Skip to content

Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Posted by (Regular StockWatch Contributor) on January 11th, 2016 - 11 Comments
avatar

Μετά από τρία χρόνια σχεδόν καθημερινών διακηρύξεων για μεταρρυθμίσεις, νομιμοποιείται πλέον κάποιος να πάψει να τις αναμένει και να φωνάξει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Προ τριετίας η πολιτεία βρέθηκε ενώπιον των πιο δύσκολων συνθηκών των τελευταίων δεκαετιών.  Συνθήκες που ανάγκασαν την κοινωνία όχι μόνο να βιώσει επώδυνες αλλαγές στο βιοτικό της επίπεδο αλλά και να δει με κριτική διάθεση τις στρεβλώσεις που συσσωρεύτηκαν στο κυπριακό πολιτειακό σύστημα.

Η κρίση δημιούργησε ευκαιρίες για εκσυγχρονιστικές τομές και μια κριτική μάζα πολιτών που τις επιζητούσαν, μειώνοντας σημαντικά το πολιτικό κόστος εφαρμογής τους.

Εκτός από μικρές εξαιρέσεις, όμως, ελάχιστα έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση.  Ακολουθήθηκε κυρίως η λογική της διαχείρισης της κατάστασης (του politics as usual) και η γνωστή – από προηγούμενες κυβερνήσεις (ιδίως την προηγούμενη) – λογική της αναβολής των δύσκολων μεταρρυθμιστικών αποφάσεων.

Τα παραδείγματα είναι πολλά και θα αρκεστώ στα πιο βασικά:

1. Το κυπριακό δημόσιο εξακολουθεί να λειτουργεί με τις ίδιες διοικητικές δομές παρά τη δέσμευση των κυπριακών αρχών να το εκσυγχρονίσουν.

α. Πέραν από τις αλλαγές σε ονόματα υπουργείων, η κεντρική κυβέρνηση λειτουργεί χωρίς ουσιαστικές διαφοροποιήσεις στη στελέχωση νευραλγικών τομέων παρά τις νομοθεσίες που ψηφίστηκαν για μετατάξεις υπαλλήλων.  Για παράδειγμα, το υπουργείο γεωργίας, φυσικών πόρων και περιβάλλοντος, που διαχειρίζεται το 2,4% του κυπριακού ΑΕΠ, εξακολουθεί να απασχολεί υπερδιπλάσιο αριθμό υπαλλήλων από το υπουργείο ενέργειας, εμπορίου, βιομηχανίας και τουρισμού, το οποίο διαχειρίζεται ορισμένους από τους πιο μεγάλους τομείς της οικονομίας (ετήσια έκθεση ΕΔΥ, 2014).

β. Οι δεκάδες ημικρατικοί οργανισμοί λειτουργούν με τις ίδιες δομές παρά τις διακηρύξεις για την ανάγκη εκσυγχρονισμού τους και την εξαγγελία αλλαγών στον τρόπο που διοικούνται.  Η αντίληψη για ημικρατικούς αποκρυσταλλώθηκε σε νομοσχέδιο που δίνει περισσότερες εξουσίες στον υπουργό οικονομικών αντί στα ΔΣ.  Το νομοσχέδιο έμεινε στα συρτάρια της βουλής λόγω αντιδράσεων.

γ. Η μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης μένει στα χαρτιά, και αν γίνει, δεν θα είναι στη βάση των συμβουλών που οι φορολογούμενοι πλήρωσαν αδρά για να λάβουν.

2. Η πολυδιαφημιζόμενη μεταρρύθμιση του δημοσίου κατέληξε να είναι μια αμφιβόλου αξίας αλλαγή στην αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Ακόμα και να ψηφιστεί ως έχει από τη βουλή, η νέα αξιολόγηση δίνει μεγάλη διακριτική ευχέρεια σε προϊστάμενους για αξιολόγηση των υφισταμένων και μεγαλύτερη βαρύτητα στην αξιολόγηση της Επ. Δημόσιας Υπηρεσίας.  Δυστυχώς, με νόμο που ψήφισε το 2015 η βουλή οι προϊστάμενοι αυτοί μπορούν να είναι κομματικοί αξιωματούχοι – ο ορισμός της κομματικοποίησης του δημοσίου.  Οι πρόσφατοι διορισμοί στην ΕΔΥ, που έχουν έντονο κομματικό χρώμα, δίνουν ισχυρές ενδείξεις για τον τρόπο που θα χρησιμοποιήσει η Επιτροπή τις πρόσθετες εξουσίες που της δίνει το προτεινόμενο νομοθετικό πλαίσιο.

3. Για να γίνει δεκτή αυτή η αμφιβόλου αξίας μεταρρύθμιση, η κυβέρνηση έχει ήδη αποδεχθεί ουσιαστικές και αυτόματες αυξήσεις στους – παρά τις σημαντικές περικοπές – καλοπληρωμένους υπάλληλους του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, αγνοώντας το δημόσιο χρέος ύψους 108% του ΑΕΠ και προκαλώντας δεκάδες χιλιάδες άνεργους και μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα.

4. Στους νευραλγικούς τομείς της παιδείας και της υγείας, η κατάσταση παραμένει απαράδεκτη.

α. Στην παιδεία ικανοποιήθηκαν συνδικαλιστικά αιτήματα για μονιμοποίηση 1500 εκπαιδευτικών έναντι χλιαρών δεσμεύσεων για ουσιαστική μεταρρύθμιση το… 2027.  Η αναβολή των ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων προκύπτει παρά την ύπαρξη σημαντικών ενδείξεων ότι υπάρχει ουσιαστική συγκριτική υστέρηση στις δεξιότητες που αναπτύσσονται στην εκπαίδευση.

β. Στην υγεία η εφαρμογή του γενικού σχεδίου έχει ήδη αναβληθεί για το 2017 ή 2018, χωρίς να έχουν γίνει παρά ελάχιστα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.  Έξι μήνες μετά την ετοιμασία του σχετικού νομοσχεδίου και την παραίτηση ενός υπουργού, ο νόμος για αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων (που θα χρειαστεί 2-4 χρόνια να εφαρμοστεί), δεν έχει κατατεθεί ακόμα στο υπουργικό.

γ. Η λογική της διαχείρισης αντί της μεταρρύθμισης εξηγεί γιατί τα δημόσια σχολεία «σχολνάνε» ή κλείνουν (π.χ. του Χρυσοστόμου, των Τριών Ιεραρχών) όταν οι περισσότεροι γονείς εργάζονται.  Εξηγεί επίσης γιατί στα δημόσια νοσοκομεία οι απαράδεκτα μεγάλες λίστες αναμονής παραμένουν, χωρίς κανένας εκ των αυτό-αποκαλούμενων μεταρρυθμιστών να τις μετρά και να προσπαθεί να τις μικρύνει.

5. Όσο αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις, που υποτίθεται ότι θα αποφέρουν €1 δισ. μέχρι τον Μάρτιο του 2016 μειώνοντας το δημόσιο χρέος των €19 δισ., το μόνο που έχει γίνει μέχρι στιγμής είναι η διαχείριση των συνδικαλιστικών αιτημάτων.  Μπορεί η εκτελεστική εξουσία να «μην παίρνει γραμμή από συντεχνίες», αλλά σίγουρα δεν έχει ξεφύγει από τη λογική του να «αγοράζει τον καυγά» ικανοποιώντας πλήρως τα ιδιαίτερα προνομιούχα μέλη των συντεχνιών.

α. Στη Cyta η κυβέρνηση συμφώνησε να μεταφέρει στους φορολογούμενους το κόστος των μισθών και των συντάξεων των 2200 εργαζομένων, χωρίς καν να ολοκληρώσει ακόμη τη διαπραγμάτευση μαζί τους.  Με την υπό εξέλιξη ιδιωτικοποίηση, ενδεχομένως να ιδιωτικοποιηθούν τα έσοδα της Cyta και να κρατικοποιηθεί σημαντικό μέρος του μισθολογίου και των συντάξεων (που μέχρι στιγμής υπερκαλυπτόταν από τα έσοδα της Cyta).

β. Η κυβέρνηση συμφώνησε ήδη να μην ιδιωτικοποιήσει την ΑΗΚ και προσπαθεί διακαώς να αναβάλει τις όποιες αποφάσεις προκαλούν συνδικαλιστικές αντιδράσεις, όπως ο διαχωρισμός της σε δύο κρατικές οντότητες.

γ. Στην Αρχή Λιμένων κυβέρνηση και βουλή ενέκριναν προκλητικές αποζημιώσεις για τους αχθοφόρους και πρόσθετες αποζημιώσεις για τους υπαλλήλους τους.  Η διαδικασία για ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του λιμανιού Λεμεσού προχωρά, χωρίς όμως διαφάνεια ως προς τις μέγιστες χρεώσεις που θα επιτραπούν στον κάθε επενδυτή, με αποτέλεσμα να υπάρχει ήδη προβληματισμός στον επιχειρηματικό κόσμο για τη δημιουργία ιδιωτικών μονοπωλίων με ψηλότερες χρεώσεις (αυτό που έγινε με τα αεροδρόμια).

Πέραν των πιο πάνω παραδειγμάτων θεσμικής στασιμότητας, προέκυψαν βέβαια και αρκετές θεσμικές παλινδρομήσεις: Η υπονόμευση ή δίωξη ανεξάρτητων θεσμών, οι διορισμοί ακριβοπληρωμένων επιτρόπων και συμβούλων και η διαφαινόμενη επέκταση του κομματικού και πελατειακού κράτους στον Συνεργατισμό.

Τα πιο πάνω δεν περιλαμβάνουν την προκλητική δεύτερη κρατική στήριξη στον Συνεργατισμό με €175 εκ., ατυχείς διορισμούς σε νευραλγικές θέσεις και φαινόμενα διαπλοκής με επιχειρηματίες (κυρίως με επιχειρηματίες ανάπτυξης, που επιβραβεύονται ποικιλοτρόπως για τις αποτυχίες και την απληστία τους).

Τα παραδείγματα θεσμικής στασιμότητας ή παλινδρόμησης δεν αναιρούν τη σταθεροποίηση της οικονομίας, την πορεία βελτίωσης του δημοσιονομικού ισοζυγίου και την εξομάλυνση της κατάστασης στις τράπεζες.

Υποδεικνύουν όμως την ανάγκη περισσότερης μετριοπάθειας στην αξιολόγηση του τι πραγματικά έχει αλλάξει στα πολιτειακά πράγματα.  Και περισσότερο σεβασμό στην ικανότητα των πολιτών να αντιλαμβάνονται την πολιτειακή πραγματικότητα που βιώνουν.

Είναι αλήθεια ότι κανένας από τους προέδρους των τελευταίων 40 ετών δεν ανέλαβε σε συνθήκες τόσο δύσκολες όσο αυτές που αντιμετώπισε ο νυν πρόεδρος.

Ποτέ όμως μια κυβέρνηση δεν είχε τόσο μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει την πολιτεία όσο αυτή.

Εξού και το ότι το χάσμα προσδοκιών και αποτελεσμάτων ίσως ποτέ να μην ήταν πιο μεγάλο.

 Αντώνης Α. Έλληνας

http://works.bepress.com/antonis_ellinas/

Categories → Οικονομία

11 Comments
  1. avatar
    The Invisible Hand on January 11, 2016 - (permalink)

    Οι καιροσκόποι μεταρρυθμιστές μας ακολουθούν το σοφό Ιταλό αριστοκράτη Tancredi την εποχή του Garibaldi στη “Λεοπάρδαλη” του Lampedusa: Όλα πρέπει να αλλάξουν αν θέλουμε να μείνουν όλα τα ίδια.

  2. avatar
    Παναγιώτης Σαββίδης on January 11, 2016 - (permalink)

    Σωστός.

    Δυστυχώς οι περισσότεροι Κύπριοι ψηφοφόροι, ψηφίζουν αυτούς που έχουν ανάγκη την πολιτική και όχι αυτούς που έχει ανάγκη η πολιτική.

  3. avatar
    Thinkingaloud on January 11, 2016 - (permalink)

    Συγχαρητήρια για το άρθρο σας κ. Έλληνα. Πολύ σωστός σε όλα τα σημεία σας χωρίς υπερβολές και κομματικές τοποθετήσεις. Δυστυχώς ακόμα αναμένουμε όλες αυτές τις αλλαγές και πιστεύω πως με τις τελευταίες κινήσεις τους έχουν χάσει την όποιαδήποτε ευκαιρία τους είχε δοθεί. Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός πως όλα πια είναι ρευστά και αβέβαια και κανείς δεν ξέρει τι μέλλει γενέσθαι. Πως περιμένουμε τον ιδιωτικό τομέα να ανακάμψει αν ο δημόσιος τομέας συνεχίζει να τον πνίγει και με την αβεβαιότητα που επικρατεί δεν μπορούν καν να προγραματταιστούν; Πώς περιμένουμε ξένους επενδυτές να επενδύσουν στην Κύπρο έιτε σε ενέργεια είτε σε άλλους τομείς όταν δεν ξέρουμε τι θα γίνει στο μέλλον;

  4. avatar
    Επιλήσμων on January 11, 2016 - (permalink)

    ” Ο βασιλιάς είναι γυμνός”, υποθέτω αναφέρεστε στον ΠτΔ κον Αναστασιάση.
    Το άρθρο του κου ‘Ελληνα είναι και περιγραφικό και διαχρονικό. Κάλλιστα θα μπορούσε να είχε γραφτεί και πριν 5,10,15,20 κλπ χρόνια. Είμαι σίγουρος ότι και μετά από 5 χρόνια πάλιν θα είναι επίκαιρο.
    ‘Εχετε όμως δίκαιο ότι ο νυν Πρόεδρος είχε την ευκαιρία (με την βοήθεια της Τρόικας) να κάνει την διαφορά. Θα έμενε στην (κυπριακή) ιστορία ως ο Σιδηρούς Κύριος “the Iron Gentleman” και όχι απλώς “Νίκαρος”.
    Ο κος Αναστασιάδης όμως έχει την μεγαλύτερη ευκαιρία γιά υστεροφημία εάν καταφέρει να οδηγήσει με επιτυχία σε μιά καλή (υπό τις περιστάσεις) λύση του Κυπριακού και επανένωση της Κύπρου.
    Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία και από ΓΕΣΥ, και Αρχή Λιμένων, και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, και ΑΗΚ κλπ.
    Γιά όλα αυτά, και άλλα παρόμοια, θα υπάρξουν και άλλες ευκαιρίες στο μέλλον. Γιά την επανένωση όμως της πατρίδας μας, τώρα είναι η ώρα.
    Και μακάρι ο ΠτΔ να το πετύχει. Τότε ο βασιλιάς πιθανόν να κυκλοφορεί όχι γυμνός αλλά ως νέος Αλκιβιάδης, με πορφυρόν χιτώνα (γιά ακόμη μία πενταετία).

    • avatar
      Ioannis Takis on January 12, 2016 - (permalink)

      Συμφωνώ με το άρθρο αλλά περισσότερο συμφωνώ με το σχόλιο σου Επιλήσμων!

  5. avatar
    Foukaris on January 11, 2016 - (permalink)

    Η ακαδημαϊκή μας κοινότητα έχει, κυρίως τα τελευταία 3 χρόνια, κάμει πάμπολλες εισηγήσεις και περισσότερες ακόμα ορθότατες διαπιστώσεις για τα κακώς έχοντα.
    Όλες, ή σχεδόν όλες, σε ώτα μη ακουόντων. Το πρόβλημα ήταν και παραμένει να είναι ο τρόπος με τον οποίο πείθεται η εκάστοτε εξουσία να ακούσει και να εφαρμόσει.
    Ανήκω σε εκείνη την γενιά που πρωτοάρχισε την καταστροφή του τόπου και ίσως ο τελευταίος που μπορεί και δικαιούται να κάμει υποδείξεις. Παρα ταύτα θα το τολμήσω.
    Η ακαδημαϊκή κοινότητα να δημιουργήσει μίαν ομάδα πίεσης και με αλλεπάλληλες συναντήσεις με πολιτικούς, υπουργούς, τον ΠτΔ ακόμα και με συντεχνιακούς να υποδεικνύει και να απαιτά μεταρρυθμίσεις. Αυτές τις κινήσεις της η ομάδα να τες κοινοποιά στον λαό. Αν χρειαστεί να έλθει σε ρήξη με μερικούς ή όλους αυτούς να το κάμει και να τους καταγγείλει στους πολίτες. Κάτι παρόμοιο που έκαμε ο Πρύτανης με τις συντεχνίες των εκπαιδευτικών. Είναι σίγουρο ότι κάτι καλό θα βγει από αυτήν την ρήξη.
    Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες που μπορεί να έχει ένα τέτοιο εγχείρημα αλλά είναι κάτι που αξίζει τον κόπο να δοκιμαστεί. Χωρίς ενεργή και δυναμική ανάμειξη οι υποδείξεις θα συνεχίσουν να μένουν υποδείξεις και οι εισηγήσεις θα μένουν εισηγήσεις. Δεν πιστεύω ότι η ακαδημαϊκή κοινότητα να είναι ικανοποιημένη μέχρις εδώ.
    Μια εισήγηση είναι που μπορεί να αγνοηθεί αν οι καθηγητές των ανώτατων σχολών μας έχουν άλλον τρόπο ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ δράσης στα κοινά.

  6. avatar
    Trianon on January 11, 2016 - (permalink)

    Couldn’t agree more.

    This government is gutless. Even more so than the previous one. The circumstances handed this government the opportunity of a life time. Sadly it has squandered it.

    Politics needs people with crazy ideas willing to take calculated political risks to move the country forward.

    So long as it is business as usual with our lousy politicians as one of your writers above commented, we will see this old movie running again in 5, 10 or 15 years down the track.

    It is depressing.

  7. avatar
    Anonymous on January 11, 2016 - (permalink)

    This is a very sober and sad assessment of the situation, although my own expectations of the current government weren’t as high as the author’s. It was clear that many of the promises made were intended to maximise the vote but were not sincere. What surprised me, however, was the extent to which some politicians are keen to further their own interests, or those of their close associates, and dress them in the language of the public interest, with considerable success.

  8. avatar
    Μ on January 12, 2016 - (permalink)

    Πολύ ωραίο άρθρο, μακάρι να υπήρχαν περισσότερα άρθρα σαν αυτό στον Κυπριακό τύπο. Η δημόσια κριτική και συζήτηση είναι το σημαντικότερο εργαλείο που έχουμε στη διάθεση μας ως δημοκρατική κοινωνία. Πράγματι ποτέ μια κυβέρνηση (και αντιπολίτευση) δεν είχε τόσο μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει την πολιτεία όσο αυτή και με πολύ μικρό πολιτικό κόστος, καθότι θα μπορούσαν τόσο η κυβέρνηση όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να συνεχίσουν να “εξαναγκάζονται″, από την Τρόικα να αποδέχονται και να ψηφίζουν αντίστοιχα τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο φαίνεται ότι τις ψήφους ουδείς εμiσησε, είναι όμως περισσότερες οι ψήφοι αυτών που αντιτίθενται στη μεταρρύθμιση; Δυστυχώς δε θα το μάθουμε καθότι κανένα εκ των υφιστάμενων κομμάτων δε φαίνεται να έχει τη βούληση να μεταρρυθμίσει αυτόν τον τόπο.

  9. avatar
    SB on January 15, 2016 - (permalink)

    Fantastic article and everything you say is correct, but why are we surprised? Don’t forget that Nikaros is a graduate of the same school from which all the previous presidents graduated. They rose to the top by rewarding people not based on merit, but on party affiliation. Unfortunately, there is no hope, since the current party leaders are graduates of the same school and the next party in power will behave the same way.
    I think we should start preparing for a new crisis soon!

  10. avatar
    μμ on February 27, 2016 - (permalink)

    Από το Λάγος της Νιγηρίας, στην Σεούλ της Κορέας, στην Μαδρίτη της Ισπανίας, στην Ασουνσιόν της Παραγουάης, απο το ΔΝΤ εως τις κεντρικες τράπεζες του Μπουρούντι και Μαυριτανίας, απο τον Εκόνομιστ εως τα ένθετα κυριακάτικων εφημεριδών σε αργόσχολες τριτοκοσμικες μπανανίες, ακάθεκτη γυρνάει η μπετονιέρα στο ιδιο μοτίβο: ιδιωτικοποιήσεις-ιδιωτικοποιήσεις-ιδιωτικοποιήσεις.

    Μόνο αλλάζει η λέξη καμιά φορά για προπαγανδιστικούς σκοπούς. Οι ιδιωτικοποιήσεις λέγονται μεταρρυθμίσεις. Όχι άδικα φυσικά, γιατι και οι ιδιωτικοποιήσεις αποτελούν την λέξη για να καλύψουν την πρότερη εκπροσώπηση της ιδιας έννοιας: ληστεία του εργάτη.

    Οι δε αντιστάσεις της κοινωνίας στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση των πάντων θεωρούνται ως ….”συνδικαλιστικά αιτήματα”. Φυσικά, οι συνδικαλιστικοί αγώνες έβγαλαν την εργατική τάξη από τα λαγούμια και τις τρώγλες που κατοικούσανε πριν απο 150 χρόνια, ωστόσο είναι συνήθεια (ή μηπως εθισμός;) των εστέτ “φιλοσόφων” του νεοφιλελευθερισμού να τον εξοβελίζουν στην γη του πυρός και παραπέρα.

    Θα είχε κάποιο δίκαιο ο αρθρογράφος αν ο Νίκος Αναστασιάδης δεσμευότανε να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που απαρριθμεί προεκλογικά. Τότε θα είχε δικαίωμα να τον εγκαλεί. Ωστόσο δεν θυμάμαι να μίλησε για ιδιωτικοποίηση της ΑΗΚ, της Cyta ή να δώσει ενα ξεκαθαρο πρόγραμμα “μεταρρυθμίσεων” για την παιδεία. Μήπως ο αρθρογράφος θα ήθελε τον Νικο Αναστασιάδη αφού υφάρπαξε την λαϊκη εντολή και στρογγυλοκάθησε στον προεδρικό θώκο, να αναγγείλει μεγαλόφωνα: “χαχα, “τοππουζοκύπριοι″, σας ξεγέλασα, τωρα θα τα ιδιωτικοποιήσω όλα”. Θα ήταν αυτό δημοκρατικό, ή νόμιμο, αφού κόπτεται για την νομιμοποίηση ακόμη και του να φωνάξει καποιος;

    Αρρήτως πλην σαφώς, ο κ. Ελληνας κατηγορεί τον κ. Αναστασιάδη γιατί παραβίασε μια συνωμοτική συμφωνία που αφέθηκε να πιστεύει ο πρώτος ότι υπεγραφτηκε μεταξυ των δυο. Στην ουρά κ. Ελληνα με τους λοιπούς…. εξαπατημένους!

    Είναι ενδιαφέρον πάντως, σχεδόν κωμικό, μια συνταγή που υπάρχει σε ολους τους πολιτικούς χώρους: ανεξάρτητα προς τα που είναι η κίνηση μιας ομάδας, κάποιος θα γκρινιάζει γιατι η ταχύτητα είναι χαμηλή και οι αλλαγές δεν γίνονται γρήγορα. Ας πούμε εφαρμόζουμε το δόγμα “Φ” στην Κύπρο και αποτυχάνει. Τότε ορισμένοι φανατικοί Φ-φιλοι λένε “είναι επειδή δεν τρέξαμε το Φ αρκετά δυναμικά, για αυτο καταστραφήκαμε”. Αυτό, ομως, είναι αντιεπιστημονικό καθώς δεν πληρεί κριτήρια επαληθευσιμότητας.

    Δεν θα επιχειρώ να πείσω κανένα για την αδυναμία του φιλελευθερισμου και των “μεταρρυθμίσεων” να φέρει κοινωνική και οικονομική αλλαγή και ευημερία σε ενα αδύναμο τόπο, όμως είμαι πρόθυμος να πεισθώ για το αντίθετο. Και επειδή η βιβλιογραφία δεν επαρκεό για οποιαδήποτε στέρεα συμπεράσματα, θα καλέσω τον εκλεκτό αρθρογράφο κ. Έλληνα, αν επιθυμεί, να πείσει τους άπιστους Θωμάδες ακολουθόντας την εντολή του Μαχάντμα Γκάντι: “Γινε η Αλλαγή που θες να φέρεις στον Κόσμο!”. Κύριε Ελληνα, μεταρρυθμίσου εσύ και φύγε απο το κρατικό πανεπιστήμιο Κύπρου και πήγαινε σε ένα Ιδιωτικό-μεταρρυθμισμένο! Αν θεωρείς οτι τα κρατικά και δημόσια ιδρύματα είναι άχθος σε αυτό τον τόπο και γη, υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να αποδείξεις στην πράξη την αγάπη προς τον φιλελευθερισμό; Ή εσύ ή κάποιος άλλος που υποστηρίζει τις θέσεις σου, να βγει δημόσια, να το δηλώσει και να το πράξει.

    Αλλιως θα νομιμοποιούμαι να φωνάξω πως όχι μονο ο βασιλειας είναι γυμνός, αλλά και όλη του η στρατιά

Leave a Reply

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS