολική αντιμετώπισή του.

Δημιουργία μιας «Κακής» Τράπεζας

 

Μια άλλη λύση που έχει προταθεί, αλλά δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί, είναι η δημιουργία μιας «κακής» τράπεζας, ή, όπως είναι λιγότερο κοινά γνωστή, η δημιουργία της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Ακινήτων (ΚΕΔΑ), (Cyprus Asset Management Company-CAMC), η οποία και θα αναλάβει τις πωλήσεις των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Ο στόχος είναι να μεγιστοποιήσει την αξία ανάκτησης των περιουσιακών στοιχείων (δανείων) μέσα σε ένα μεσοπρόθεσμο έως μακροπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα. Αν αυτό γίνει σωστά και με καλό προγραμματισμό, στη συνέχεια τα τραπεζικά ιδρύματα θα μπορούν να μείνουν με τα «καλά» δάνεια στον ισολογισμό τους, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα προσέλκυσης νέων επενδυτών και καταθετών.

Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί, ότι η πρόταση αυτή αποτελούσε μέρος του πρώτου προσχεδίου του Μνημονίου Συναντίληψης, αλλά δεν περιλήφθηκε στο έγγραφο που υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2013. Η πρόταση ήταν να δημιουργηθεί ένας οργανισμός / φορέας που θα αποκτήσει τα δάνεια και τις υπόλοιπες απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης σε εξωτερικούς κινδύνους – ιδιαίτερα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία – από τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία στη συνέχεια θα λάμβαναν κρατική βοήθεια. Η τιμή μεταβίβασης θα ήταν η μακροπρόθεσμη οικονομική αξία των περιουσιακών στοιχείων, που θα αποφασιζόταν μετά από μια ενδελεχή διαδικασία αναθεώρησης της ποιότητας των στοιχείων ενεργητικού.

Για σκοπούς χρηματοδότησης, η Εταιρεία Διαχείρισης Ακινήτων θα έπρεπε να είναι σε θέση να εκδίδει ομόλογα εγγυημένα από το κράτος. Σε αντάλλαγμα για τα περιουσιακά στοιχεία, οι τράπεζες θα λάμβαναν ένα ποσοστό συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο της Κυπριακής Εταιρείας Διαχείρισης Ακινήτων, με τη μορφή ομολόγων που εκδίδονται από την Κυπριακή Εταιρεία Διαχείριση Ακινήτων, καθώς και μετρητών ή / και άλλων μετοχών / τίτλων υψηλής ποιότητας. Ο λόγος που αυτή η πρόταση δεν μπήκε στο μνημόνιο του Απριλίου του 2013, είναι τα γεγονότα του Μαρτίου του 2013, και οι αποφάσεις που λήφθηκαν κατά τη διάρκεια εκείνων των συγκεκριμένων ειδικών συνεδριάσεων του Eurogroup.

 

Είναι, εξάλλου, σημαντικό να επισημάνουμε, ότι η δημιουργία μιας κακής τράπεζας ήταν μια λύση που αξιοποιήθηκε σε άλλες χώρες που βίωσαν τραπεζικά προβλήματα, όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία. Στην Ιρλανδία, δημιουργήθηκε στα τέλη του 2009 η Εθνική Υπηρεσία Διαχείρισης των Περιουσιακών Στοιχείων (National Asset Management Agency-NAMA), ή «κακή» τράπεζα , μετά από μια οικονομική κρίση και μετά την έκρηξη της φούσκας των ακινήτων ύστερα από πολλών χρόνων ανεξέλεγκτης χορήγησης δανείων προς την αγορά ακινήτων. Η Υπηρεσία αυτή ιδρύθηκε για να αναλάβει τα επισφαλή δάνεια από τα κύρια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας, με τις τράπεζες να λαμβάνουν ως αντάλλαγμα ομόλογα με κρατική εγγύηση.

Το 2010 η Ιρλανδία αναγκάστηκε να ζητήσει πακέτο διάσωσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και κατάφερε να εξέλθει από το συνοδευτικό Μνημόνιο Συναντίληψης το 2013. Η χώρα έχει τώρα το υψηλότερο ποσοστό ανάπτυξης στην Ευρώπη, που υπολογίζεται σε 6.2% για το 2015. Στην Ισπανία, η δημιουργία της «κακής» τράπεζας βοήθησε στην αντιμετώπιση της κρίσης, με την εταιρεία SAREB που δημιουργήθηκε το 2012 για να αναλάβει έναν αριθμό προβληματικών δανείων από τέσσερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, με ανταλλαγή κρατικά ομόλογα.

Η δημιουργία μιας «κακής» τράπεζας ήταν ένας όρος που τέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αντάλλαγμα για ένα οικονομικό πακέτο ύψους €100 δισεκατομμυρίων  για τον ισπανικό τραπεζικό τομέα, ενώ στην SAREB παραχωρήθηκε περίοδος δεκαπέντε ετών για την πώληση των περιουσιακών της στοιχείων. Παρά το γεγονός ότι η Ισπανία εξακολουθεί να πλήττεται από υψηλό ποσοστό ανεργίας άνω του 20%, η οικονομία της χώρας βελτιώνεται και αναμένεται να έχει ρυθμό ανάπτυξης στο υγιές ποσοστό του 2.4% το 2015, με την αγορά ακινήτων να ανακάμπτει ανάλογα.

 Γιατί δεν Έγινε στην Κύπρο;

Στην αρχική συζήτηση σχετικά με τη δημιουργία μιας κακής τράπεζας για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων φάνηκε ότι υπήρχε έδαφος για περαιτέρω συζητήσεις, αλλά γρήγορα εξασθένισε, και ένας σημαντικός λόγος για αυτή την εξέλιξη ήταν η έλλειψη χρηματοδότησης για μια τέτοια νομική οντότητα. Στην Κύπρο είχαν ήδη παραχωρηθεί έως και €10 δισεκατομμύρια για την περίοδο 2013-2016 στο πλαίσιο του Μνημονίου Συναντίληψης που είχε συνομολογηθεί για την κάλυψη δημοσιονομικών υποχρεώσεων, καθώς και για την ανακεφαλαιοποίηση των Συνεργατικών Πιστωτικών Τραπεζικών Ιδρυμάτων. Απλά δεν υπήρχε περιθώριο για περαιτέρω χρηματοδότηση, καθώς το δημόσιο χρέος θα είχε φθάσει σε μη βιώσιμα επίπεδα.

 

Ένας άλλος τρόπος θα μπορούσε να ήταν η μεταφορά οφειλών / υποχρεώσεων και όχι μόνο περιουσιακών στοιχείων (δανείων) προς την «κακή» τράπεζα. Ωστόσο, δεδομένου πως ένα μεγάλο ποσοστό των οφειλών της Τράπεζας Κύπρου προήλθε από τον Μηχανισμό της Επείγουσας Παροχής Ρευστότητας (ELA) που παραχωρήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, φαίνεται σαν να υπήρχαν πάρα πολλές επιπλοκές για μια τέτοια μεταφορά, αφού ο Μηχανισμός της Επείγουσας Παροχής Ρευστότητας προορίζεται για βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση, παρά για τις μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις.

 

Γενικά, και παρά το ότι οι προκλήσεις για τη δημιουργία μιας τέτοιας οντότητας είναι πολλές, μπορεί να λεχθεί ότι οι εμπειρίες της Ιρλανδίας και της Ισπανίας δείχνουν ότι παραμένει μια βιώσιμη επιλογή. Με την σωστή δομή μια «κακή» τράπεζα θα μπορούσε να είναι η μακροπρόθεσμη βιώσιμη λύση στο μείζον τραπεζικό πρόβλημα της Κύπρου, που είναι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

 Του Γιώργου Θεοχαρίδη

Ο συγγραφέας του άρθρου,  είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Cyprus International Institute of Management (CIIM) και Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος στις Χρηματοοικονομικές Υπηρεσίες.

Categories → Οικονομία

27 Comments
  1. avatar
    Exposure on November 5, 2015 - (permalink)

    A bad bank will only allow for some people to save their property through the bad bank which will inevitably be owned by the state. Even now we see accusations that the politicians are intervening in the Coop. Do you expect a bad bank modelled as you suggest will actually work in Cyprus? What we need is a proper bankruptcy framework and responsibility sharing. The US had a big private debt problem at the start of the crisis and a lot of NPLs. Right now the framework is still not working. And to you a very appropriate greek proverb : “Θέλει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο”.
    Borrowers will lose their property and banks will not be able to recover their loans. Simple as that.

    And why do we need a Bad Bank? We already have one!!! It is called Bank of Cyprus

    • avatar
      Επιλήσμων on November 6, 2015 - (permalink)

      Dear Exposure,

      You may be right to call Bank of Cyprus BAD BANK. But this is precisely the reason we need a Bad Bank, so as BoC gets a chance to become a proper good functioning Bank.

      Οι αναδιαρθρώσεις και οι απόπειρες αναδιάρθρωσης των ΜΕΔ με τον τρόπο που γίνονται είναι σχεδόν βέβαιον ότι είναι χάσιμο χρόνου. Και όσα εργαλεία και αν τους δώσει η Βουλή, οι τράπεζες δεν έχουν την νοοτροπία που είναι αναγκαία γιά τέτοιου είδους “εργασία”. Προς το παρών αυτό που κατάφεραν είναι να αγοράσουν χρόνο. Γιά πόσο όμως?

      ΥΓ Εχτός όλων των άλλων, οι τράπεζες μας είναι και τυχερές! Θα εξαιρεθούν από τον επόμενο γύρο των stress tests από την Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή λόγω του ορίου των 30 δις ευρώ.

    • avatar
      Επιλήσμων on November 9, 2015 - (permalink)

      Εν πάση περιπτώσει, κανένας σοβαρός επενδυτής/καταθέτης δεν πρόκειται να εμπιστευθεί ένα τραπεζικό σύστημα με ΜΕΔ γύρω στο 55% και με αυξητική τάση. Επομένως μιά Κακή Τράπεζα, αργά ή γρήγορα είναι η μόνη λύση. ‘Οσο πιό αργά, τόσο το χειρότερο γιά όλους.

      ΥΓ Τώρα που το ακραίο σενάριο της PIMCO έχει ξεπεραστεί και η ωμή πραγματικότης είναι χειρότερη (ακόμη και ο ΠτΔ τώρα το παραδέχεται – ότι ΤΟ πρόβλημα είναι τα ΜΕΔ) θα απολογηθούν κάποιοι? Μάλλον οχι!
      Θυμάστε τις κατηγορίες προς τον τέως Διοικητή περί συνομωσίας με την PIMCO γιά πλασματική αύξηση των ΜΕΔ με σκοπό την καταστροφή των Τραπεζών? !

  2. avatar
    Μ on November 6, 2015 - (permalink)

    Κύριε Θεοχαρίδη,

    Μία εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί στην ώρα της το 2013. Τα περιουσιακά στοιχεία θα τιμλογούνταν βάσει του ακραίου σεναρίου της PIMCO και ένα μεγάλο μέρος των προβληματικών ενυπόθηκων δανείων θα αφαιρείτο από τους ισολογισμούς. Επίσης η Τρόικα θα έλεγχε τη λειτουργία της μέσω των επικαιροποιήσεων του μνημονίου για να αποφεύγονται κίνδυνοι όπως αυτοί που αναφέρει ο “Exposure”. Το πρόβλημα είναι ότι τώρα που το ακραίο σενάριο της PIMCO φαίνεται να ήταν αισιόδοξο και το ΔΝΤ με σχετική του έκθεση σημείωσε ότι στην Κύπρο η κάλυψη των προβλέψεων είναι σε χαμηλότερα επίπεδα από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενδέχεται να μην μπορεί να δικαιολογηθεί η μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων στη βάση των υφιστάμενων προβλέψεων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί νέο κεφαλαιακό έλλειμμα. Φυσικά αυτό μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση πώλησης των δανείων. Ωστόσο στην παρούσα φάση πιστεύω ότι είναι καλύτερη επιλογή διότι οι δανειολήπτες που μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους και δεν το κάνουν δεν θα μπορούν να ελπίζουν σε μια ευνοϊκή προσέγγιση αφού αυτοί που θα τα αποκτήσουν δεν υπάρχει περίπτωση να δείξουν τέτοια ευαισθησία.

    Σε σχέση με το σχόλιο σας για τη μεταφορά υποχρεώσεων των τραπεζών, δε νομίζω το βασικό εμπόδιο σε αυτό να είναι το ELA, διότι το εναλλακτικό θα ήταν ή καταθέσεις και ως εκ τούτου ένα νέο κούρεμα ή ρευστότητα από το Ευρωσύστημα που επίσης δεν θα μπορούσε να απομειώθει.

  3. avatar
    Kax on November 6, 2015 - (permalink)

    Το σχόλιο του Exposure είναι πολύ εύστοχο.Κάποιες φορές πρέπει να δεχτούμε το γεγονός ότι κάποια προβλήματα δεν έχουν λύση και να σκεφτούμε τρόπους για περιορισμό των συνεπειών.Όπως αντιμετωπίζουμε όσο μπορούμε συμπτώματα σε μια αρρώστεια που δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως.

    Συγκρίσεις με Αμερική και άλλες χώρες όπου οι τράπεζες έπαιρναν τις εξασφαλίσεις μη εξυπηρετουμένων δανείων σε μερικούς μήνες είναι εκτός της Κυπριακής πραγματικότητας.Εδώ υπάρχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια από τον προηγούμενο αιώνα.Αυτά φορτώνονται με τόκους υπερημερίας και άλλες χρεώσεις ,πιθανότατα παράνομες,και φουσκώνουν τα δάνεια.Στην Αμερική σε μερικούς μήνες το ποσό του δανείου αποκρυσταλλώνετο με την κατάσχεση του ενυπόθηκου ακινήτου,η τράπεζα αναγνώριζε αμέσως την ζημιά. Δεν υπήρχε αμφισβήτηση του υπολοίπου.Εδώ αν ένα δάνειο έγινε μη εξυπηρετούμενο το 2000 και ακόμα οι υποθήκες δεν εκποιήθηκαν οι παράνομες η έστω αμφισβητούμενες χρεώσεις είναι περισσότερες από το δάνειο τοκιζόμενο με το συμφωνηθέν επιτόκιο.Στην Κύπρο έχουμε τα ίδια προβλήματα που έχουν στην Αμερική λόγω της πτώσης της τιμής των ακινήτων,των δυσκολιών δανειοληπτών να πληρώσουν τις δόσεις τους σε ακίνητα που αξίζουν λίγότερο από τα υπόλοιπα των δανείων τους και επιπλέον μια τεχνητή διόγκωση του ύψους των δανείων.

    Ένας λόγος που οι εκποιήσεις δεν προχωρούν και ούτε πωλήσεις δανείων μπορούν να γίνουν μαζικά είναι διότι θα πρέπει να αποκρυσταλλωθούν οι ζημιές στους ισολογισμούς των τραπεζών και ο κόσμος θα χάσει τις περιουσίες του .Τα περί στρατηγικών χρεωστών είναι υπερβολές.Σίγουρα κάποιος αν για να γλιτώσει την περιουσία του υπολείπεται 100 ευρώ και έχει τα 5 η 10 δεν θα δώσει αν μπορεί να το αποφύγει αλλά πόσοι είναι αυτοί?

    Η κυβέρνηση ικανοποιεί τα αιτήματα των τραπεζών για να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα ώσπου με τον καιρό να λυθεί /απαμβλυνθεί το πρόβλημα.Για παράδειγμα η νέα νομοθεσία που προνοεί ότι αν κάποιος ιδιοκτήτης πουλήσει την μη υποθηκευμένη περιουσία του στις τράπεζες δεν πληρώνει φοόρο ενώ αν την πουλήσει στην αγορά πληρώνει είναι ένα παράδειγμα.Ο εκπρόσωπος των τραπεζών λέει ότι είναι οι δανειολήπτες που επωφελούνται μέχρι 20% από την διευθέτηση αυτή και δίνουν και παράδειγμα.Ποιός όμως λέει ότι η τιμή που θα το παίρνει η τράπεζα είναι η ίδια που θα πουλείτο στην αγορά?Μετά την αγορά όπου και να το πουλήσει η τράπεζα δεν πληρώνει φόρο.Είναι τεράστια τα οφέλη για τις τράπεζες που έδωσε η κυβέρνηση και πρέπει να δοθεί χρόνος να δούμε το αποτέλεσμα.

    • avatar
      Thinkingaloud on November 9, 2015 - (permalink)

      Απο τα καλύτερα σχόλια!
      Ο λόγος που βρισκόμαστε σε τέλμα είναι ακριβώς αυτός (ανικανότητα τραπεζών να κινηθούν) και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν τον βλέπουν όλοι αυτοί οι “ειδικοί” οικονομολόγοι και οι “παραειδικοί” βουλευτές μας.
      Το θέμα είναι απλό. Αν σήμερα αποδέχονταν οι τράπεζες την αποκρυστάλλωση (δανείζομαι τον όρο απο το φίλο Kax, crystalization) των απωλειών τους και δέχονταν τα ενυπόθηκα ακίνητα ώς την τελική διευθέτηση των δανείων (αφού αυτές τα φούσκωναν έτσι και αλλιώς και μιλάμε πια μόνο για λογιστικές αλχημείες) τότε θα λυνόταν άμεσα το πρόβλημα των ΜΕΔ. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι η Κυβέρνηση και όλοι οι ανίδεοι βουλευτές μας πιστεύοντας πως έτσι προστατέυουν τον κόσμο, περνούν νομοθεσίες οι οποίες βοηθούν μόνο τις τράπεζες. Αναγκάστε τις τράπεζες να διαγράψουν όλες τις προσωπικές εγγυήσεις (που ειναι ανούσιες έτσι και αλλιώς) και αναγκάστε τες να αποδεχτούν τα ακίνητα τα οποία αυτές ζητούσαν σαν εξασφάλιση και να κλείσει το θέμα. Μετά μπορούν να τα κάνουν ότι θέλουν. Ίσως και να τα πουλήσουν (και ο κάθε δανειολήπτης με ΜΕΔ που πλέον δεν θα έχει ΜΕΔ ίσως να μπορεί να δανειστεί και να τα αγοράσει σε “λογικές” τιμές, άρα κούρεμα δανείων ή δικαίωμα εξαγοράς δανείου σε μειωμένη τιμή) και να διορθώσουν τα λάθη τους. Απλά σταματήστε να προστατεύετε τις τράπεζες και να καταστρέφετε τον κόσμο που πραγματικά προσπαθεί για το καλύτερο.
      Η τεχνητή διόγκωση των δανείων πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Δεν γίνεται ο δανειολήπτης ο οποίο δυσκολέυεται να ανταποκριθεί στο δάνειο του να επιβαρύνεται με ψηλότερα επιτόκια γιατί έτσι θα του ασκηθεί η πίεση να τα καταφέρει. Αυτό, πέραν της ανηθικότητας του πρέπει να είναι και παράνομο αφού είναι μια μονομερής κίνηση της τράπεζας να αυξάνει την υποχρέωση του δανειολήπτη χωρίς ο ίδιος να μπορεί να κάνει κάτι για να το ανατρέψει. Κάποιος πνίγεται και προσπαθεί να βγεί στην επιφάνια να αναπνέυσει και του πετάμε ένα βαρίδι (ακόμα χειρότερα τον κρατάμε απο κάτω ενώ μας εκλιπαρεί να βγεί να αναπνέυσει) για να τον κάνουμε να προσπαθήσει περισσότερο. Αυτό είναι βοήθεια ή έγκλημα;Τώρα άν ο πνιγόμενος φοράει σωσίβιο και αρνείται να το φουσκώσει γιατί ακόμα πιστεύει πως δεν το χρειάζεται τότε ναι ένα βαρίδι πιθανώς να βοηθούσε (αυτοί δυστυχώς είναι οι 5-10 δανειολήπτες (ντιβέλοπερς επι το πλείστον) που έκαναν πάρτι στις πλάτες των υπολοίπων). Ας μην πνίξουμε όμως ορισμένες χιλιάδες για να μη βοηθήσουμε και τους 5-10 επιτήδιους. Σώστε τους όλους και μετά ας κάνουμε τη διαλογή!

  4. avatar
    Nikos Christoforou on November 9, 2015 - (permalink)

    και πάλι, προτείνουμε μνημόσυνα με ξένα κόλυβα…
    πολύ καλή ιδέα να αγοράσει το Κράτος, μέσω μιας εταιρίας, τις ‘μαλθακίες’ των τραπεζών αλλά κυρίως των πολιτικών που αρνούνται να δουν τα αυτονόητα.

  5. avatar
    Σταύρος Ζένιος on November 9, 2015 - (permalink)

    Πολύ εύστοχη ανάλυση του κου Θεοχαρίδη. Θα σταθώ σε δύο σημεία:

    1. Η δημιουργία Εθνικού Οργανισμού Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων έπρεπε να είχε γίνει στην ώρα της: Σχετική πρόταση είχαμε υποβάλει τον Σεπτέμβριο 2012 (Ναι….2012!). Θα την βρείτε εδω http://www.eleftheriacy.org/node/27

    2. Περιπλοκές από την μεταφορά ELA στον ΕΟΔιΑΠ: χρειάζεται μετατροπή του ELA σε μακροχρόνια χρηματοδότηση. Η Κεντρική Τράπεζα της Ιραλνδίας σε συνεργασία με ΕΚΤ πέτυχε αρκετά σε αυτό το σημείο. Και αυτό με φέρνει στην μόνιμη διαμαρτυρία μου για την παθητική στάση της Κεντρικής Τράπαζας Κύπρου, που απλά διαχειρίζεται τα προβλήματα αντί να προτείνει λυσεις.

    Και μια μικρή επισήμανση:

    Επισφαλή Τράπεζα έκαναν οι Σουηδοί στην κρίση του 1991-1993, με μεγάλη επιτυχία.
    (Jonung, L. (Feb. 2009). The Swedish Model for resolving the banking crisis 1991-93. Seven reasons why it was successful, DG ECFIN, European Commission, Brussels.)

    Το μόνο πειστικό επιχείρημα εναντίον στην ΕΟΔιΑΠ μου το έκανε συνάδελφος από το Πανεπιστήμιο Κύπρου: “Νομίζεις οτι είμαστε σε θέση να λειτουργήσουμε σωστά αυτό τον οργανισμό?”

    • avatar
      Μ on November 9, 2015 - (permalink)

      Προσωπικά θυμάμαι την ιδέα μιας κακής τράπεζας ή εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων να την είχαν θέσει προς συζήτηση άλλοι, οικονομολόγοι, πολύ πριν το Σεπτέμβριο του 2012. Ωστόσο τότε κανείς δεν μπορούσε να υπολογίσει την ακριβή τοξικότητα των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών που σε συνδυασμό με την οικονομική δυσχέρεια του κράτους, καθιστούσαν αδύνατο ένα τέτοια εγχείρημα χωρίς την ύπαρξη προγράμματος στήριξης. Ως εκ τούτου η πραγματικά κατάλληλη στιγμή ήταν κατά την ολοκλήρωση του διαγνωστικού ελέγχου της PIMCO, παράλληλα με την απομείωση καταθέσεων.

      Το ELA δεν μπορεί να μεταφερθεί σε εταιρεία διαχείρισης, διότι είναι ρευστότητα που παρέχεται σε τράπεζες, η μεταφορά του σε άλλη οντότητα, θεωρώ ότι δε συνάδει ούτε με τις πρόνοιες του πρωτοκόλλου για το καταστατικό του ΕΣΚΤ, ούτε με τις πρόνοιες της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η περίπτωση της Ιρλανδίας είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση και το ELA δεν μεταφέρθηκε σε εταιρεία διαχείρισης. Επίσης εκ των πραγμάτων μια βραχυπρόθεσμη οφειλή που υπάρχει από το 2011, αυξομειώνεται ή ανανεώνεται και συνεχίζει να υφίσταται εν μέρει μέχρι και σήμερα είναι de facto μακροπρόθεσμη.

  6. avatar
    Anonymous on November 9, 2015 - (permalink)

    This article concludes that the idea of an asset management company could/might work in Cyprus without providing arguments. This article is better placed in the daily press rather than this blog. It just lacks depth.

  7. avatar
    Σταύρος Ζένιος on November 9, 2015 - (permalink)

    @M

    Μας δίνεις αναφορές ποιός και που πρότεινε την bad bank πριν τον Σεπτ. 2012?

    Βεβαίως και χρειαζόνταν μελέτη προς υπολογισμό του κόστους (PIMCO, Blackrock….).

    Τώρα γιατί η Ιρλανδία (και Σουηδία) ήταν διαφορετικές περιπτώσεις και μπορούσαν να το κάνουν αλλά εμείς όχι, καλό να μας διαφωτίσεις.

    • avatar
      Foukaris on November 10, 2015 - (permalink)

      Σταύρος Ζένιος

      Μα αν ήταν τόσο απλό και εύκολο να αντιγράφουμε και να εφαρμόζουμε ίσως να μην είχαμε κανένα πρόβλημα. Θα μπορούσαμε να αντιγράψουμε και τις καλύτερες πρακτικές των χωρών της βορίου Ευρώπης σε πάρα πολλούς τομείς αν είχαμε εκείνη την νοοτροπία που θα μας επέτρεπε να τα εφαρμόζουμε. Ούτε και θα υπήρχε, με αυτήν την λογική, η μεγάλη ανισότητα μεταξύ χωρών της βορίου και νοτίου Ευρώπης. Οι γνώσεις μου δέν μου επιτρέπουν να αγγίξω την ουσία του θέματος. Μπορώ, όμως, να ισχυριστώ ότι εκείνο το σύστημα που θα “δουλέψει“ θα πρέπει να βασίζεται στην νοοτροπία του λαού μας.
      Για να γίνει αντιγραφή, μιας πρακτικής ή ενός συστήματος, από μια χώρα σε άλλη και να μπορεί πρακτικά να εφαρμοστεί αποτελεσματικά, θα πρέπει οι δύο λαοί να έχουν την ίδια ή παραπλήσια πειθαρχία, υπευθυνότητα, προσωπική αξιοπρέπεια, ακόμα και την ίδια αντίληψη περί πατριωτισμού. Οι γνώσεις απο μόνες τους δεν είναι αρκετές.
      Όσο ο Κύπριος δανειολήπτης ακούει και διαβάζει ότι υπάρχει πιθανότητα το δάνειο του να μεταφερθεί σε ένα κρατικό οργανισμό θα περιμένει. Θα έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ότι θα μπορέσει, κατά κάποιο τρόπο, να την “γλυτώσει“. Αυτή είναι η νοοτροπία μας.

    • avatar
      Επιλήσμων on November 10, 2015 - (permalink)

      Πολύ εύστοχα η Πρωτοβουλία ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ εισηγήθηκε τον Σεπτ. 2012, όπως λέει ο κ. Ζένιος, την δημιουργία Εθνικού Οργανισμού Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων (γιά διαχείριση των πριουσιακών στοιχείων επισφαλών δανείων των τραπεζών). Τέτοιες τολμηρές εισηγήσεις από ομάδες πολιτών, δυστυχώς δεν έχουν σχεδόν καμιά ελπίδα να πραγματοποιηθούν. Υποθέτω τα odds αλλάζουν δραματικά εάν αυτή η πρωτοβουλία προερχόταν από το ΔΣ της Τράπεζας.
      Γνωρίζει κάποιος εάν το καλοκαίρι του 2013, το ενδιάμεσον ΔΣ της ΤΚ συζητούσε ή δεν συζητούσε την δημιουργία κακής τράπεζας ή AMC ?
      Ποιός / ποιοί έβαλαν φρένο?
      Και ποιό ήταν τότε το ποσοστό των ΜΕΔ ? Εάν δεν με απατά η μνήμη μου, γύρω στο 35%.

      • avatar
        Επιλήσμων on November 11, 2015 - (permalink)

        Απολογίες στον κ. Πανίκο Δημητριάδη. Όντως στις 7 Φεβρουαρίου 2012, εδώ στο blog, αναρτήθηκε άρθρο του κ. Δημητριάδη με τίτλο “Κακές τράπεζες” – Bad banks”.
        Επομένως προηγήθηκε της πρωτοβουλίας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ στην ιδέα δημιουργίας κακής τράπεζας στην Κύπρο με σκοπό την εξυγίανση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος.
        Ευχαριστίες στον κ. Παναγιώτη Σαββίδη που μας το υπέδειξε. (Όσο γιά το σχόλιο του κ. Παναγιώτη περί “λαμπερών αστέρων της κυπριακής οικονομικής σκηνής”, το θεωρώ άκομψο και αχρείαστο).

    • avatar
      Μ on November 11, 2015 - (permalink)

      Κύριες Ζένιο,

      Στην Ιρλανδία το ELA δινόταν με εξασφάλιση Promissory Notes που εξέδωσε η Ιρλανδική Κυβέρνηση ως μέσο ανακεφαλαιοποίησης. Κατά την εκκαθάριση της IBRC το βασικό της περιουσιακό στοιχείο (Promissory Notes) μετατράπηκε σε μακροπρόθεσμα ομόλογα και μεταφέρθηκαν στην Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας, η οποία συμφώνησε να τα πωλήσει σε βάθος χρόνου. Στη δική μας περίπτωση τα ομόλογα του Κυπριακού δημοσίου που κατέχονταν ήταν ελάχιστα σε σχέση με το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων και πολύ λιγότερα από το ELA, ως εκ τούτου η εξασφάλιση του ELA δεν ήταν ούτε εξ ολοκλήρου ούτε σε μεγάλο βαθμό κρατικά ομόλογα για να εφαρμοστεί κάτι ανάλογο.

      Δεν μπορώ να αντιληφθώ το παράδειγμα σας για τη Σουηδία. Πως ακριβώς βλέπετε να προσομοιάζει στην περίπτωση μας ή έστω να υπάρχει η ελάχιστη σχέση μεταξύ των περιπτώσεων μας; Η Σουηδία δεν έχει καν υιοθετήσει το Ευρώ και η διάσωση του τραπεζικού της συστήματος της κόστισε 3,6% του ΑΕΠ της.

      Όσον αφορά στην bad bank, θυμάμαι ότι είχα διαβάσει εδώ στο blog σχετικό άρθρο του κ. Δημητριάδη που είχε δημοσιευθεί ενόσω ήταν Διοικητής της ΚΤΚ ο κ. Ορφανίδης, άρα σίγουρα ήταν πριν τον Σεπτέμβριο του 2012.

  8. avatar
    Erol Riza on November 10, 2015 - (permalink)

    A very timely brief account of why an AMC may be the solution for the benefit of the borrowers, the banks and the economy at large. The status quo, if left without a banking system solution would not be optimal. In this regards it is worth looking at the research conducted by the IMF for the issues which are important when setting up an AMC. The IMF has concluded that having studied several countries it would appear that there is no single simple optimal solution but has also observed that there are several factors which are necessary and will contribute to the success of an AMC. These are the following:
    1. supporting legal and regulatory environment;
    2. quality of management;
    3. operational independence and governance;
    4. appropriate structured incentives;
    5. commercial orientation (profit maximisation)
    6. medium to long term time horizon

    I think it would serve the economy if all the stakeholders took part and consulted with the Ministry and the Central bank since such an AMC has to be set up with best practise in mind and where the banks are also willing to partake in the immediate losses they may suffer but also in the upside of recovery in the values of assets transferred to the AMC. There is no short cut and the more complex the banking activity is made due to legislation the longer it will take for the banking system to recover fully.

    Such an AMC, as proposed by George Theocharides, will also allay the fears of those who believe that vulture funds are waiting at the gates to buy the residential loans of Cypriot borrowers with the illiquid collateral that underpins these loans. In the experience we have seen in other countries such buyers are private equity funds which are not to be demonised since they posses the expert knowledge about how to manage real estate and can take a long term view, not to mention they can borrow at very attractive levels.

    • avatar
      Kax on November 11, 2015 - (permalink)

      This is a very good analysis.However you state the banks must be willing to take losses provided they participate in future profits.Very fair comment but even if the banks are willing to take the losses can they afford them?I think they cannot unless the ECB allows them not to recognise these losses now, something that does not appear likely.
      We see banks in Greece with very solid balance sheets trying to raise money at a fraction of their book value.Even in Cyprus the hedge funds entered our banks at a price well below the book value and so far the shares have fallen further.This means only one thing.The markets believe that the book values are higher than the real value most possibly because they feel that higher provisions should be taken for bad loans.I feel a first step to an AMC is for banks to recognise losses (at least on loans they want to sell to the AMC) in their balance sheets to present a more realistic picture of their financial position and raise the necessary capital to cover for the shortfall.Then the creation of an AMC will be more realistic.

      • avatar
        Exposure on November 11, 2015 - (permalink)

        Why not convert BOCY into a real bad bank. We keep trying to save the beast at the expense of everything else.

        If I am not mistaken the suggested plan was for both Banks to be resolved and not just Laiki. The fact remains that even BOCY was, and is in deep shit even after the depositor haircut, the external investors billions and the indirect subsidies by the state.

        After all the support BOCY has received. After screwing over its depositors and its borrowers with exorbitant interests and effectively “waterboarding” the economy of the whole island for the past few years. When will enough be enough?

        We have an elephant in a glass shop and we think we can get it out of the door in one piece and without smashing anything.

        Too big to fail but not too big to break apart.

  9. avatar
    George Theocharides on November 10, 2015 - (permalink)

    A few remarks:

    1. I agree that the establishment of this institution should have been done a long time ago (probably after the results by PIMCO when we had a good idea of the size of the problem). If that was the case, we would not have allowed the problem to grow to such a large extent. Unfortunately, apart from the financing issue, I do not think there was any political willingness for that to happen (at least at that time) and that is for ALL political parties. Too many interests at stake. And in order for this to succeed, that was a necessary precondition. Ireland did it in 2009 prior to signing an MoU (in 2010).

    2. I also agree with Mr. Zenios and his remark that the CBC is standing idle and should intervene with more drastic solutions to alleviate the problem. In fact, I would argue that the whole restructuring process is cumbersome, adding more burden on the loanholders instead of finding a compromise that would allow them to start repaying back their obligations.

    3. In terms of the financing of this institution, why should it come solely from the government? As far as I know in Spain, the government kept a ‘below 50%’ stake in SAREB and brought in private investors, albeit with a very good return on their investment. And even if the government is forced to chip in and help the situation and thus increase its public debt, a thorough analysis should have been done on the positive impact on the banking sector (and to the real economy), against the negative side of increasing our public debt.

  10. avatar
    Παναγιώτης Σαββίδης on November 10, 2015 - (permalink)

    Όχι και το πιο λαμπρό αστέρι της κυπριακής οικονομικής σκηνής αλλά αυτός τα έλεγε τον Φεβρουάριο του 2012.

    http://blog.stockwatch.com.cy/?p=1078

    Δάσκαλε που δίδασκες εκείνος, δάσκαλε που δίδασκες και εσύ Σταύρο.

  11. avatar
    Σταύρος Ζένιος on November 11, 2015 - (permalink)

    Αντρέα,

    δεν είναι ευκολο να αντιγράψεις. Χρειάζεται να κατανοήσεις τις αρχες και τις συνθηκες κάτω από τις οποίες κάτι δουλεύει και να το φτιάξεις στα μέτρα σου. Η αναφορα που έδωσα για Σουηδια εξηγα ΓΙΑΤΙ δουλεψε το δικό τους σύστημα.

    Αλλά, όπως είπα και πριν, το πιο πιεστικό επιχείρημα εναντίον της πρότασης είναι “Νομίζεις οτι στην Κύπρο μπορούμε να τα καταφέρουμε?”

    Αν εννοείς αν έχουμε ανθρώπους που μπορουν, ναι, πολλούς.
    Αν θα τους χρησιμοποιήσουμε, μάλλον όχι, δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα, κάπου ασχολούντα επαγγελματικά αντι κομματικά…..

  12. avatar
    Σταύρος Ζένιος on November 11, 2015 - (permalink)

    @Σαββίδης

    Στο άρθρο του ο κος Δημητριάδης δεν εισηγείται την δημιουργία κακής τράπεζας αλλά “κάνει μια σύντομη εισαγωγή με την ελπίδα να αποτελέσει έναυσμα για γενικότερη συζήτηση”. Άρα γιατί ¨δάσκαλε που δίδασκε”?

    Και το “δάσκαλε που δίδασκες” που κολλάει σε εμένα? Παραιτήθηκα απο το ΔΣ της ΚΤΚ ακριβώς διότι δεν αφηνόταν χώρος για συζήτηση τέτοιων θεμάτων.

    Ακόμη και τώρα η θέση της ΚΤΚ είναι οτι δεν αντιτίθεται στην συζήτηση. (Λίγο όπως το κυπριακό, δεν είμαστε αντίθετοι με το να αρχίσει η συζήτηση για το πότε θα αρχίσουν διαπραγματεύσεις για το ποιά θα είναι η ημερήσια διάταξη της συζήτησης…….”

    Σήμερα είδα να το επαναφέρει και ο Μάριος Κληρίδης, ένας απο τους προσυπογράφοντες την πρόταση της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, η οποία ήταν πολύ συγκεκριμένη με ιδιαίτερη αναφορά στην εμπειρία της Σουηδίας.

    • avatar
      fostiras on November 12, 2015 - (permalink)

      Από όλα όσα έχουν ειπωθεί αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχουν δύο σχολές για τη μορφή αυτού του φορέα. 1. φορέας πρώτης και μοναδικής κατοικίας και ίσως μικρής επαγγελματικής στέγης – κοινωνικού χαρακτήρα και 2. φορέας γενικά κυρίως για επιχειρηματικά δάνεια που αποτελούν την πλειοψηφία των ΜΕΔ. Ο Γιώργος Βαρνάβα είχε κάμει συγκεκριμένη αναφορά 24.2.15 http://edek.org.cy/2015/dilosi-a-antiproedrou-ke-ipopsifiou-proedrou-tou-k-s-edek-giorgou-varnava-gia-tin-ikonomia/ και επίσης το κίνημα κατά των εκποιήσεων 23.8.15 http://dialogos.com.cy/blog/foreas-gia-proti-ke-monadiki-katikia/, οι Οικολόγοι ενέγραψαν το θέμα στην Επιτροπή Οικονομικών, το ΔΗΚΟ με δημοσιογραφική ανακοίνωσε ότι εργάζεται για την ετοιμασία ολοκληρωμένης πρότασης, ενώ προηγουμένως είχε υποστηρίξει την δημιουργία εταιρείας διαχείρισης ΜΕΔ. Μετά ανακοινώθηκε ότι και ο ΔΗΣΥ συνεργάζεται με το ΔΗΚΟ προς την ίδια κατεύθυνση.

      Ποιο θα μπορούσε να είναι το σωστό μοντέλο για Κύπρο είναι δύσκολο να εξακριβωθεί (Ιρλανδία, Ισπανία, Σλοβενία, Γερμανία, Αγγλία, Σουηδία), χωρίς συγκεκριμένη μελέτη. Σχέδια για κοινωνικού χαρακτήρα φορέα υπήρχαν και στην Ελλάδα βάση της προεκλογικής δέσμευσης Σύριζα (2014). Εγκαταλήφθηκαν συν τω χρόνω λόγω των δυσμενών οικονομικών εξελίξεων, ειδικά το περασμένο καλοκαίρι. Άρθρο για εμπειρία Σ. Λιασή για Σλοβενία 11.5.15 http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1331698/giati-h-kypros-hreiazetai-mia-idiotikh-kakh.html

    • avatar
      Μ on November 12, 2015 - (permalink)

      Κύριε Ζένιο,

      Έχω την εντύπωση ότι η ξαφνική “υπεράσπισή” σας προς τον κ. Δημητριάδη αποτελεί έμμεση απάντηση στις αναφορές μου ότι είχε θέσει προς συζήτηση την εν λόγω ιδέα πολύ πριν το κάνετε εσείς, υποβιβάζοντας το άρθρο του σε “σύντομη εισαγωγή”, ενώ η δική σας η πρόταση ήταν συγκεκριμένη όπως λέτε στην τελευταία σας παράγραφο. Προσωπικά εκλαμβάνω το άρθρο του κ. Δημητριάδη ως μια συγκεκριμένη ιδέα προς εξέταση και αξιολόγηση. Αναμένω την απάντηση σας αναφορικά με τις ομοιότητες της δικής μας περίπτωσης με τη Σουηδία, τις οποίες εξακολουθώ να μην αντιλαμβάνομαι.

      Κύριε Σαββίδη,

      Εξ᾽όσων αντιλαμβάνομαι το 2013 έγιναν προσπάθειες για να εφαρμοστεί η εν λόγω ιδέα, όταν συζητείτο η δημιουργία κτηματικής τράπεζας που στην ουσία θα ήταν μια bad bank και σύσσωμο το Κυπριακό κατεστημένο την αφόρισε. Αν μη τι άλλο σιγά σιγά τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και η πραγματική εικόνα γίνεται εμφανής σε όλο και περισσότερους. Φυσικά πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που όσα νέα κεφάλαια και να χρειαστούν οι τράπεζες (με τελευταίο κερασάκι τα 100 εκατομμύρια φαίνεται να χρειάζεται ο Συνεργατισμός), θα συνεχίζουν να μας λένε για μεγέθυνση του κεφαλαιακού ελλείμματος από την PIMCO και εκθέσεις της Blackrock. Όσα δεκάδες δισεκατομμύρια και αν χρειάζονται οι Ελληνικές τράπεζες θα μας λένε για ξεπουλήματα και όσα παραδείγματα όπως αυτό της μη αύξησης (όχι διακοπής) του ELA στην Ελλάδα και αν δούμε θα μας λένε για φορτώματα στη Λαϊκή.

  13. avatar
    fostiras on November 11, 2015 - (permalink)

    Εισηγήσεις για τη δημιουργία κακής τράπεζας ή φορέα διαχείρισης έχουν γίνει από αρκετούς. Ολοκληρώμενη επιστημονική πρόταση δεν είδαμε. Στην Ελλάδα έχει γίνει μια σημαντική μελέτη από οργανισμό nomura και χρησιμοποιείται στις διαπραγματεύσεις. Το ερώτημα που μπαίνει είναι αν αυτός ο φορέας έχει κοινωνικό χαρακτήρα ή αν θα βοηθήσει περισσότερο τις τράπεζες. Τα οφέλη από τη δημιουργία του οργανισμού αυτού αναφέρονται και στην έκθεση του ΔΝΤ A Strategy for Resolving Europe’s Problem Loans IMF p.30_31 par.55-57.

    • avatar
      fostiras on November 12, 2015 - (permalink)

      Δύο μέτρα από έκθεση Nomura είναι 1. Η δημιουργία μητρώου περιουσιακής κατάστασης,ώστε να επιτρέψει τη συνολική αποτύπωση των εισοδηματικών και περιουσιακών στοιχείων του δανειολήπτη. 2. Η δημιουργία συστήματος πιστοληπτικής διαβάθμισης των δανειοληπτών, που θα λειτουργεί ως ανεξάρτητη αρχή και θα εμπλουτίζεται με όλα τα στοιχεία οφειλών. Ακολούθως συμφωνήθηκε μεταξύ Υπουργείου Οικονομικών και ΚΤτΕ η δημιουργία τράπεζας δεδομένων για δάνεια αλλά και για δανειολήπτες.

      Αν έχεις μόνο δεδομένα που αφορούν τα δάνεια και εκείνα όχι ξεκάθαρα (οικιστικά μαζί με καταναλωτικά ή επιχειρηματικά με υποθήκες και τις οικίες κ.ά) σε τι ωφελεί; Μια τράπεζα δεδομένων για τις επιχειρήσεις και τους επιχειρηματίες κακοπληρωτές, θα αναδείξει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία (ετήσιοι λογαριασμοί , υποθήκες ). Άλλωστε αυτά υπάρχουν ή έπρεπε να υπάρχουν στον Έφορο Εταιρειών, ο οποίος με την απαίτηση του τώρα για καταχώρηση ετήσιων εκθέσεων (επισυνάπτονται και οι ετήσιοι λογαριασμοί), παρέχονται αρκετά προσβάσιμα στοιχεία στο κοινό. Άρα μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για ένα καλό αρχείο για τις εταιρείες – κακοπληρωτές.

  14. avatar
    Επιλήσμων on November 13, 2015 - (permalink)

    Έχει πλέον καταστεί ηλίου φαεινότερο ότι οι τράπεζες δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν τα ΜΕΔ και ο κίνδυνος γιά την κεφαλαιακή τους επάρκεια και η εποπτεία της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής θα επικρέμαται ως δομόκλειος σπάθη επί των κεφαλών τους.
    Η ΣΚΤ χρειάζεται – μάλλον όχι, ζητά – (άλλο τι χρειάζομαι και άλλο τι ζητώ!) 100 εκ. γιά κάλυψη ζημιών. Πιστεύω αυτή είναι η πρώτη δόση, (ξεχάνουμε το 1.5 δις), έπεται συνέχεια. Δυστυχώς!

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS